Αρχείο κατηγορίας Κείμενα & Άρθρα κλπ

Ποταπά ανθρώπινα σκουπίδια του χθες!

Ένα πεζό – γραπτό, για το περιβάλλον
(από το Παναγιώτη Μαυρόπουλο – Σταυριώτη)
Επιτρέψτε μου, ανάμεσα στις τόσες «κομματικές κραυγές» των ημερών… να «κραυγάσω» και εγώ (με ένα μικρό κείμενο μου), ποιητικά και «πολιτικά»!
Στόχος μου είναι όλοι αυτοί που μας αγνοούν επιδεικτικά γιατί νομίζουν ότι η δύναμη τους θα είναι παντοτινή… Κραυγάζω ενάντια σε όλους αυτούς όπου η παρουσία και η συμπεριφορά τους, αποτελεί κίνδυνο και «ύβρη» προς την ανθρωπότητα, το περιβάλλον, τη φύση και τον πλανήτη μας…
Αυτή η ποιητική μου κραυγή πιστεύω ότι είναι καθαρά πολιτική και ταιριάζει να ακουστεί από όλους και προς όλους.
Iδιαίτερα, αυτή την ποιητική «κραυγή» θα πρέπει να την λάβουν σοβαρά υπόψη τους οι πολιτικοί που μας ζητούν, τη ψήφο μας…
Eλπίζω να το βρείτε ενδιαφέρων, επίκαιρό, άξιο των περιστάσεων και κατάλληλο προς δημοσίευση.

Ποταπά ανθρώπινα σκουπίδια του χθες!

Σύντομα, η Mεγάλες Πόλεις σας, θα καταρρεύσουν, «εκ των έσω».
Τα τείχη θα πέσουν, τα κτίρια θα καούν, τα παλάτια θα γκρεμιστούν,
οι αποθήκες των Nαών του χρήματος θα αδειάσουν…
και όλοι εσείς, οι έμποροι των Εθνών, δε θα μπορείτε να κάνετε τίποτα γιατί,
ακόμα και οι φύλακες που σας προστάτευαν, θα σας έχουν εγκαταλείψει.
Kανείς δε θα νοιαστεί για σας… γιατί κανείς δε θα υπάρχει να σας βοηθήσει.
Έτσι απλά, ξαφνικά, μία κάποια ημέρα, θα πάψετε να υπάρχετε… μαζί με τις τερατουΠόλεις σας

Όλοι…
Εσείς οι σύγχρονοι οικονομικοί δυνάστες – βασανιστές της ανθρωπότητας…
Εσείς που μολύνετε τη γη, τη θάλασσα, τις λίμνες και τα ποτάμια…
Eσείς που κόβετε ανεξέλεγκτα τα δάση…
Eσείς που γεμίσατε με ανεξέλεγκτες χωματερές τον πλανήτη…
Εσείς που αφήνετε σκουπίδια ακόμα και στο διάστημα…
Εσείς που δηλητηριάζετε των αέρα που αναπνέουμε…
Eσείς που κρύβετε, μεταλλάσσετε και πουλάτε ακριβά (και με αποκλειστικότητα) τους σπόρους των φυτών…
Εσείς που πειραματίζεστε πάνω σε ανυποψίαστους ασθενείς…
Εσείς που βασανίζεται (με ανείπωτη βαρβαρότητα) τα ζώα…
Εσείς που εμπορεύεστε τις τροφές, την παιδεία, την υγεία και τη γνώση…
Εσείς που εμπορεύεστε την ανθρώπινη σάρκα και εκμεταλλεύεσθε την παιδική εργασία…
Όλοι εσείς που βιάζετε καθημερινά το περιβάλλον – ποταπά ανθρώπινα σκουπίδια – είναι γραφτό να χαθείτε οριστικά από το προσκήνιο της ιστορίας του Πλανήτη μας!
Θα μετατραπείτε σε ένα «απολίθωμα των σκοτεινών χρόνων», ξεχασμένο σε συρτάρι επαρχιακού Μούσειου «Kοινωνικής Παρελθοντολογίας»… κατάλληλο (σαν θέμα) μόνο για μελέτη από «σπασίκλες» σπουδαστές του Mέλλοντος. Μία ασήμαντη υπό σημείωση, σε αζήτητη ιστοσελίδα, του Κοσμικού Διαδικτύου…
Θα είστε, κύριοι, κάτι σαν θραύσμα σπασμένης εγχάρακτης πήλινης λογιστικής πινακίδας, θαμμένης μέσα στην καυτή άμμο της έρημου… Αναμνηστικό μιας ακατανόητης αντί-περιβαλλοντολογικής μετά-καπιταλιστικής ανάπτυξης.
Οι Γενιές του μακρινού Mέλλοντος…
θα σας αντιμετωπίζουν σαν ένα «αμελητέο παλαιοντολογικό εύρημα», ένα νοσηρό «πολιτισμικό σκουπίδι», ή έναν άκρος επικίνδυνο «μολυσματικό αντί – περιβαλλοντικό ιό».
Θα σας θεωρούν χαρακτηριστικό «υπόλειμμα ίχνους» ενός τερατόδικου αντί-κοινωνικού μορφώματος του παρελθόντος.
Θα καταστείτε Κύριοι, «θέμα έρευνας» ιδιότυπων Aκαδημαϊκών Προφεσόρων, εξεζητημένων δια-Γαλαξιακών  μετά-Φιλοσόφων… βαριεστημένων Πρυτάνεων ιδικών Συμπαντικών Πανεπιστημίων για παν-ηλίθιους!
Στο τέλος, όλοι εσείς, θα διαγραφείτε ολοσχερώς, ακόμα και από τις Κοσμικές καταγραφές της Θεϊκής Δημιουργίας… ως ανάξιοι λόγου… σαν να μην υπήρξατε ποτέ!

