3030 μΧ .

Το διεθνές συνέδριο παλαιοντολόγων αποφάνθηκε για το στήθος που βύζαξε ολόκληρες γενιές ανθρώπων στις αλλεπάλληλες σειρές γήινων προθαλάμων.

» ‘Ο Αρχαίος πατέρας έσπασε τον υμένα του σκότους και από τα θραύσματα της αρχής ξεχύθηκε η ιστορία. Οι ορίζοντες ήσαν διαυγείς και οι ωκεανοί γεμάτοι θώκους αγέννητων πλασμάτων. Όταν ακούστηκε ο πρώτος ήχος, μορφές μονοκύτταρες έκρουσαν την αρχή. Κυανόφυτα, ξηράς βακτήρια και στη θάλασσα βραχιόλια, οστρακόδερμα, τρίλοβες με πόδια γαρίδας αλλά και ψυλόξειρες μπαλίτσες κυριάρχησαν. Η πρώτη σπονδυλωτή στήλη πήρε μορφή με το Ευσθενόπτερον το οποίο βγήκε με περιέργεια από την θάλασσα και ανέπνευσε αέρα ξηράς. Τα ιχθυαπολιθώματα αποκάλυψαν ότι ο ανθρωποδεινόκοσμος ήταν πολύπλοκος λόγω της συνεχούς προσαρμογής των σωμάτων στις νέες ιδέες. Εξελιγμένα ευέλικτα τα ανθρωποειδή οργανώθηκαν σε κοινωνίες από την τριαδική περίοδο της πρώτης παγκοσμιοποίησης , με άρχοντες και αρχόμενους. Κατά την Ιουρασική περίοδο και την αρχή της Κρητιδικής η εξουσία τους άρχισε να γίνεται εμφανής και μεταλλάξεις αλυσιδωτές δημιούργησαν διάφορα πολιτεύματα συναρτούμενα από τις Θρησκείες τους. Πολιτικοί Στρουθιόμιμοι χρησιμοποιούσαν γλοιώδη υγρά για να ισορροπούν στην εξουσία και γαντζώνονταν πάνω σε θεσμούς περπατώντας χωρίς να αγγίζουν την πορεία τους οι νόμοι.

Στη βόρια γη υπήρχαν οι τυραννόσαυροι, μεγαλόσταυροι με δυνατά οπίσθια προπονημένα σε μαλακά καθίσματα με βοηθούς οβιράπτορες στρατηγούς. Σε άλλες περιοχές είχαν άλλα ονόματα όπως κομψόγναθοι, διπλόδοντες και αλλοπρόσαυροι. Ζούνε ακόμα στα παραμύθια ως δράκοι οι αιμοδιψείς. Και από την Βόρια και από την Νότια γη όλοι έσκουζαν με βρυχηθμούς ζαχαρωμένους και προπαγάνδιζαν με όμορφες εικόνες και εύγεστη τροφή υποσχόμενοι για την ηρεμία και ευτυχία που φέρνει η διατήρηση της στασιμότητας. Από τους διανοούμενους Αινιγμόσαυρους βρέθηκαν ελάχιστα μόνο κρανία πάνω σε σπάνια μισοκαμμένα βιβλία. ‘Όπου το κλίμα ήταν ήπιο και υγρό γεννήθηκαν ιτιές, τριανταφυλλιές, μανόλιες, βελανιδιές και αμπέλια που βοήθησαν στην διατήρηση των Ειρηνόσαυρων. Απολιθώματα Στεγόσαυρων βρέθηκαν σε όλες τις εποχές , μέσα σε οικίες όπου ζούσαν, γεννούσαν και πέθαιναν, έτσι απλά. Υπήρξαν πολλές φυλές φυγάδων μεταναστών , χωρίς όπλα αλλά με δυνατά χέρια και πόδια για οποιαδήποτε εργασία. Από τα δάση προήλθαν οι Αβεκεράτοπες αθλητές και πρωταθλητές και οι Κεράτωπες και πεζέταιροι πού τρέφονταν με πικρά φαγητά και διαιώνισαν τις ορδές των ωμών και αδίστακτων πολεμιστών. Οι μουγγόμυχοι θαλαμηπόλοι υπήρχαν σε όλες τις εποχές ως αυλοκόλακες μυριόποδα που πλαισίωναν τους Τυρανόσαυρους όπως και οι Αλεκτωρόσαυροι οι θωρακισμένοι με τυχοδιωκτισμό έμποροι. Απολιθώματα κοπριάς παχυκεφαλόσαυρων αποκάλυψαν ότι ακόμη και οι βάρβαροι αλείφονταν με ειδικές κόλλες και αρώματα για να γίνουν ελκυστικότεροι.

