«Στη Μνήμη Του Νίκου Πλουμπίδη (1902-1954)» λάδια σε καμβά 30Χ40εκ. Γιώργος Μικάλεφ, Αθήνα 5 Μάρτη 2015

Ήθελα από καιρό να φτιάξω μια ζωγραφιά (ως ελάχιστο φόρος τιμής) για τον άνθρωπο που βλέπω τη φωτογραφία του και ανατριχιάζω, που διαβάζω για τη ζωή του και δακρύζω, για αυτόν τον «τραγικό ήρωα». Ο Νίκος Πλουμπίδης, έζησε, αγωνίστηκε και μαρτύρησε για τα πιστεύω του. Το «κόμμα» τον διέγραψε για πουλημένο και έκανε λόγο για εικονική εκτέλεση. Τον Αποκατέστησε μετά…

Σε τούτη την πατρίδα τί γυρεύω,
με μισθοφόρους και πραιτωριανούς,
τη δόξα σου γονατιστός να ζητιανεύω,
και να χτυπώ την πόρτα σου στους ουρανούς,
τη δόξα σου γονατιστός να ζητιανεύω,
και να χτυπώ την πόρτα σου στους ουρανούς.

Σαν ψίχουλα είναι τούτα τα στιχάκια,
από συμπόσια και ξενύχτια ποιητών,
τα ψυθιρίζουν οι χαφιέδες στα σοκάκια,
εκεί που πάω σαν το ψάρι να πιαστώ,
τα ψυθιρίζουν οι χαφιέδες στα σοκάκια,
εκεί που πάω σαν το ψάρι να πιαστώ.

Κινήσαμε για μακρινό ταξίδι
κι η νύχτα φαρμακώνει τα φιλιά
ποιος κόσμος μας κρατάει και ποιο σανίδι
απόψε που δικάζουν τον Πλουμπίδη.
Οι λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά,οι λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά.

Κινήσαμε για μακρινό ταξίδι
κι η νύχτα φαρμακώνει τα φιλιά
ποιος κόσμος μας κρατάει και ποιο σανίδι
απόψε που δικάζουν τον Πλουμπίδη.
Οι λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά, οι λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά.

Σε τούτη την πατρίδα τί γυρεύω,
με μισθοφόρους και πραιτωριανούς.

Μάνος Ελευθερίου

Ας ξεκινήσω με τις σκέψεις…

Η προεκλογική περίοδος είναι πάντα μια καλή ευκαιρία για τη μελέτη της ανθρώπινης ηλιθιότητας, τόσο από την μεριά των ψηφοφόρων όσο και απ’ τη μεριά των υποψηφίων. Οι πολιτικές συζητήσεις γίνονται σχεδόν παντού, ακόμα και σε μη προβλεπόμενα μέρη. Έτσι έχεις τη δυνατότητα να ακούσεις τον πολιτικά & ψυχικά αγνώμονα, να εκφράζει τις πολιτικές του απόψεις με σθένος, μένος ή ό,τι άλλο διαθέτει η ομιλούσα σούφρα του.

Στη ριζωμένη ηλιθιότητα του μέσου ψηφοφόρου, πιστεύουν ακράδαντα τόσο οι υποψήφιοι (κατέχοντας αποδείξεις δεκαετιών)  όσο και οι συνεργαζόμενες διαφημιστικές εταιρίες, οι οποίες μας βομβαρδίζουν με γελοιωδέστατα τηλεοπτικά σποτάκια τύπου «Νικόλα το βλέπω ότι θες κάτι να φτιαχτείς» & «έλα μικρέ να σου δείξω το τρενάκι μου»… Για να μην μιλήσω για περασμένα μεγαλεία καλαίσθητης ηλιθιότητας, από το χώρο της χουντοδεξιάς έως τον πλανήτη του σοσιαλυγμού (υπάρχει και «υπαρκτή» σελίδα).

