Μύγα… μισό

Κάθομαι στο μπαλκόνι και παρατηρώ την επέλαση των μυγών. Παχιές παχιές, στήνουν τρελό χορό γύρω από το κεφάλι μου, στις γλάστρες με τα λουλούδια και τα απλωμένα ρούχα στην απλώστρα. Ββζζζζζζ βζζζζζζζζζζζζζζ  ακούραστες, βρωμερές, ταχύτατες! Παρατηρώ λοιπόν μια από τις πολλές, να περνάει δίπλα από το αυτί μου (το λατρεύουν αυτό) και σε λιγότερο από ένα δεπτερόλεπτο, να έχει φτάσει στην απέναντι μάντρα και να σταματάει ακαριαία αλλάζοντας κατεύθυνση προς τα πάνω αριστερά, σχηματίζοντας τέλεια γωνία 75^ο! Αναλογίζομαι πως κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να αντέξει τόσο απότομο σταμάτημα και αλλαγή κατεύθυνσης χωρίς να του βγουν τα έντερα από το στόμα. Αναρωτιέμαι με τι ταχύτητα άραγε να τρέχουν. Κάνω κάτι γρήγορους υπολογισμούς. Σε ένα τικ του δεπτερολέπτου, διένυσε τουλάχιστον 10 μέτρα. Πες περίπου 20 μέτρα το δεπτερόλεπτο επί 60 δεπτερόλεπτα που έχει το ένα λεπτό, ίσον 1.200m/s! Δηλαδή την ώρα 1.200Χ60 λεπτά της ώρας ίσον 72.000 μέτρα την ώρα! Η μύγα τρέχει με 72km/h! Και δεν φτάνει μόνο αυτό, μπορεί να σταματάει ακαριαία και να αλλάζει κατεύθυνση δημιουργώντας γωνίες όλων των μοιρών. Καταπληκτικό, δεν μπορείς να πεις.

Μια απορία σφηνώνεται στο μυαλό μου σαν μύγα που πέρασε το κεφάλι μου για τζάμι, και πέφτοντας πάνω του με 72 km/h, το διαπέρασε σχηματίζοντας  μια ωραιότατη οπή κάνοντας εμφανές το ερωτηματικό που υπήρχε μέσα. Η απορία είναι η εξής: πού χρησιμεύουν οι μύγες, ποιος ο σκοπός της ύπαρξης τους και γιατί μας πρήζουν τα… συκώτια;

Σε μια ενδελεχή αναζήτηση στο διαδίκτυο, κατάφερα να βρω τα εξής: Οι μύγες βοηθούν στην ανακύκλωση των σάπιων τροφών και των νεκρών οργανισμών. (δηλαδή, θες να πεις πως έχω πεθάνει και βρίσκομαι ήδη σε αποσύνθεση κάθε φορά που έρχομαι αντιμέτωπος με αυτούς τους σιχαμερούς φτερωτούς δαίμονες;) Επίσης γίνονται τροφή των πτηνών. (Τι καλά! Μόνο που όλα τα πτηνά του κόσμου δεν αντιστοιχούν ούτε στο 1/1.000.000 αυτών των βρωμερών !@#$%^&*). Ζουν 7 με 10 μέρες (μόνο!;) και ξερνούν και χέζουν σχεδόν ασταμάτητα. (Όσο γι’ αυτό, ήμουν σίγουρος). Κάθε μύγα μπορεί να εναποθέσει – σχεδόν οπουδήποτε – έως και 1500 αυγά κατά τη διάρκεια της ζωής της – γι’ αυτό μην αφήνεται καμία να επιζήσει! Χειρότερες και από κατσαρίδες! Είναι ικανές να μεταφέρουν πάνω από 100 παθογόνους παράγοντες οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τον τύφο, τη χολέρα, τη σαλμονέλα, κι άλλες πολλές ωραίες ασθένειες που δεν έχει σημασία καμία να αναφέρω. Ορισμένες μάλιστα, έχουν αναπτύξει αντίσταση σε κοινά εντομοκτόνα. Φυσικά, τζάμπα μαστούρα! Άκου ρε τι λέει…

