O NightpowerGR μιλάει για την λογοκρισία και τα όρια σε τέχνη/κωμωδία. Το πρώτο βίντεο του για την καινούρια σεζόν είναι μια τρόλικη γροθιά στο κατεστημένο της χώρας μας! Μιλάει με χειροπιαστά παραδείγματα με καθημερινές σκηνές για έναν τζογαδόρο που έκοψε τα παπάρια του ή για τον συγχωρεμένο Γιώργο Χοντρόπουλο ή ακόμα και για τον Ιησού! Σκύβουμε με σεβασμό το κεφάλι στον άρχοντα!
«H ζωή είναι ωραία και ο θάνατος θλιβερός» …από δύο Κερκυραίους Zωγράφους, στην «Kερκυραϊκή Πινακοθήκη»
• Tη Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου (και ώρα 8.30 το βράδυ) εγκαινιάζετε στην «Kερκυραϊκή Πινακοθήκη» (Ιωάννου Θεοτόκη 77 / Κέρκυρα) μια πολύ ενδιαφέρουσα Έκθεση Ζωγραφικής, που έχει σαν τίτλο… «H ζωή είναι ωραία και ο θάνατος θλιβερός». Οι ζωγράφοι P.S.Mavro/Stavriotis – Γιώργος Α. Μικάλεφ, ανοίγουν την φετινή Xειμερινή Εικαστική περίοδο της «Kερκυραϊκής Πινακοθήκης» παρουσιάζοντας τα νέα ζωγραφικά έργα τους. Οι καλλιτέχνες δούλεψαν προγραμματισμένα με «κοινό τίτλο»… αλλά ο κάθε ένας με το δικό του πρωτότυπο τρόπο. Το αποτέλεσμα τελικά και αυτής της εικαστικής συνεργασίας τους… τουλάχιστον μας «εκπλήσσει» και μας «προβληματίζει»!
• Ο P.S.Mavro/Stavriotis (ο «παλαιότερος») ζωγραφίζει επάνω σε κοινές χαρτόκουτες συσκευασίας «Προθανάτια, Επιθανάτια, Μεταθανάτια» έργα… και λέει για τη ζωγραφική του… «Προβληματίζομαι, το τελευταίο καιρό, πάνω στο τρίπτυχο «Προθανάτια, Επιθανάτια, Μεταθανάτια». Όλος αυτός ο προβληματισμός, μου έδωσε θέμα για ζωγραφική. Φιλοτέχνησα έργα με θέμα «Ο Θάνατος είναι άσχημος», «Oι αρχέγονοι θεοί του Θανάτου», ή «Τα αρχαία θεϊκά ζευγάρια» κλπ… Αυτά τα έργα μου, είναι ζωγραφισμένα επάνω σε ταπεινές – φτωχές – χαρτόκουτες συσκευασίας – με ακριλικά χρώματα και λαδοπαστέλ. Τη βασική φόρμα – στάση – των έργων την έδωσε το όρθιο ανάπτυγμα της χαρτόκουτας, πάνω στην οποία και είναι ζωγραφισμένες οι Aρχέγονες – Πρώτο γονικές – φιγούρες μου…».
• Ο Γιώργος Μικάλεφ (ο «νεότερος») ζωγραφίζει επάνω σε χαρτί… «Ευοίωνα και δυσοίωνα στιγμιότυπα καθημερινότητας», όπως λέει ο ίδιος και συμπληρώνει… «Ως καλλιτέχνης μπορεί να διακατέχομαι από την εμμονή ενός επικείμενου πιθανού «ψυχικού ακρωτηριασμού» της γενιάς μου… αλλά δεν παύω να βλέπω και τη χαρά της απλής ζωής, του έρωτα, της προσφοράς, της φιλίας και της δημιουργικότητας. Στα έργα μου ζωγραφίζω «ευοίωνα στιγμιότυπα» να συνυπάρχουν μαζί με τα «δυσοίωνα στιγμιότυπα». Κατά κάποιο τρόπο – τα «ευοίωνα» ξορκίζουν τα «δυσοίωνα»! …και όλα αυτά γιατί πιστεύω πως, τελικά «ανάμεσα στο καλό και στο κακό, θα βρεθεί η ισορροπία», μία ισορροπία σαν αυτή που επικρατεί ανάμεσα στους «Αμνούς» και τους «Γνώμους» που αγαπώ να ζωγραφίζω κατά καιρούς!»