Η οικονομική «Παγκοσμιοποίηση» που πρεσβεύετε σήμερα κύριοι, δε θα σας βοηθήσει να επιζήσετε. Οι ίδιοι θα προκαλέσετε το κακό μέλλων σας. Σύντομα εσείς και η αντί-Κοινωνική, αντί-Περιβαλλοντολογική βαρβαρότητα σας, θα ανήκετε για πάντα στο παρελθόν.

Η αλόγιστη εκμετάλλευση του περιβάλλοντος και η ανήθικη «εκμετάλλευση Ανθρώπου από άνθρωπο», δεν μπορεί παρά να παύσουν μια μέρα να υπάρχουν. Ο Πολιτισμός, η Ισότητα, η Aδελφοσύνη και ο σεβασμός προς το Περιβάλλον είναι σίγουρο πως θα θριαμβέψουν.
Η Ανθρωπότητα θα εξελιχτεί. Η Ζωή θα προχωρήσει. Ο Πλανήτης μας θα ζήσει για πολλά – πολλά χρόνια ακόμα! Και σίγουρα… θα ζήσουμε και εμείς επάνω σε αυτόν, ευτυχισμένοι… χωρίς όλους εσάς… Ποταπά, ανθρώπινα σκουπίδια του χθες!
Παναγιώτης Μαυρόπουλος – Σταυριώτης
Συγγραφέας Ζωγράφος

Για την Παγκόσμια ημέρα κατά του Φασισμού

09 Νοεμβρίου του 2010

Διεθνής Ημέρα κατά του Φασισμού και του Αντισημιτισμού

Η Διεθνής Ημέρα κατά του Φασισμού και Αντισημιτισμού εορτάζεται κάθε χρόνο στις 9 Νοεμβρίου, σε ανάμνηση του πογκρόμ των Εβραίων που οργανώθηκε με κρατική καθοδήγηση στη ναζιστική Γερμανία του 1938.
Η «Νύχτα των Κρυστάλλων», όπως έμεινε στην ιστορία, ήταν το πρώτο βήμα για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και το εβραϊκό Ολοκαύτωμα. Παράλληλα, η μέρα είναι αφιερωμένη στην καταδίκη του νεοναζισμού και του ρατσισμού.
Η «Διεθνής Ημέρα κατά του Φασισμού και του Αντισημιτισμού» γιορτάζεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και με πρωτοβουλία της οργάνωσης-ομπρέλα «Ενωμένοι για τη διαπολιτισμική δράση», που συσπειρώνει στους κόλπους της αντιφασιστικές, αντιρατσιστικές, τσιγγάνικες και εβραϊκές οργανώσεις από όλη την Ευρώπη.
…………..
Πυγή αρχικής πληροφορίας: http://www.sansimera.gr/worldays/
Σχετικοί Δικτυακοί Τόποι: United Against Racism
………….
Κύριο κείμενο
Eλεύθερο προς αποστολή

Για την Παγκόσμια ημέρα κατά του Φασισμού

Παναγιώτης Μαυρόπουλος – Σταυριώτης
Συγγραφέας – Ζωγράφος.