Η οικιακή μύγα (ναι όπως το ακούσατε! Την άλλη φορά που θα σας ρωτήσουν αν έχετε κατοικίδιο, ξανασκεφτείτε το.) τρέφεται με υγρά και στερεά οργανικά υλικά που επεξεργάζεται με το σάλιο ή τον εμετό της. Λόγω της μεγάλης ποσότητας τροφής την οποία προσλαμβάνει ημερησίως, αφήνει περιττώματα σχεδόν συνεχόμενα (το είπαμε αυτό, ξεκόλλα!) και αυτός είναι ένας από τους παράγοντες που καθιστά αυτό το έντομο φορέα επιβλαβών παθογόνων μικροοργανισμών και πολύ επικίνδυνο. Βρε τι μας λες! Είδες τι μπορεί να μάθει κανείς από τη βικιπαίδεια! (άλλη απορία για μελλοντική ανάλυση: η βικιπαίδεια είναι η παιδεία της Βίκυς;) Αλλά μετά έψαξα σε σοβαρότερες σελίδες και να τα αποτελέσματα.

Ακολουθούν κάποια από τα βασικά είδη των αγαπημένων μας εντόμων:

«Migoftimus skatofagous» η κοινή

Μια μύγα είδους«migoftimus skatofagous» η κοινή. Εμφανές είναι και το μωρό της που is located κάτω από την εμετική απόφυση της μητέρας του.

Αυτό το είδος μύγας είναι το πιο διαδεδομένο στο διάστημα. Την συναντάμε παντού, και στην πόλη και στο χωριό. Ιδιαίτερα είναι ικανή να χαλάσει τις διακοπές σε χωριό άμα δεν έχεις συνηθίσει το να σε ακουμπάει με τα σιχαμερά πόδια της που προηγουμένως τα έχει βουτήξει στα σκατά, να ξερνάει πάνω σου και στο φαγητό σου, να περπατάει στο στόμα σου όταν κοιμάσαι στην αιώρα κι άλλα ωραία. Το μέγεθός της κυμαίνεται μεταξύ μεγάλου και μικρού. Είναι μαύρη με καστανόξανθη κοιλιά και πολλά τριχίδια. Ανήκει στην ίδια οικογένεια με την τσε-τσε («Migoftimus kimisus») για την οποία λόγος θα γίνει αργότερα…

ΞΕΡΑΤΑ:5/10

ΒΡΩΜΙΑ:7/10

ΣΠΑΣΤΙΚΟΥΡΑ:9/10

ΤΑΧΥΤΗΤΑ:80ΧΛΜ/ΩΡΑ

«Emetus kolonoscopous»

Είδος «Emetus kolonoscopous» που θα επιτελέσει τον στρατό κλειδί στην τελική μάχη.

Αυτό το είδος είναι κλωνοποιημένη μύγα τσε-τσε (το πείραμα κλωνοποίησης δεν πέτυχε δημιουργώντας αυτή την μηχανή καταστροφής). Δημιουργήθηκε κατά λάθος στα εργαστήρια της Oxford και αποδείχτηκε πως είναι η πιο δυνατή μύγα. Μικρό μέγεθος, μεγάλα αρχίδια. Αυτή η μύγα μπορεί να πετάξει με όσα χιλιόμετρα θέλει διότι είναι Κάγκουρας (και όχι Cargουρας).

ΞΕΡΑΤΑ:infinite/10

ΒΡΩΜΙΑ:infinite/10

ΣΠΑΣΤΙΚΟΥΡΑ:infinite/10

ΤΑΧΥΤΗΤΑ:?????ΧΛΜ/ΩΡΑ

«Sexus mounious»

Δύο μύγες είδους«Sexus mounious» σε ώρα αιχμής.

Αυτού του είδους μύγες κάνουν συχνά όργια και φαίνεται να γνωρίζουν το κάμα Σούτρα πολύ καλά. Είναι μικρού σχετικά μεγέθους αλλά πολύ δυνατές στο χόμπι τους. Επίσης, πριν συμβεί το οτιδήποτε, κάνουνε ένα τελετουργικό: τα αρσενικά πηγαίνουν πάνω σε κουράδες και χώνουν το καυλί τους μέσα σε αυτές. Έπειτα καλούνε το θηλυκό και κάνουν ασταμάτητο σεξ. Επίσης κάνουν ανταλλαγή χημικών υγρών με τα οποία δημιουργούν δηλητήριο που θα καταστρέψει την ανθρωπότητα. Το κακό είναι πως η θηλυκιά δεν θα ξαναπετάξει γιατί το αρσενικό της προξένησε πονόκωλο.