• Τα έργα παρουσιάζονται ως ενότητα, στην Iδιωτική «Kερκυραϊκή Πινακοθήκη» του Mιχαήλ Aγγέλου Βραδή. (Ιωάννου Θεοτόκη 77 / Κέρκυρα) από τις 3/9/12 – έως τις 19/11/12.
• Eυχαριστούμε εκ των πρότερων τόσο για την παρουσία σας στα Eγκαίνια της Έκθεσης…
όσο και για την προβολή αυτής της καλλιτεχνικής εργασίας.
Οι καλλιτέχνες
P.S.Mavro/Stavriotis – Γιώργος Α. Μικάλεφ
Παρακαλούμε και ευχαριστούμε για την δημοσίευση του.
http://www.facebook.com/events/392051437516368/
Κυκλοφορησε το Zero geographic vol.7
Κυκλοφορησε το Zero geographic vol.7
Το παρών τεύχος περιέχει
1.ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΕΞΕΓΕΡΣΗ
a.Χιλιαστικά κινήματα του ύστερου μεσαίωνα
b.Voodoo και Αιτή
c.Χορός των φαντασμάτων των Ινδιάνων
2.Αντι Αρτ ΖΑΜ
(βιβλιοπαρουσιάσεις,συνεντεύξεις κλπ)
3.Το πλοίο των νεκρών (traven)
Kaταβάστε το εδώ:
Για τα προηγουμενα τευχη
ZERO GEOGRAPHIC 6-ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ
|
ΠΕΡΙΕΧΕΙ :
1.EΥΕΛΙΚΤΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ-ΑΤΥΠΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-ΑΤΥΠΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
2.ΤΑΙΝΙΕΣ ΔΥΣΤΟΠΙΑΣ-ΔΥΣΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ
3.ΑΝΤΙΤΕΧΝΗ
3.1 ΟΙ ΥΙΟΙ ΤΗΣ ΖΗΒΑΣ
3.2 ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΙΝΟΤΑΥΡΩΝ
3.3 TOY ART ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΤΑΝΑ
|
|
Zero Geographic Vol.5
Περιέχει: 1. Αιρετικοί διανοούμενοι και η συνεισφορά τους στον αναρχισμό 2. Θεωρίες Εξάρτησης 3. Αντι-τέχνη του ΖΑΜ – «Kινέζικη» Ποίηση και μουσική Κατεβάστε το σε pdf από εδώ: http://www.mediafire.com/download.php?%204tn7zy5tac91zmu EΠΙΣΗΣ ZERO GEOGRAPHIC 1
Περιέχει: 1. Γεωπολιτική και αναρχικά κινήματα 2. Χώρος και κοινόβια 3. Ψυχογεωγραφία Κατεβάστε το σε pdf από εδώ: http://www.mediafire.com/?79b655coc6ae97e
Zero Geographic Vol.2
Περιέχει : 1. Tέχνη του φανταστικού και Πολιτική εξουσία 2. Δυστοπία Κατεβάστε το σε pdf από εδώ: http://www.mediafire.com/?9a0ks1kba186k83
Zero Geographic Vol.3
Περιέχει: 1. Ολοκληρωτικός Νεοφιλελευθερισμός και ταξικός πόλεμος 2. Λαθρομετανάστευση-Το νέο όνομα για τις απώλειες πολέμου 3. Αντιπολεμικός κινηματογράφος-Πολεμικός τρόμος Κατεβάστε το σε pdf από εδώ: http://www.mediafire.com/?i3gw7m8p8d6huo5
Zero Geographic Vol.4
Περιέχει: 1. Φρίντριχ Νίτσε και οι αναρχικοί του επίγονοι 2. Σπαγκέτι γουέστερν Κατεβάστε το σε pdf από εδώ: http://www.mediafire.com/download.php?t7553mr7727371h |
Σαν της κωλοφωτιάς τον κώλο… Γιώργος Μικάλεφ
Τα λόγια τα ωραία ο σκύλος μου ποτέ δεν τα ‘μαθε και ποτέ δεν τα μίλησε. Μήτε ορθογραφία εγνώριζε, μήτε γραφή και ωραίους τρόπους. Νόμους ανθρώπινους ποτέ δεν τους εννόησε και το περπάτημα του περίεργο, λαβωμένος σαν ήταν. Αλλά το βλέμμα του σοφό και η ψυχή του καθάρια, σαν τις ψυχές των μωρών. Και η σιωπή του αρκούσε για να διδάξει σχολειά ολόκληρα… αλλά τα σχολειά ποτέ τη γνώμη του δεν εζήτησαν και οι άνθρωποι να διδαχθούν από τη σιωπή του άχρηστοι ήσαν. Εκείνος συνέχιζε να σωπαίνει την ώρα που όλοι έσκουζαν τα δίκια τους. Κρυφό παράπονο είχε και πικρία στα μάτια, αλλά το στόμα παρέμενε κλειστό. Μονάχα όταν τον σκότωναν άνοιξε το στόμα του και ψέλλισε μια ερώτηση…
τι αξίζει?