Τι δεν είναι Φασισμός… Φασισμός δεν είναι να αγαπάς την πατρίδα σου και το λαό σου. Φασισμός δεν είναι να γνωρίζεις την Ιστορία σου και να τιμάς τους Ήρωες. Φασισμός δεν είναι να ακολουθείς τα Ήθη και τα Έθιμα του τόπου σου… ούτε το να μελετάς και να προάγεις την Πολιτιστική Παράδοση του τόπου σου…

………….

Φασισμός είναι κάθε «ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ», οικονομική – πολιτική και Πολιτιστική, που επιδιώκετε να επιβληθεί από τους «ισχυρούς» του κόσμου, πάνω στους «ασθενέστερους» λαούς!
Φασισμός δεν είναι απλά οι Mελανοχιτώνες του Μουσολίνι, ούτε οι Έθνοσοσιαλιστές του Χίτλερ, ούτε ο Iαπωνικός επεκτατισμός στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ούτε ο Φράγκο στην Ισπανία, ούτε ο Πινοσέτ στη Χιλή… Φασισμός δεν είναι μόνο οι σύγχρονοι Σιωνιστές, ούτε φυσικά μόνο οι Iσλαμιστές Φοντεμεταλιστές… Οι ίδιοι, αλλά και οι πρεσβευτές όλων αυτών, δεν είναι παρά άρρωστοι ηγετίσκοι, ανδρείκελα και ποταπά ανθρωπάρια, που τους χρησιμοποιούν οι «ισχυροί του κόσμου» προκειμένου να πραγματοποιήσουν τα όποια σχέδια τους. Όλοι αυτοί όμως, δεν θα είχαν (ούτε θα έχουν) «λαϊκό έρεισμα» αν ο Φασισμός δεν ήταν (και δεν είναι) κρυμμένος στην σκέψη και την συμπεριφορά όλων μας.
……………
Φασισμός στην καθημερινότητα μας
Φασισμός είναι η επιβολή της γνώμης, του τρόπου σκέψεις και τις όποια συμπεριφοράς δια της βίας, ή με υποβόλιμο τρόπο, ανάμεσα στους ανθρώπους, είτε στην οικογένεια, είτε στην εργασία, είτε στην κοινωνία γενικότερα.
Φασισμός είναι η όποια μορφή «Aνωτερότητας» είτε αυτή αφορά το «Έθνος», είτε αφορά την «Θρησκεία».
Φασισμός είναι η «πίστη» σε όποια μορφή διάκρισης ως προς το φύλο, το χρώμα, τις φυλές, την Κάστα, τις πολιτικές πεποιθήσεις αλλά και τις ερωτικές προτιμήσεις του κάθε ανθρώπου.
Φασισμός είναι κάθε είδους διαχωριστική στάση που στηρίζετε στον όγκο, το ύψος, τις δεξιότητες, τις ικανότητες, τη μόρφωση, ή τις ασθένειας των ανθρώπων.
………….
Ο χειρότερος Φασισμός…
Όμως, από όλα αυτά, χειρότερη μορφή Φασισμού, μου φαίνεται πως είναι η στάση που κρατάμε εμείς οι μεγαλύτεροι απέναντι στη νεότερη γενιά. Τους φορτώνουμε τα λάθη και την απογοήτευσή μας, Mη κατανοώντας ότι είμαστε πεπερασμένοι και ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τα πάντα… οδηγούμαστε στη μιζέρια, στην αποχαύνωση και τον μηδενισμό.
Πολλές φορές, πολλοί από εμάς, επιδεικνύουμε με πείσμα, ένα στείρο και μικροπρεπές «ΕΓΩ», επιδιώκοντας τάχα να «διδάξουμε» τη ΝΕΑ γενιά, στηριζόμενοι στα σαθρά ανόητα συμπεράσματα που τάχα έχουμε «αποκρυσταλλώσει» στη περασμένη μίζερη ζωή μας.
Ο χειρότερος Φασισμός είναι το να ευνουχίζουμε τους ΝΕΟΥΣ πολιτιστικά, πολιτικά και φιλοσοφικά.
Ο χειρότερος Φασισμός, είναι όταν καταστρέφουμε τα όνειρα και τις ελπίδες των ΝΕΩΝ λέγοντας τους πως… «τίποτα δε γίνεται».
Ο χειρότερος Φασισμός, είναι όταν τους «κόβουμε τη φόρα» λέγοντας στους ΝΕΟΥΣ πως… πριν από αυτούς δοκιμάσαμε εμείς, χωρίς αποτέλεσμα.
Ο χειρότερος Φασισμός, είναι όταν τους λέμε πως… Τέχνη, Πολιτική, Επιστήμη και Φιλοσοφία… είναι «κίβδηλες έννοιες» και πως… μόνο σκοπό έχουν να αναπαράγουν το «αντιδραστικό Σύστημα».
Ο χειρότερος Φασισμός είναι όταν διαδίδουμε ότι… η Αδελφότητα, η Φιλία, η Αγάπη και ο Έρωτας δεν υπάρχουν πια στις ημέρες μας… και πως είναι ανόητος αυτός που πιστεύει και θυσιάζεται γιʼ αυτά.
………….
Φασίστας, στην πιο απεχθή μορφή…
Φασίστας, στην πιο απεχθή μορφή, είναι αυτός που σκοτώνει στους ΝΕΟΥΣ την ΕΛΠΙΔΑ… γιατί «ΕΛΠΙΔΑ»… δεν είναι απλώς αυτή που πεθαίνει τελευταία. αλλά… «ΕΛΠΙΔΑ» είναι αυτή που αναγεννά από την αρχή τα ΠΑΝΤΑ!
Αντί λοιπόν για κοινότυπους εορτασμούς για την Διεθνής Ημέρα κατά του Φασισμού και του Αντισημιτισμού… ας σκεφτούμε τους ΝΕΟΥΣ και ας τους δώσουμε την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ που τους πρέπει.
Aπαιτείτε ΛΙΓΟΤΕΡΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ από όλους εμάς, τους μεγαλύτερους, απέναντί στη ΝΕΑ γενιά, γιατί μόνο μέσα από αυτή θα βρουν δικαίωση τα πανανθρώπινα «πιστεύω» και οι αγώνες μας.
………………………………………………………………….
Για την Παγκόσμια ημέρα κατά του Φασισμού
Παναγιώτης Μαυρόπουλος – Σταυριώτης
Συγγραφέας – Ζωγράφος
………………………………………………………………….