Συνεχίζω με το χθεσινό όνειρο του γάτου Μόργκαν…

«Είχα βγει να πάω στο μέρος και ξαφνικά ο δρόμος ανοίγει στα δύο και ένα εμετικό ποτάμι ανθρώπινης διάρροιας αρχίζει να κυλάει μέσα στη χαράδρα που δημιουργήθηκε. Ένας ξανθός γεροδεμένος απόστολος, με το πρόσωπο γεμάτο τελείες, στεκόταν στην απέναντι όχθη και άρμεγε τη σαύρα του στο ποτάμι, καθώς μια σιτεμένη λαϊκή τραγουδίστρια τον έλουζε με γαρδένιες. Κάτι καμένο μύρισε και βλέπω πίσω από τον απόστολο να περνάει ένα μεγάλο ξύλινο τρένο. Ένας γυαλισμένος κωλομάγουλος το έσερνε με ατσαλόσυρμα και πάνω στο τρενάκι τέσσερα μικρά παιδιά να κλαίνε, τυλιγμένα μέσα στην έξυπνη σήτα. Αποφάσισα να γυρίσω πίσω… έτρεξα στο παράθυρο του πατέρα μου και με τρόμο είδα ένα γυμνό ακέφαλο εξάμβλωμα να τραγουδάει «αυτός που περιμένω, αυτός, αυτός» και να χορεύει. Στη θέση του κεφαλιού βρισκόταν μια μπάλα ποδοσφαίρου και στο φρεσκοξυρισμένο στήθος του υπήρχαν μονάχα λίγες τρίχες που σχημάτιζαν τη λέξη «Τσάρλης». Κάθε τόσο έβγαζε από τις τσέπες του χούφτες χάπια και τα έχωνε στον… ξύπνησα ιδρωμένος. Έφτιαξα ζεστό γάλα και άνοιξα μια κονσέρβα με φιλετάκια γαλοπούλας. Έκατσα στην πολυθρόνα μου και άνοιξα την τηλεόραση. Όλοι οι εφιάλτες μου, άρχισαν να παρελαύνουν ο ένας μετά τον άλλο μπροστά στα μάτια μου που άρχισαν να βγάζουν φλόγες. Κόντεψαν να καούν… ένιωσα να πνίγομαι… τριχόμπαλες έχουν πει οι γιατροί… δεν πρέπει να ταράζομαι… έβηξα, προσπάθησα να τις ξεράσω… ανέβηκαν στο στόμα μου… τις κατάπια και έπεσα πάλι για ύπνο.» 

Όταν ο Μόργκαν μου είπε το όνειρο του, έψαξα στον ονειροκρίτη. Ανησύχησα για την ψυχική υγεία των κατοίκων αυτής της χώρας. Να φταίνε οι αιμομιξίες, τα ψεκάσματα,  η φωνή της Αθήνας, η Λίφο, ο κουρέας της Σεβίλης, οι πρωταγωνιστές στο θέατρο σκιών, η πρωινή μαλακία? Ξεφύλλισα τον ονειροκρίτη χωρίς να ψάχνω κάτι συγκεκριμένο. Τα μάτια μου καρφώθηκαν σε μία λέξη…

Αλλαγή: Αν δείτε αλλαγή πρωθυπουργού, σημαίνει πως το επιθυμείτε και θα το επιτύχετε. Αν δείτε αλλαγή συστήματος, σημαίνει πως κουραστήκατε από τις συνηθισμένες καταστάσεις και θέλετε να αλλάξετε ζωή, πράγμα που δεν θα το καταφέρετε μόνος, ούτε με παρέα. Αν δείτε πως αλλάζετε βρακί,  σημαίνει μικρά βήματα στην νοητική αποκατάσταση δύο ή παραπάνω Ελλήνων, όχι όμως καθοριστικές.

Έκλεισα τον ονειροκρίτη γιατί θεώρησα ότι έγραφε μαλακίες. Σκέφτηκα το ενδεχόμενο πραξικοπήματος και δεν γέλασα καθόλου… Είναι εποχή περίεργη και το κράτος γεμάτο δεξιόστροφα σκατά… Πήρα τον γάτο αγκαλιά. Εκείνος μου έτριψε τη μουσούδα του στο πρόσωπο και μου είπε: Αυτός ο Θοδωράκης πολύ τρόμπας μου φαίνεται…

…

…

Γιώργος Μικάλεφ

Το Κόλο στο φουμπού

…

Το άρθρο δημοσιεύτηκε και στο Άρτιον στα πλαίσια της συνεργασίας μας