ΞΕΡΑΤΑ:3/10

ΒΡΩΜΙΑ:10/10

ΣΠΑΣΤΙΚΟΥΡΑ:1/10

ΤΑΧΥΤΗΤΑ:40ΧΛΜ/ΩΡΑ

«Vromus Catastroplectus»

Η μύγα έτσι όπως την βλέπετε είναι καλά εξοπλισμένη…

Αυτή η μύγα είναι ξεχωριστή. Έχει σαν κύριο όπλο την δηλητηριώδη οσμή και το φτερούγισμα στο αυτί (το οποίο το πήρε σε μια ένωση κουνουπιού και μύγας (Emetus Kolonoscopous) Το οποίο προκαλεί την αντίδραση του θύματος με ένα ισχυρό χτύπημα στο αυτί που προκαλεί φυλετικομαχίτιδα και σωβρακοφάνεια. Φήμες λένε ότι στην Χιροσίμα οι Αμερικάνοι δεν έριξαν ατομική βόμβα αλλά μια βόμβα-φυλακή 888888888 δισεκατομμυρίων μυγών από τις οποίες οι μισές εξουδετερώθηκαν από τις πρώτες μυγοσκοτώστρες. Ωστόσο οι υπόλοιπες τσιμπούν ελεύθερα τον καθένα δημιουργώντας τερατογεννέσεις, αρρώστιες και επιδημίες.

ΞΕΡΑΤΑ:8/10

ΒΡΩΜΙΑ:9/10

ΣΠΑΣΤΙΚΟΥΡΑ:9/10

ΤΑΧΥΤΗΤΑ:120ΧΛΜ/ΩΡΑ

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις μύγες, τα κουνούπια και τις κατσαρίδες που θα σας απασχολήσουν και πάλι ετούτο το καλοκαίρι, κόφτε το λαιμό σας να βρείτε. Αλλά, πριν το κάνετε, σκεφτείτε πόσες μύγες θα μαζευτούν πάνω από το πτώμα σας και τι τρελό χορό θα κάνουν με τόση τροφή που τους παρέχετε έτσι απλόχερα… σκεφτείτε πόσα αυγά θα γεννήσουν μέσα σας για να γίνουν αδηφάγα σκουλήκια που θα μεταμορφωθούν σε προνύμφες για να καταλήξουν μερικές χιλιάδες ή κι εκατομμύρια αν θέτε, ΜΥΓΕΣ!

Όχι, δεν θα απαλλαγούμε ποτέ!

Άντε, και καλή σας όρεξη!

Μοιχάλης Μοίχος

Αφιερωμένο σε αυτούς που αντέδρασαν «βίαια»
στους ελέγχους στο Νοσοκομείο Κέρκυρας.

Παρά τις καλόπιστες διακηρύξεις του ουμανισμού ο ανθρώπινος βίος φαίνεται να είναι συνυφασμένος με την βία.
Το ανθρώπινο σώμα μοιάζει να συντηρείται και να αναπτύσσεται από τη βία δεδομένου ότι η εργασία και η σωματική άσκηση δεν είναι τίποτα άλλο από ένας  εθελούσιος καθημερινός τραυματισμός στον οποίο εκθέτουμε το μυοσκελετικό μας σύστημα.
Με βία κατάρρευσε η ρωμαϊκή αυτοκρατορία και η βία, όσο αποκρουστική και αν φαντάζει, ήταν η τελευταία λύση των νομάδων προγόνων μας απέναντι στο πεινασμένο σαρκοβόρο αιλουροειδές.
Ο Αλέξανδρος βίαια απεμπλάκη από το αίνιγμα του γόρδιου δεσμού και ο χριστιανισμός εδραιώθηκε πάνω στα πτώματα του ιερατείου της αρχαίας θρησκείας. Ο Μαρά και ο Ροβεσπιέρος δεν ήταν χορτοφάγοι, το ίδιο μάλλον και οι επαναστατημένοι κινέζοι  χωρικοί της εξέγερσης των μπόξερ. Ο Δ. Σολωμός έγραφε τον εθνικό ύμνο στο απάγκιο τον Επτανήσων ακούγοντας το γλυκό, στα αυτιά του, τραγούδι των κανονιών, στην απέναντι ακτή και η κόψη του σπαθιού η τρομερή δεν φτιάχτηκε για να κόβουμε μπακλαβά και μόνο