Eλεύθερο προς αποστολή


Σ.Σ. Ο Παναγιώτης Μαυρόπουλος είναι Κερκυραίος (Σταυριώτης) Ζωγράφος και αυτό το καιρό εκθέτει πίνακές του, στην «Kερκυραϊκή Πινακοθήκη» (Ι.Θεοτόκη 77) μέχρι και τις 22 Νοεμβρίου, σε παράλληλη έκθεση με τον επίσης Κερκυραίο ζωγράφο Δ. Σοφιανό.
Eυχαριστώ

 

ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΕΛΛΗΝΕΣ

Τα πράγματα είναι δύσκολα και έρχονται ακόμη πιο δύσκολα. Δοκιμάζεται η υπομονή μας – η ανθρωπιά μας – η αντοχή μας.
Η ανεργία είναι στο 20% (καταγεγραμμένο στατιστικό) και στη Ελλάδα το ξεπερνάει. Πληρώνουμε ακόμη και την αναπνοή μας.
Ο καθένας μας καλείται να βρει τον τρόπο να ξεπεράσει τα εμπόδια που μας βάζουν «οι γνωστοί άγνωστοι» (εδώ προφανώς κολλάει πιο πολύ αυτή η έκφραση) και να ζήσει όσο το δυνατόν πιο αξιοπρεπώς. Η παγίδα στην όλη φάση είναι η μιζέρια – η μισαλλοδοξία – η συγκέντρωση στην προσωπική ευημερία και η παραμέληση των κοινων. Μάλλον αυτό θέλουν να κάνουν – να δημιουργήσουν μια γενιά ανθρώπων που πολεμάνε να ζήσουν αξιοπρεπώς , δίχως αντίτιμο, τρώγοντας τον διπλανό τους, χωρίς να έχουν χρόνο και την όρεξη να ασχοληθούν με τα κοινά.