Και οι πολιτισμένοι και οι βαρβαρόσαυροι είχαν Τρικεράτοπες κερασφόρους ιερείς που συντηρούσαν Ναούς, έδιναν χρησμούς , φαντασμαγορικούς φόβους και ασφάλεια για τον άγνωστο , όπως ο φόβος του θανάτου. Ευλογούσαν με λιβάνια τις θήκες των μαχαιριών όταν για ιερούς σκοπούς θα όπλιζαν τα χέρια. Το γένος των Ημιθεόσαυρων υπήρχε έως το τέλος της πρώτης Ομηρικής περιόδου, αλλά οι Ρωμαϊκοί Ιμπεριουμσαυροι τους εξαφάνισαν ταχύρυθμες κινήσεις η εξέλιξη της τεχνολογίας μπόρεσε να ελέγξει τα μονοπάτια της σκέψης και της συνείδησης δημιουργώντας ένα νέο λιμβικό σύστημα. Με απλές περιτοναϊκές καθάρσεις έσβησαν ακόμη και την κρίση και αντιληπτική ικανότητα .

Οι Τρικεράτοπες Κερασφόροι ιερείς συντήρησαν μόνο τον φόβο της Θείας οργής και την άχρωμη ηρεμία και υποταγή σε αξίες πλαστικές. Η ανθρωποκοινωνία με ελάχιστες διαφορές μέσα στην επικράτηση της τελευταίας παγκοσμιοποίησης, δεν απέφυγε τελικά τον πόλεμο που ως αμείλικτος Θεός οδήγησε στην παγερή ήττα όλων. Εικάζεται πως οι ουρανοί έβρεξαν γαλάζια φωτιά , πυρηνικά πολυπληθή στοιχεία και οι οβίδες και τα έξυπνα όπλα αλλά και οι μαχητές και οι άμαχοι όλοι, έγιναν ένας ραδιενεργός κόμπος στο τέλος της πετρελαϊκής περιόδου.

Μια μόνο ράτσα , κλώνων ξενιστών πέρασε στο νέο τοπίο της Γκουέρνικα , με μόνο εναπομείναντα πλούτο την τεχνογνωσία της βιοιατρικής και της αέναης αναπαραγωγής ευνουχισμένων ιδεολογιών ..

 

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΝΟΥ (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ¨»ΖΩΑ ΑΓΡΙΑ & ΟΙΚΟΣΙΤΑ» )

 

links

Ποίηση-Λογοτεχνία Θανάσης Πάνου

Art-Imeros Thanasis Panou

Όλα τα όντα του δάσους γνώριζαν ότι όταν έβρεχε, είχε αστραπές και έπεφτε και κανένας κεραυνός, ο χρυσός μυρμηγκοφάγος χεζότανε πάνω του πατόκορφα. Κάτι συνέβαινε με το νευρικό του σύστημα, είναι αυτό που λένε, ψυχοσωματικό χέσιμο και αν και χρυσή η κουράδα ήταν ένα απλό χέσιμο για τα όντα του δάσους. Ακόμη και τα μυρμήγκια τον φώναζαν κουράδα και χέστη, τόσο ρεζίλι δηλαδή.

Κάποτε όμως, μια ηλιόλουστη μέρα ο κύβος ερρίφθει και ο χρυσός μυρμηγκοφάγος τράβηξε προς τα βόρια , στη φυλή των λεμουρίων για να ζητήσει ίαση από τον ξακουστό μάγο-γιατρό. Ο μάγος λεμούριος τον άκουσε σοβαρός στην αρχή και αφού μετά ξέσπασε σε γέλια ξανά έγινε σοβαρός , έριξε τα κόκαλα , τα διάβασε, έκανε έκκληση για βροχή μπουμπουνητά και κεραυνούς και αφού γέμισε με χρυσά σκατά ο τόπος, ως επιστήμονας απεφάνθη: -Στην πρώτη πανσέληνο με βροχή, πριν ξεσπάσει η καταιγίδα θα χώσεις το στόμα με την προβοσκίδα σου στον κώλο σου και θα μείνεις εκεί ως το τέλος…