Ο γάτος σοφός δεν ήταν σαν τον σκύλο. Αλλά την ώρα που ο πιστός εχθρός τους ξεψυχούσε, εδάκρυσε και αυτός και οι εφτά ψυχές του… και τα λόγια του τα στερνά, εκράτησε εις την μονάκριβη καρδιά του φυλαμένα. Όταν βαριά αρρώστησε, στο νεκρικό του το χαλί εσυλογιζόταν… θεατές των τελευταίων του στιγμών, τα τέσσερα από τα τριάντα-τρία παιδιά του και οι δύο από τις εφτά ψυχές του…
Αξίζει να ζεις για ένα όνειρο και να σε κάψει και η φωτιά του? Όχι δεν αξίζει… Στο Δίαολο και τα όνειρα και ο Διάολος ο ίδιος! Λόγια, λέξεις και γράμματα είναι όλα αυτά… εμείς δεν είμαστε φτιαγμένοι από αυτά και πανεπιστήμια δεν πήγαμε για να τα νοήσουμε. Τον πόνο των εφτά ψυχών μας, όλοι αυτοί οι λογάτορες, αδύνατο να νοιώσουν… και αν ποτέ τον νοιώσουν, μολύβι και χαρτί θα πάρουν για να τον καταγράψουν με γράμματα άψυχα και λόγια άθλια και όμορφα. Αλλά ο πόνος μας δεν είναι τα λόγια τα όμορφα εκείνων που κοιτάνε τις λέξεις και τις μουσούδες τους να πουλήσουν. Και οι χαρές μας το ίδιο. Εγώ όσο ζούσα να τα πω δεν ήθελα παρά να τα ζήσω μόνο. Και τα έζησα και τα εχάρηκα και τα επόνεσα και για πράγματα που δεν εμπόραγα να αλλάξω δεν μετάνιωσα. Αν είναι να κρατήσετε δυο λόγια από εμέ να είναι μονάχα αυτά… να αγαπάτε…
Ο γάτος έκλεισε τα μάτια και εκοιμήθει και όταν εξύπνησε ήταν κοντά του ο σκύλος και τον επήρε ψηλά στις γειτονιές των ουρανών και κυνηγήθηκαν όπως τότε και εγέλασαν και αιώνια φωτισμένοι ήσαν και το φως τους αγνό… σαν της κωλοφωτιάς τον κώλο…
Γιώργος Μικάλεφ
έκθεση ζωγραφικής του Άγγελου Γιούργα & Κωνσταντίνου Γραμμένου
Ο Μιχαήλ Άγγελος Βραδής και η καλλιτεχνική επιτροπή της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης σας προσκαλούν στα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής του Άγγελου Γιούργα και του Κωνσταντίνου Γραμμένου.
Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 11 Ιουλίου και ώρα 20.00 στο κτίριο της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης.
Η έκθεση θα διαρκέσει έως 27 Αυγούστου. Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.
Ώρες επίσκεψης
Δευτέρα – Παρασκευή 9.00 – 14.00 & 18.00 – 21.00
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΗΣ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (ΕΙ.Κ.Ε.)
Η Καλλιτεχνική επιτροπή της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης και το Δ.Σ της ΕΙΚΕ Κέρκυρας (Εικαστική Κερκυραϊκή Ένωση) αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια νέα αίθουσα εντός του κτιρίου, κατάλληλη για περιοδικές εκθέσεις.
Παράλληλα με απόφαση του Δ.Σ της ΕΙΚΕ Κέρκυρας θα οργανώνονται εκθέσεις των μελών της στην παραπάνω αίθουσα και στον ίδιο χώρο θα γίνονται οι συνελεύσεις του Δ.Σ.
Έτσι μετά από κοινή απόφαση της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης και της ΕΙΚΕ Κέρκυρας, στις 09/07/2012 η ΕΙΚΕ θα εγκαινιάσει τον νέο εκθεσιακό της χώρο παρουσιάζοντας έργα καλλιτεχνών της Ένωσης.