Σύγχρονοι ανθρωποφάγοι – φάε τον διπλανό σου για να επιζήσεις …θα μπορούσε να είναι το μότο τους.
Φοβούνται τους νέους του σήμερα και βρήκαν τον τρόπο να τους «δέσουν».
Θα τους δέσουν? Θα μας δέσουν?

Otto

ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΣΑΚΟΥΛΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Πάμε παραλία – βάζουμε στην τσάντα θαλάσσης – ΑΝΤΗΛΙΑΚΟ-ΨΑΘΑ-ΟΜΠΡΕΛΑ-ΒΑΤΡΑΧΟΠΕΔΙΛΑ και μια μαύρη σακούλα.

Φτάνουμε στην παραλία, βρίσκουμε έναν τέλειο χώρο για να απλώσουμε τα πραγματάκια μας και όταν ζεσταθούμε βουτάμε στην θαλασσίτσα. Μαζί μας έχουμε και την μαύρη σακούλα. Εάν κολυμπώντας συναντήσουμε κάποιο αντικείμενο το οποίο δεν ανήκει στον θαλάσσιο χώρο τότε ανοίγουμε την σακουλίτσα και το βάζουμε μέσα σε αυτήν. Η ίδια διαδικασία μπορεί να ακολουθηθεί σε κάθε μας βουτιά. Όταν πια η σακουλίτσα γεμίσει τότε μπορούμε να την πετάξουμε σε έναν κάδο απορριμμάτων. Βέβαια φεύγοντας από την παραλία θα πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι δεν αφήσαμε πίσω μας κάτι το οποίο δεν ήταν πριν εκεί.

Εάν πάλι αυτήν την μαύρη σακούλα ξεχάσεις να την πάρεις μαζί σου – έχε το νου σου – σίγουρα κάποια απ’ αυτές θα τριγυρνάει εκεί κοντά – μέσα στη θάλασσα – κάπου στην παραλία…

Εάν την ανωτέρω διαδικασία την ακολουθήσω μόνο εγώ τότε μάλλον ο σκοπός για τον οποίο έγραψα αυτό το άρθρο δεν θα έχει επιτευχθεί. Εάν όμως την εφαρμόσεις και εσύ τότε σίγουρα κάτι θα έχουμε πετύχει – τότε σίγουρα κάποιο ψαράκι θα γλιτώσει από αυτά τα επικίνδυνα υλικά που μολύνουν το χώρο του – τότε σίγουρα  την επόμενη φορά που θα πας στην παραλία θα συναντήσεις λιγότερα «παρασιτικά» αντικείμενα – τότε σίγουρα η έξοδος μας θα έχει γίνει ακόμη πιο εποικοδομητική…

OTTO

*διαβάστε περισσότερο ‘Οττο εδώ

Δεκάλογος: γιατί ΤΟ ΚΟΛΟ είναι «της μοδός» αυτόν τον καιρό

Η φίλη μου η Ανοσιοτάτη μου έστειλε έναν Δεκάλογο, κατόπιν ωρίμου σκέψεως όπως μου διεμήνυσε, που εξηγεί γιατί ΤΟ ΚΟΛΟ είναι «της μοδός» αυτόν τον καιρό. Ιδού ο Δεκάλογος:

1. Όλα είναι του κώλου
2. Πάμε κάποιοι κώλο με κώλο μπας και τον γλυτώσουμε
3. Μας τυραννούν ακόμη τα ΚΩΛΟσπιτα (βλ. Άκη, Ανδρέα και άλλοι που θα εμφανιστούν)
4. Οι πολιτικοί πλέον μιλάνε ξεκάθαρα με τον κώλο, μας κλάνουν στα μούτρα μας. Επιπλέον, το κλάσιμο το χρησιμοποιούν υπέρ τους: Κώλος που κλάνει γιατρό δε βάνει
5. Ως κατευναστικό των οικονομικών μέτρων μας πέταξαν τον κώλο της Τζούλιας και της Ντουβλη. Ασχολήθηκαν πολλοί
6. Στον κώλο των αρνιών επιβάλλεται να μπει φως προς αποφυγήν ατυχημάτων
7. Είναι καλοκαίρι και από την Άνοιξη ήδη οι γυναίκες επικεντρώνονται σε αδυνάτισμα κώλου
8. Σφίχτηκαν ήδη οι κώλοι των δημόσιων υπαλλήλων λόγω περικοπής μισθών
9. Επίκειται σφίξιμο κώλου των ιδιωτικών υπαλληλων ενόψει μείωσης αποζημιώσεων απόλυσης, αύξησης του ποσοστού απολύσεων κλπ φιλεργατικά μέτρα
10. Τα κωλομέτρα (κάποια, όχι όλα, μας τα βάζουν λίγο λίγο – είναι κι αυτό μια τέχνη) μας τα ανακοινώνουν με χαμόγελα από νησιά

Κλείνοντας, με συμβούλεψε να ξεκρεμάσω κάποιες κωλοκουρτίνες στην περίπτωση που χρωστάω, γιατί θα έρθουν να τις κατασχέσουν.  Εγώ τριγυρνώ στο σπίτι με τον ΚΩΛΟ έξω, ποιος θα πληρώσει τους δικηγόρους για τη μήνυση περί προσβολής δημοσίας αιδούς? Ε?

Ανοσιοτάτη

Tο Στιφάδο Του Ταβερνιάρη (ιστορία της γιαγιάς)

Ήτανε λέει ένας ταβερνιάρης κοντά στης γιαγιάς το σπίτι. Λέει μια μέρα πως θα φτιάξει να φάει ένα στιφάδο. Πριν προλάβει όμως να γίνει το φαί , η κατσαρόλα έκανε φτερά μαζί με το φαγητό. Υπεύθυνοι πρέπει να ήταν κάποιοι από τους θαμώνες της ταβέρνας. Αυτό επαναλήφθηκε άλλη μια φορά. Είπε ο ταβερνιάρης πως θα φάει στιφάδο και για άλλη μια φορά το φαί εξαφανίστηκε από τη στια. Τότε ο ταβερνιάρης θέλησε να πάρει εκδίκηση από τους κλέφτες και λέει μέσα στην ταβέρνα θέλοντας να τον ακούσουν όλοι… «Ω, ρε στιφάδο που θα κάνω σήμερα». Και πράγματι έκανε ότι καλύτερο μπορούσε να φτιάξει το καλύτερο στιφάδο… μόνο που αντί για κουνέλι, έσφαξε έναν γάτο και τον μαγείρεψε. Για όσους ξέρουν, δεν διαφέρει και πολύ. Το φαί το κλέψανε ξανά λοιπόν και ο ταβερνιάρης ευτυχισμένος ανακοινώνει την άλλη μέρα στην ταβέρνα… «Τώρα σας την έφερα εγώ πουσταράδες. Γάτο φάγατε και όχι κουνέλι!» Οι κλέφτες που το άκουσαν ξερνούσαν μετά για αρκετό καιρό…

Η ιστορία αυτή συνέβη στην Κέρκυρα τα παλαιά χρόνια και μου την διηγήθηκε σήμερα η γιαγιά μου την ώρα που ξέκανε δύο κουνέλια.

Γιώργος Σάπιος

Τραγούδια για Ελένες

800px-helene_paris_david

Σοπέν (Νίκος Καρβέλας)

Όταν παίζω Σοπέν, όταν παίζω Σοπέν
τα πουλάκια μ’ ακούνε και κλαιν.
Όταν παίζω Σοπέν όλοι “μπράβο” μου λεν
εκτός από σένα Ελένη
που σε μουσικά καθυστερημένη
και στα λαϊκά μόνο κατηρτισμένη,
με τον Μαργαρίτη καψουρεμένη,
και η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει.