Πράγματι, όταν με την πανσέληνο άρχισε να βρέχει ο χρυσός μυρμηγκοφάγος έχωσε γρήγορα την προβοσκίδα του στον πισινό του. Κατά τα άλλα, η καταιγίδα εξελίχθηκε σε κατακλυσμό και τα ζώα του δάσους σε ζευγαράκια ακολουθούσαν τον Νώε , που όταν είδε τον χρυσό μυρμηγκοφάγο αυτοέγκλειστο στον κώλο του σαν να τρώει τις αποβολές του τον προσπέρασε με μια έκφραση αηδίας.

Σήμερα, όταν τρέχετε στο δάσος παλεύοντας με τα λιπίδια , την πίεσή και για μια ωραία σιλουέτα και σκατά πατάτε, μη τα κοιτάτε, δεν είναι η χρυσή κουράδα , μιας και στη κιβωτό του Νώε δεν μπήκε ποτέ χρυσός μυρμηγκοφάγος. Συνεχίστε απαθείς , σφυρίζοντας, σκατά πατήσατε ,τις αποβολές της πιο απλής φυσιολογικής λειτουργίας του όντος…

Θανάσης Πάνου

 

links

Ποίηση-Λογοτεχνία Θανάσης Πάνου

Art-Imeros Thanasis Panou

Ο αγώνας της είχε γίνει πια στοίχημα ζωής. Κήρυξε ξανά τον πόλεμο και αποφασισμένη για την νίκη έσπασε τον καθρέπτη της που εξυμνούσε τον λαϊκισμό της χλιδής. Ότι και να έτρωγε γλίστραγε μέσα στο σώμα της σε ένα ταξίδι που οδηγούσε κατευθείαν στον κώλο της. Είτε πρωινό εμπλουτισμένο με φυτικές ίνες είτε μεσημεριανό χωρίς ψωμί , προσγειωνόταν πάντα εκεί, στο ίδιο σημείο που μεγάλωνε συνεχώς , που λες ότι ήταν ένα αχόρταγο τερατάκι ανεξάρτητο από τα άλλα μέρη του σώματός της που ζήταγε όγκο, γεννημένο με μόνο σκοπό να τη μετατρέψει σε Πούλμαν .

 Ο κώλος είχε έτσι συνδεθεί στο μυαλό της με το ρήμα βασανίζω και διατάρασσε συνεχώς την εσωτερική ειρήνη και αρμονία που αποζητούσε στον αγχωτικό βίο της. Καθημερινά , κάθε βήμα της ήταν ένας μεσαίωνας ένας μακάβριος χορός με την τροφή όπου ο ρυθμός του επιβάλλει την ίδια σφαγή της αυτοπεποίθησης της. Ο εφιάλτης είχε κυριέψει όλες τις σκέψεις της σε σημείο που όταν ξάπλωνε στον καναπέ τον ένοιωθε σαν ένα κομμάτι από ψωμί ή κράκερ όπου επάνω του αναπαύεται με ηδονή κάποιος μεζές από τυρί , κρέας ή κάποια ακαθόριστη αλοιφή. Αυτό όσο την φρίκαρε άλλο τόσο άνοιγε την όρεξη του όπισθεν εχθρού.

Το όνομα της το είχε ξεχάσει, πίστευε πια ότι την φωνάζουν όλοι Μπουζού, δηλαδή μπουζουριάζω και κατ΄ επέκταση ευμεγέθη κωλάρα , τσέπη φαγητού κοιλιά και φυλακή άναρχων κώλων. Έτσι η Μπουζού το μόνο που άκουγε είναι ότι μπουζουριάζει οτιδήποτε , είτε είναι τροφή είτε ευχή και αυτός ήταν ο κυκεώνας της. Είχε βέβαια δοκιμάσει ότι την τροφοδοτούσαν καθημερινά οι φίλες της που παραδόξως είχαν και αυτές ευμεγέθεις κώλους αλλά θεωρούσαν ότι τους είχαν υπό έλεγχο και σε πλαίσια ερωτικά . Οι φόρμες αδυνατίσματος δεν άλλαζαν το σύνολο των προδιαγραφών παρά τις συνεχείς διαδρομές σε όλα τα μέρη του σπιτιού της και αυτή η συνεχής κίνηση δεν επηρέαζε διόλου την αεροτομή και χωρητικότητα του οπίσθιου κινητήρα της.