Στον σύγχρονο αστικό πολιτισμό η βία εμφανίζεται κάτω από πολλούς μανδύες και είναι ένα αναπόσπαστο μέρος της κουλτούρας μας. Αρκεί να ανοίξει κανείς την τηλεόραση ή να κάνει μια επίσκεψη σε ένα οποιοδήποτε κινηματογράφο για να διαπιστώσει ότι η κύρια θεματολογία του συντριπτικού ποσοστού των προβαλλόμενων ταινιών σχετίζεται με την βία και το σεξ. Η βία είναι η μαμή της ιστορίας, είχε πει κάποτε ένας γενειοφόρος κύριος και, η πραγματικότητα ακλόνητα επιβεβαιώνει αυτό το απόφθεγμα. Τι θα ήταν άραγε ο άνθρωπος χωρίς την επιλογή αυτής της ύστερης καταφυγής; μήπως αμοιβάδα, ή μήπως γυμνοσάλιαγκας που μπορεί να προσαρμοστεί σε οποιοδήποτε σχήμα και στην χωρητικότητα του εκάστοτε χώρου που οι συνθήκες των εγκλωβίζουν;

Είναι προτιμότερο να μην συζητηθεί στο παρών κείμενο το εύρος και η εφευρετικότητα  των μορφών βίας που ασκούνται από το κράτος και τους θώκους του οικονομικού και πολιτικού συστήματος προς την πλειοψηφία των πολιτών. Αυτή η βία είναι άλλωστε πλέον αισθητή στους περισσότερους. Αυτό που έχει νόημα να εξεταστεί είναι το γιατί ανοίγει ξαφνικά αυτή η συζήτηση στην παρούσα φάση και ενώπιον μιας γιγάντωσης της βίας από την πλευρά των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους και των οικονομικών του εταίρων που επενδύουν και στηρίζουν την παρούσα πολιτική παραμόρφωση.

Το ελληνικό κράτος και κεφάλαιο συμπεριλαμβανομένου του κάθε παρατρεχάμενου εκδότη και καναλάρχη, απέκτησε ξαφνικά ευαισθησίες και μέμφεται την βία από όπου και αν προέρχεται;
Ή μήπως απλά οι προαναφερθέντες συσχετισμοί και μηχανισμοί διαισθάνονται ότι από στιγμή σε στιγμή , η αχλάδα θα κραδαίνει την ουρά της και η βία θα προκύψει ως η μόνη λογική και φυσιολογική αντίδραση των ανθρώπων που βιάζονται καθημερινά και με χίλιους δύο τρόπους.
Άρα λοιπόν οι εκ των άνω αναθεματισμοί της βίας είναι τουλάχιστον υποκριτικοί και στην ουσία, καλύπτουν πίσω από  ισχνό παραπέτασμα τους μεγαλύτερους φόβους των κραταιών δυνάμεων σχετικά με τις επικείμενες πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις.
Δυστυχώς όμως για αυτούς το νερό που φεύγει από την κήτη του ποταμού δεν αναχαιτίζεται ούτε με αναθεματισμούς, ούτε με πληρωμένες αναλύσεις της κακιάς ώρας, ούτε καν με φράγματα από σκυρόδερμα και σώματα κακό-πληρωμένων ένστολων σε εντεταλμένη υπηρεσία. (γιατί νομίζεται ότι τα κατά ευφημισμών σώματα ασφαλείας-παρέχουν ασφάλεια σε ποιους άραγε- είναι ο ένας και μοναδικός τομέας του δημοσίου που ακόμα γίνονται προσλήψεις ; και θα συνεχίσουν να γίνονται μάλλον, έως ότου να επιτευχθεί η αναλογία ένας αστυνομικός για κάθε τρεις πολίτες.)

Το νερό βρίσκει πέρασμα και η βία αναχαιτίζεται μόνο όταν εκλείψουν οι παράγοντες που την γεννούν. Προς το παρών αυτοί που εκστομίζουν πύρινους λόγους εκ του άμβωνος ενάντια στην βία, σε αντίθεση με τους περισσότερους από εμάς, δεν νιώθουν τίποτα να βιάζει και να εκβιάζει τις ζωές και τις επιλογές τους, εκτός ίσως από την δική μας οδύνη και την σάρκωση της στην βία, την δική τους νέμεση.

Παιδί φάντασμα
από την «επικράτεια του μηδενός»