Ελένη Όπως Ελλάδα (Τζίμης Πανούσης)

Δέκα Marilyn Monroe η κοπέλα που αγαπώ
Εκατό βασιλοπούλες σαν αυτές του Μονακό

Την αγάπη μου την λένε Ελένη
Μου την έχουνε ξελογιασμένη

Νίτσα Ελενίτσα (Μητσάκης)

Στο σεργιάνι κάθε δείλι, Ελενίτσα μου
με ρωτούν για σένα οι φίλοι, βρε κουκλίτσα μου
Θέλουν να μας ξαναδούνε να τα μπλέξουμε
και στο γάμο μας να ‘ρθούνε να χορέψουνε

Νίτσα Ελενίτσα, Ελενάκι μου
Εσύ ‘σαι τ’ όνειρο μου και το μεράκι μου

Αχ Ελένη Μου (Μιχάλης Τερζής)

Αχ Ελένη μου Ελένη μου
Λεμονιά ανθισμένη μου

*Ελένη Του Μάη (τραγουδάει ο Πουλόπουλος)

Που Πήγες Ελένη
Και εχάθης του Μάη
Στις 18 του μηνός…

*Δεν βρήκα τους συνθέτες. Στενάχωρο τραγούδι…

Κόφτην Ελένη Την Ελιά (παραδοσιακό)

…κόφτην Ελένη την ελιά
Γιατί τρελαίνεις τα παιδιά

*Ελένη (Καρβέλας)

Ελένη, εκεί που πας κοίτα να είσαι ευτυχισμένη,
σ’ αυτή τη γη η μοίρα σου ήταν γραμμένη
σ’ άσπρο χαρτί με ένα κίτρινο στυλό
σα δάκρυ απο λεμόνι.

*πολύ συγκινητικό τραγούδι. Δεν είναι ανάγκη να σ’ αρέσει η Άννα Βίσση για να σε συγκινήσουν αυτοί οι στίχοι. Για μένα είναι συγκλονιστικό τραγούδι.

Ελένη (Μικρούτσικος/Τσικληρόπουλος)

Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη
Της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη…

Ελενίτσα (Δραγάτσης)

Τα ματάκια σου τα δυο
Δεν τα βλέπω κι αρρωστώ…

…Συ μ’ έχεις τρελάνει
Ελενίτσα μου

Η Ωραία Ελένη (Καλδάρας)

Η ωραία Ελένη στα στενά της Ερμού
μηχανές καβαλάει πάει του σκοτωμού

Η Μικρή Ελένη

https://youtu.be/p6IFrUgzPSI
Η μικρή Ελένη κάθεται και κλαίει
Γιατί δεν την παίζουνε οι φιλενάδες της…

Η Άνοιξη Θα Φέρει (Χατζιφραγκέτα)

Θέλω η Άνοιξη να φέρει
Το κορίτσι μου με μια φραπού στο χέρι
Θέλω η Άνοιξη να φέρει
Την Ελένη εδώ

Απρίλη Μου (Θεοδωράκης)

…Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Μα τα ‘χω μυστικό


Η Ελένη Η Ζωντοχήρα
(Τσαούς Γιοβάν)

Η Ελένη η ζωντοχήρα
Ντέρτι έχει η κακομοίρα
Ένα γέρο άντρα έχει
Κι η καημένη δεν αντέχει

Αν βρω περισσότερα θα τα προσθέσω. Αν βρείτε εσείς επικοινωνήστε. Για να δείτε περισσότερα ονόματα κάντε κλικ… τραγούδια για ονόματα

Τραγούδια για Μαργαρίτες

Σας βρήκα κάποια τραγούδια για Μαργαρίτες. Αν βρω και κανένα άλλο για τη Μαργαρίτα θα το βάλω. Αν βρείτε και εσείς στείλτε μου να το προσθέσω.