Η τιτανομαχία του κώλου ξεκίνησε έτσι με ποιητικό τρόπο με ευγενείς και ακριβείς χρηματικές προσφορές στη βιομηχανία της δίαιτας που δεν δίσταζε να προσφέρει χημικές ενώσεις αλλά και χαβιάρι ως σωτήριο ελιξίριο λόγω του προφανούς μικρού μεγέθους του αλλά και της ιαματικής τιμής ανά βαζάκι με τα 132,5 διαιτητικά μαύρα σπυριά μέσα. …. Ξέρετε, αυτό το μαύρο που βγαίνει από το ψάρι οξύρρυγχος που είναι σαν βερνίκι παπουτσιών… και έχουν βαρεθεί να τρώνε κάθε ημέρα κυρίως οι πιο φτωχοί που και γι αυτό δεν έχουν κώλο. Έτσι και η Περσία λόγω της Κασπίας θάλασσας είχε γίνει και ο αγαπημένος τροφοδότης της . Μετά τις αλλεπάλληλες ήττες και το μεγάλωμα του κώλου οι διάσημες δίαιτες της μιας εβδομάδας αντικατάστησαν παραδοσιακούς τρόπους μάχης, εν ‘ όψη του καλοκαιριού που αποτελούσε το μεγάλο στοίχημα. Αναμειγνύοντας κρασί , αλεύρι από κριθάρι , τριμμένο κατσικίσιο τυρί, μέλι , άνθη, λειωμένο κεχριμπάρι, διακοσμητικά φυτά, μουστάρδα ως και κρεμμύδια , βρήκε την πικρή παρηγοριά ενάντια στις φέτες του ψητού κρέατος τις «εγκλωβισμένες» μεταξύ δύο αναλόγου μεγέθους , φετών ψωμιού. Μετά και από αυτές τις μάχες τίποτε δυστυχώς δεν άλλαζε εκτός ίσως από τα αέρια της, η οσμή και η καυστικότητά των οποίων την απέτρεπε και από ερωτικές σκέψεις εξαιτίας του αντιερωτικού διχλωροαιθυλίου που εξέπνεε ο όπισθεν σιαμαίος αντίπαλος. Στο τέλος κατέφυγε στην αντιαρματική ρουκέτα , εκτοξεύοντας άμεσα την τροφή της όπως τα βουλημικά μοντέλα όφειλαν. Με ακόμη πιο εφιαλτικούς συλλογισμούς έφτασε στο σημείο να αναρωτιέται, μήπως ήταν μια καταραμένη ηθοποιός που είναι πρωταγωνίστρια στην κλασική κωμωδία του θεάτρου των χονδρών «η συγκατοίκηση του κώλου».

Απογοητευμένη η Μπουζου από τη ήττα και τον ρατσισμό βγήκε τρέχοντας από την πόλη , πέρασε το λιμάνι δακρυσμένη, έτρεχε και έτρεχε στη μέση του δρόμου κουβαλώντας αυτό το φορτίο κώλου που την στοίχειωνε και που όσο και να έτρεχε δεν μπορούσε να πέσει κάπου και να χαθεί ή να του ξεφύγει . Αυτή η φυγή από την πόλη την έφερε στον άγνωστο βάλτο στην αρχή του αιωνόβιου δάσους που γέννησε και τον άνθρωπο και κουρασμένη πλέον κάθισε να αφουγκραστεί τους ήχους της φύσης. Ο γέρο- βάτραχος δίπλα της, της θύμισε το γνωστό παραμύθι και δεν δίστασε. Τον σήκωσε στα χέρια της και τρυφερά τον φίλησε. Φυσικά όπως κάθε τέλος παραμυθένιο οφείλει , αυτός έγινε πρίγκιπας πανέμορφος την κοίταξε γλυκά και τις σιγοψιθύρισε ερωτικά τις πιο ποθητές λέξεις : «έχεις πανέμορφα οπίσθια πριγκίπισσα μου…» Ο έξωθεν της χώρας πρίγκιπας έλεγε την αλήθεια.

