άνθρωποι όμορφα χορεύουν
μέσα στα όμορφα τους ρούχα
ήθος ασπρόμαυρης ταινίας
ηθικόν ακμαίον προς ακμαιότατον
λουστραρισμένη ανθρωπότης
στο κατώφλι του ολέθρου
…
τα ωραία τα χρόνια τα θαμπά
του κόσμου το κέντρο μια οπή
με ημερομηνία πλήξεως
μέχρι και τα πουλιά την ύμνησαν…
τα πουλιά των ανδρών
γιατί τα άλλα του ουρανού…
…
δεν τραγουδούν για εμάς τα πουλιά
ούτε για πράγματα ανούσια, νεκρά
το σύγχρονο πολιτισμό τον ανθρώπινο
στα σκατά θα τον εθάψουν
μαζί με τα κουφάρια μας
και δεν επρόκειτο να κλάψουν
…
κι όταν ούτε σπόρος
από την πούστικη τη ράτσα μας
στη Γη δεν θα υπάρχει
τότε λεύτερα θα πετούν αιώνια
και δεν θα πεθαίνουν στον αέρα
και δεν θα πεθαίνουν τραγουδώντας
Πριν ένα χρόνο και κάτι ψιλά η Μυρτώ ήρθε στο σπίτι μετά τη δουλειά μαζί με πέντε κιλά ημερολόγια που της έδωσαν για το έτος 2015. Άρπαξα τρία από αυτά. Το ένα το έχετε μπροστά σας. Ένα δεύτερο Χριστιανικό με εικόνες και άγια πράματα και θάματα το πετσόκοψα για χρήση κολάζ. Το τρίτο είναι ολίγον τι “Σάπιο” και ακόμα το γεμίζω με σημειώσεις, σκέψεις και σκίτσα χωρίς να τηρώ καθόλου ημερομηνίες. Πίσω στο πρώτο λοιπόν… με το που το άνοιξα μου ήρθε στο μυαλό η ιδέα να καταγράψω όλη τη χρονιά με σκίτσα και λίγες σημειώσεις… με τον τρόπο μου πάντα. Έτσι και έκανα λοιπόν και το αποτέλεσμα αυτής της διαολέμενης χρονιάς βρίσκεται στην οθόνη σας. Μια χρονιά που με βρήκε στα Σπάτα, παντρεμένο με γυναίκα και αρκετά ζωντανά. Πολιτικές εξελίξεις, χαρές, λύπες, ταξιδάκια, κηδείες ανθρώπων, ζώων & Θεών και άλλα πολλά περί ζωής και θανάτου. Το ημερολόγιο πέρασε από σκάνερ (καινούριο απόκτημα) και σας προσφέρεται απλόχερα είτε για online ανάγνωση, χωρισμένο σε 3 μέρη (λόγο του δωρεάν πακέτου υπηρεσιών), είτε για κατέβασμα σε pdf για την ψηφιακή σας βιβλιοθήκη.
Γεννήθηκα στην Κέρκυρα το Δεκέμβρη του 85. Από μικρός έδειξα ενδιαφέρον για τις τέχνες και τα γράμματα. Ασχολήθηκα με διάφορες μορφές της ως δημιουργός και ως φίλος. Τη ζωγραφική την αγάπησα πολύ αλλά μία την έπιανα, μία την άφηνα μέχρι το 2009 που την είδα ζωγράφος με πινέλα, χρώματα, καμβάδες και όλο το πακέτο… Το γράψιμο επίσης με συντροφεύει αρκετά τα τελευταία χρόνια και από αυτή την ανάγκη προέκυψαν και οι “εκδόσεις το κόλο” από την φράση ενός παιδικού μας φίλου… Υπήρξε και η “family films corfu” αλλά αυτή είναι από άλλο – καμένο- ανέκδοτο. Το 2014 ήρθε στην Κέρκυρα να με γνωρίσει η μέλλουσα γυναίκα μου με την οποία έφυγα μαζί και ήρθα στην Αθήνα και την παντρεύτηκα. Ακολουθούν links για επικοινωνία κλπ κλπ κλπ.