Μαργαρίτα Μαργαρώ (Θεοδωράκης)

Η Μαργαρίτα, η Μαργαρώ, περιστεράκι στον ουρανό…
Η μάνα σου είναι τρελή
Και σε κλειδώνει μοναχή…


Άντε Καληνύχτα Μαργαρίτα
(Χατζής/Τσώτου)

Μέσα σ’ ένα βράδυ Μαργαρίτα
Μη ζητάς να μάθεις τη ζωή…
…παρ’ τα βασανάκια σου και ρίχτα
Άντε καληνύχτα Μαργαρώ…

Μαργαρίτα (Θεοδωράκης/Στασινόπουλος)

Η μικρούλα η  μικρή Μαργαρίτα
Να διαβάζει δεν μπορεί άλφα βήτα

Μαργαρίτα Μαγιοπούλα (Θεοδωράκης)

…αχ, Μαργαρίτα Μαγιοπούλα
Αχ, Μαργαρίτα μάγισσα


Τραγούδια Για Χριστίνες

Για τις Χριστίνες βρήκα περισσότερα τραγούδια από όσα νόμιζα. Αν ξέρετε και κανένα άλλο τραγούδι για καμιά Χριστίνα στείλτε το.

Χριστίνα (Τσιτσάνης)

Θα κάνω άνω κάτω Πειραιά και Αθήνα
Για να σε βρω, Χριστίνα

Χριστίνα (Tabula Rasa)

Σήμερα η μέρα, ήτανε μουνί
σε βλέπω στο σχολείο, με κείνο το παιδί
Έρχομαι κοντά σου, τον πιάνεις αγκαλιά
κι ύστερα του δίνω του πούστη μια μπουνιά…
Χριστίνα, Χριστίνα, Χριστίνα, πόσο σε ποθώ…

Χριστίνα (Zante Dilemma)

Σε μια διαδρομή Κοζάνη Αθήνα
Ψάχνω και ρωτώ για μια Χριστίνα

Χριστινάκι (Βαμβακάρης)

…μου χουν ραγίσει την καρδιά Χριστίνα μου
Μ’ έκανες και σε θέλω
…σ’ αρέσουν κι οι χασάπηδες Χριστίνα μου
Και τους γλυκοκοιτάζεις

Χριστίνα (Δήμας)

Κι όλοι μου λένε πως πάει η Χριστίνα
Άλλον αγάπησε κι είναι καλά

Καμιά Χριστίνα (Κόρε Ύδρο)

Κέρκυρα, Πάτρα, Αθήνα
Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Παξοί
Περισσότερο από σένα καμιά Χριστίνα
Δε με κράτησε στη Γη
Περισσότερο από σένα καμιά Χριστίνα
Δε με κράτησε παιδί

Χριστινάκι (Σπανός/Ρώτας)

Το Χριστινάκι τραγουδά, της βάρκας κυβερνήτης
Γλυκιά που είν’ η φωνή της…

 

Τραγούδια Για Γιώργηδες

Ακολουθούν κάποια τραγούδια που γράφτηκαν για Γιώργους ή καλύτερα Γιώργηδες. Αν βρω και άλλα θα τα προσθέσω.

Κυρά Γιώργαινα (Κατσαρός /Πυθαγόρας)

Κυρά Γιώργαινα, ο Γιώργος σου που πάει… Ο Γιώργος είναι πονηρός, και αυτά που λέει μη τα τρως

Με Λένε Γιώργο (Χατζηνάσιος/Κανελλόπουλος)

Με λένε Γιώργο και ποτέ δεν τραγουδάω…

Όπου Γιώργος Και Μάλαμα (Μητσάκης)

…Μα η δική μου η καρδιά δεν έχει αντάλλαγμα, όπου Γιώργος και μάλαμα

Γιώργο Που Ξέρεις Τα Πολλά (Κατσαρός/Πυθαγόρας)

Γιώργο που ξέρεις τα πολλά Κι ο νους σου κατεβάζει Γιατί στα τίμια παιδιά η αγάπη πέφτει σαν φωτιά Κι ο πόνος σαν χαλάζι

Δεν Είμαι Ο Γιώργος Σου (Μητσάκης)

Δεν είμαι ο Γιώργος π’ αγαπούσες μια φορά… Κι όμως για έναν άλλον το Γιωργάκη σου ξεχνάς Και στο φτωχικό μας σπίτι δεν ξαναγυρνάς…

 Και για το τέλος το τραγούδι του Άη Γιώργη από τα τραγούδια της Κέρκυρας. Αγαπημένο!!!