Επιμύθιον: Από την άλλη ενώ όλη η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο μπαϊρι , ενώ η αληθινή ζωή βρίσκεται σε ομηρεία και μας αναγκάζει να ψάχνουμε τις τσέπες μας ένας ολόκληρος λαός νοιώθει εξοικειωμένος με τον κώλο της Μπουζού. Σε λίγο θα είμαστε τόσο εξοικειωμένοι που δεν θα συνειδητοποιήσουμε ότι το τρέξιμο έξω από την πόλη έριξε τον κώλο της Μπουζού και όχι το μαγικό φιλί του εκτός της πόλης – κράτους πρίγκιπα.

Θανάσης Πάνου

links:

Ποίηση-Λογοτεχνία Θανάσης Πάνου

Art-Imeros Thanasis Panou

Μύγα… μισό

Κάθομαι στο μπαλκόνι και παρατηρώ την επέλαση των μυγών. Παχιές παχιές, στήνουν τρελό χορό γύρω από το κεφάλι μου, στις γλάστρες με τα λουλούδια και τα απλωμένα ρούχα στην απλώστρα. Ββζζζζζζ βζζζζζζζζζζζζζζ  ακούραστες, βρωμερές, ταχύτατες! Παρατηρώ λοιπόν μια από τις πολλές, να περνάει δίπλα από το αυτί μου (το λατρεύουν αυτό) και σε λιγότερο από ένα δεπτερόλεπτο, να έχει φτάσει στην απέναντι μάντρα και να σταματάει ακαριαία αλλάζοντας κατεύθυνση προς τα πάνω αριστερά, σχηματίζοντας τέλεια γωνία 75^ο! Αναλογίζομαι πως κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να αντέξει τόσο απότομο σταμάτημα και αλλαγή κατεύθυνσης χωρίς να του βγουν τα έντερα από το στόμα. Αναρωτιέμαι με τι ταχύτητα άραγε να τρέχουν. Κάνω κάτι γρήγορους υπολογισμούς. Σε ένα τικ του δεπτερολέπτου, διένυσε τουλάχιστον 10 μέτρα. Πες περίπου 20 μέτρα το δεπτερόλεπτο επί 60 δεπτερόλεπτα που έχει το ένα λεπτό, ίσον 1.200m/s! Δηλαδή την ώρα 1.200Χ60 λεπτά της ώρας ίσον 72.000 μέτρα την ώρα! Η μύγα τρέχει με 72km/h! Και δεν φτάνει μόνο αυτό, μπορεί να σταματάει ακαριαία και να αλλάζει κατεύθυνση δημιουργώντας γωνίες όλων των μοιρών. Καταπληκτικό, δεν μπορείς να πεις.

Μια απορία σφηνώνεται στο μυαλό μου σαν μύγα που πέρασε το κεφάλι μου για τζάμι, και πέφτοντας πάνω του με 72 km/h, το διαπέρασε σχηματίζοντας  μια ωραιότατη οπή κάνοντας εμφανές το ερωτηματικό που υπήρχε μέσα. Η απορία είναι η εξής: πού χρησιμεύουν οι μύγες, ποιος ο σκοπός της ύπαρξης τους και γιατί μας πρήζουν τα… συκώτια;

Σε μια ενδελεχή αναζήτηση στο διαδίκτυο, κατάφερα να βρω τα εξής: Οι μύγες βοηθούν στην ανακύκλωση των σάπιων τροφών και των νεκρών οργανισμών. (δηλαδή, θες να πεις πως έχω πεθάνει και βρίσκομαι ήδη σε αποσύνθεση κάθε φορά που έρχομαι αντιμέτωπος με αυτούς τους σιχαμερούς φτερωτούς δαίμονες;) Επίσης γίνονται τροφή των πτηνών. (Τι καλά! Μόνο που όλα τα πτηνά του κόσμου δεν αντιστοιχούν ούτε στο 1/1.000.000 αυτών των βρωμερών !@#$%^&*). Ζουν 7 με 10 μέρες (μόνο!;) και ξερνούν και χέζουν σχεδόν ασταμάτητα. (Όσο γι’ αυτό, ήμουν σίγουρος). Κάθε μύγα μπορεί να εναποθέσει – σχεδόν οπουδήποτε – έως και 1500 αυγά κατά τη διάρκεια της ζωής της – γι’ αυτό μην αφήνεται καμία να επιζήσει! Χειρότερες και από κατσαρίδες! Είναι ικανές να μεταφέρουν πάνω από 100 παθογόνους παράγοντες οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τον τύφο, τη χολέρα, τη σαλμονέλα, κι άλλες πολλές ωραίες ασθένειες που δεν έχει σημασία καμία να αναφέρω. Ορισμένες μάλιστα, έχουν αναπτύξει αντίσταση σε κοινά εντομοκτόνα. Φυσικά, τζάμπα μαστούρα! Άκου ρε τι λέει…

Η οικιακή μύγα (ναι όπως το ακούσατε! Την άλλη φορά που θα σας ρωτήσουν αν έχετε κατοικίδιο, ξανασκεφτείτε το.) τρέφεται με υγρά και στερεά οργανικά υλικά που επεξεργάζεται με το σάλιο ή τον εμετό της. Λόγω της μεγάλης ποσότητας τροφής την οποία προσλαμβάνει ημερησίως, αφήνει περιττώματα σχεδόν συνεχόμενα (το είπαμε αυτό, ξεκόλλα!) και αυτός είναι ένας από τους παράγοντες που καθιστά αυτό το έντομο φορέα επιβλαβών παθογόνων μικροοργανισμών και πολύ επικίνδυνο. Βρε τι μας λες! Είδες τι μπορεί να μάθει κανείς από τη βικιπαίδεια! (άλλη απορία για μελλοντική ανάλυση: η βικιπαίδεια είναι η παιδεία της Βίκυς;) Αλλά μετά έψαξα σε σοβαρότερες σελίδες και να τα αποτελέσματα.

Ακολουθούν κάποια από τα βασικά είδη των αγαπημένων μας εντόμων:

 

«Migoftimus skatofagous» η κοινή

Μια μύγα είδους«migoftimus skatofagous» η κοινή. Εμφανές είναι και το μωρό της που is located κάτω από την εμετική απόφυση της μητέρας του.

Αυτό το είδος μύγας είναι το πιο διαδεδομένο στο διάστημα. Την συναντάμε παντού, και στην πόλη και στο χωριό. Ιδιαίτερα είναι ικανή να χαλάσει τις διακοπές σε χωριό άμα δεν έχεις συνηθίσει το να σε ακουμπάει με τα σιχαμερά πόδια της που προηγουμένως τα έχει βουτήξει στα σκατά, να ξερνάει πάνω σου και στο φαγητό σου, να περπατάει στο στόμα σου όταν κοιμάσαι στην αιώρα κι άλλα ωραία. Το μέγεθός της κυμαίνεται μεταξύ μεγάλου και μικρού. Είναι μαύρη με καστανόξανθη κοιλιά και πολλά τριχίδια. Ανήκει στην ίδια οικογένεια με την τσε-τσε («Migoftimus kimisus») για την οποία λόγος θα γίνει αργότερα…

ΞΕΡΑΤΑ:5/10

ΒΡΩΜΙΑ:7/10

ΣΠΑΣΤΙΚΟΥΡΑ:9/10

ΤΑΧΥΤΗΤΑ:80ΧΛΜ/ΩΡΑ

«Emetus kolonoscopous»

Είδος «Emetus kolonoscopous» που θα επιτελέσει τον στρατό κλειδί στην τελική μάχη.

Αυτό το είδος είναι κλωνοποιημένη μύγα τσε-τσε (το πείραμα κλωνοποίησης δεν πέτυχε δημιουργώντας αυτή την μηχανή καταστροφής). Δημιουργήθηκε κατά λάθος στα εργαστήρια της Oxford και αποδείχτηκε πως είναι η πιο δυνατή μύγα. Μικρό μέγεθος, μεγάλα αρχίδια. Αυτή η μύγα μπορεί να πετάξει με όσα χιλιόμετρα θέλει διότι είναι Κάγκουρας (και όχι Cargουρας).

ΞΕΡΑΤΑ:infinite/10

ΒΡΩΜΙΑ:infinite/10

ΣΠΑΣΤΙΚΟΥΡΑ:infinite/10

ΤΑΧΥΤΗΤΑ:?????ΧΛΜ/ΩΡΑ

 

«Sexus mounious»

Δύο μύγες είδους«Sexus mounious» σε ώρα αιχμής.

Αυτού του είδους μύγες κάνουν συχνά όργια και φαίνεται να γνωρίζουν το κάμα Σούτρα πολύ καλά. Είναι μικρού σχετικά μεγέθους αλλά πολύ δυνατές στο χόμπι τους. Επίσης, πριν συμβεί το οτιδήποτε, κάνουνε ένα τελετουργικό: τα αρσενικά πηγαίνουν πάνω σε κουράδες και χώνουν το καυλί τους μέσα σε αυτές. Έπειτα καλούνε το θηλυκό και κάνουν ασταμάτητο σεξ. Επίσης κάνουν ανταλλαγή χημικών υγρών με τα οποία δημιουργούν δηλητήριο που θα καταστρέψει την ανθρωπότητα. Το κακό είναι πως η θηλυκιά δεν θα ξαναπετάξει γιατί το αρσενικό της προξένησε πονόκωλο.

ΞΕΡΑΤΑ:3/10

ΒΡΩΜΙΑ:10/10

ΣΠΑΣΤΙΚΟΥΡΑ:1/10

ΤΑΧΥΤΗΤΑ:40ΧΛΜ/ΩΡΑ

«Vromus Catastroplectus»

Η μύγα έτσι όπως την βλέπετε είναι καλά εξοπλισμένη…

Αυτή η μύγα είναι ξεχωριστή. Έχει σαν κύριο όπλο την δηλητηριώδη οσμή και το φτερούγισμα στο αυτί (το οποίο το πήρε σε μια ένωση κουνουπιού και μύγας (Emetus Kolonoscopous) Το οποίο προκαλεί την αντίδραση του θύματος με ένα ισχυρό χτύπημα στο αυτί που προκαλεί φυλετικομαχίτιδα και σωβρακοφάνεια. Φήμες λένε ότι στην Χιροσίμα οι Αμερικάνοι δεν έριξαν ατομική βόμβα αλλά μια βόμβα-φυλακή 888888888 δισεκατομμυρίων μυγών από τις οποίες οι μισές εξουδετερώθηκαν από τις πρώτες μυγοσκοτώστρες. Ωστόσο οι υπόλοιπες τσιμπούν ελεύθερα τον καθένα δημιουργώντας τερατογεννέσεις, αρρώστιες και επιδημίες.

ΞΕΡΑΤΑ:8/10

ΒΡΩΜΙΑ:9/10

ΣΠΑΣΤΙΚΟΥΡΑ:9/10

ΤΑΧΥΤΗΤΑ:120ΧΛΜ/ΩΡΑ

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις μύγες, τα κουνούπια και τις κατσαρίδες που θα σας απασχολήσουν και πάλι ετούτο το καλοκαίρι, κόφτε το λαιμό σας να βρείτε. Αλλά, πριν το κάνετε, σκεφτείτε πόσες μύγες θα μαζευτούν πάνω από το πτώμα σας και τι τρελό χορό θα κάνουν με τόση τροφή που τους παρέχετε έτσι απλόχερα… σκεφτείτε πόσα αυγά θα γεννήσουν μέσα σας για να γίνουν αδηφάγα σκουλήκια που θα μεταμορφωθούν σε προνύμφες για να καταλήξουν μερικές χιλιάδες ή κι εκατομμύρια αν θέτε, ΜΥΓΕΣ!

Όχι, δεν θα απαλλαγούμε ποτέ!

Άντε, και καλή σας όρεξη!

Μοιχάλης Μοίχος

 

 

 

 

 

Ένα δάκρυ για σένα.

Για σένα που…

Σε πείθει η γλυκιά αυταπάτη του Δεκεμβρίου. Λαμπάκια – φουσκωτά κουκλάκια – χρωματιστά μπαλάκια – στολισμένα ελατάκια – γλυκά και σοκολατακια. Είναι τελικά όλα αυτά που αναζητούσες τόσο καιρό για να αισθανθείς χαρούμενος? Είναι αυτά που σου έλειπαν ?

Με πνίγεις. Με τυλίγεις με τα λαμπιόνια σου και με κάνεις κουκλάκι στο τζάκι. Με βάζεις σε μια μπότα και με πουλάς φορώντας το ψεύτικο χαμόγελο σου – άραγε εάν κοιτάξω από κάτω θα βρω την ημερομηνία λήξης ?

Αυτή λοιπόν είναι η δικιά σου εξέγερση ?

Χριστούγεννα….

Ένα δάκρυ για σένα

Είναι ένα δάκρυ συμπόνιας

Ένα δάκρυ για έναν άνθρωπο μικρό

“Η μνήμη είναι ισχυρότερη από την καθημερινή απουσία της παρουσίας.”

OTTO