Η παραπάνω έκθεση θα λάβει πανηγυρικό χαρακτήρα λόγω του ότι και οι δύο φορείς θα προσπαθήσουν εξίσου να κρατήσουν το πολιτισμικό και πολιτιστικό κομμάτι της Κέρκυρας ζωντανό.
Με αυτή τη συνεργασία πιστεύουμε ότι συμβάλουμε στο να επιλυθεί εν μέρει το πρόβλημα χώρου εικαστικής παρουσίας στην πόλη μας και να αναδειχθεί το Εικαστικό κομμάτι της περιοχής μας.
Κερκυραϊκή Πινακοθήκη ΕΙΚΕ Κέρκυρας
ένας μπάσταρδος σκύλος, μία μεγάλη αγάπη & ο φασισμός στον Άγιο Ονούφριο της Αστόριας…
Ο σκύλος έκοβε βόλτες πάνω κάτω στην αυλή. Μπάσταρδος και σοφός μέχρι αηδίας. Τα βράδια έτρωγε τις σάρκες των εγωκεντρικών περαστικών και τα πρωινά σκότωνε γριές πουτάνες που πούλησαν τα νιάτα τους στο πανηγύρι του Άη Λεία. Τα μεσημέρια μόνο, το αιμοδιψή τετράποδο, τους έγραφε όλους και κοιμόταν και ονειρευόταν την επανάσταση των μπάσταρδων τετράποδων. Ονειρευόταν ανθρώπους και μυοπόταμους, κατακρεουργημένους και ευκατάστατους σαν τα παιδιά στην Αστόρια που τα βίασε αιμοδιψή μαρσιποφόρο. Κάτι παρόμοιο είχε στο νου του και ο καλός του ο αφέντης, την ώρα που το τάιζε με ανθρώπινο αίμα αγέννητων ψυχών και χαλασμένα όσπρια.
.. . ..
Ο αφέντης είχε δύο κόρες. Τις σκότωσε και τις δύο στο ποτάμι την ώρα που πότιζε τα μπρόκολα. Το έκανε μόνο και μόνο για να αποδείξει στο σκύλο του πόσο πολύ μισούσε τους μυοπόταμους το καλοκαίρι και τα τζιτζίκια το Χειμώνα. Ο σκύλος χρειάστηκε ένα μήνα να συνέλθει από το αρχικό σοκ και τρεις νύχτες για να φάει μπισκότα. Μισούσε την κοινωνία και τους νόμους της, μισούσε τη ρίγανη και το θυμάρι και μισούσε και τον ίδιο του τον εαυτό, γιατί ποτέ δεν μπόρεσε να αγαπήσει τη θάλασσα και τα άγρια δέντρα. Προτιμούσε να αγαπάει τις ζεστές σάρκες των θυμάτων του και να γεύεται κάθε απόλαυση που του προσέφερε η νεκρή φύση. Ήθελε να πετάξει αλλά ποτέ δεν τα κατάφερνε. Μονάχα την ώρα που πέταγε τα κατάφερνε και αυτό μέχρι να πατήσει πάλι τα δύο μπροστινά πόδια του στο χώμα και να μυρίσει τη σαπίλα των νεκρών που κρυβόταν κάτω από αυτό. Μια κοπέλα ερχόταν από τον Άγιο Ονούφριο.
.. . ..
Μια Τετάρτη της μίλησε και της ξεδίπλωσε προσεκτικά στο τραπέζι τα συναισθήματα του. Η κοπέλα τον κοιτούσε σαν φλιτζάνι και αυτός πείρε ένα πριόνι και έκοψε το χέρι του. Το έβαλε στη φωτιά για να σταματήσει η αιμορραγία και για τελείωμα, τρόχισε το κόκαλο στον τροχό για να το κάνει ποντερνό σαν σουβλάκι από το πανηγύρι του Άη Σαύρου. Η κοπέλα συνέχισε να τον κοιτάει σαν ένα κομμάτι ξύλο με κρέας. Αυτός πήρε ένα μαχαίρι με το γερό του χέρι, το τρόχισε και αυτό και άνοιξε μια μεγάλη τρύπα στην κοιλιά του. Έχωσε μέσα από την τρύπα το καινούριο του χέρι και ψαχούλεψε μέχρι που βρήκε την καρδιά του και την τρύπησε με το σουβλάκι. Της την έβαλε στην εφημερίδα, την τύλιξε και την πέταξε στα σκουπίδια λέγοντας…
.. . ..
Εσύ που με κοιτάς με τα καστανά σου μάτια και περιμένεις τις κουβέντες που θα πω για να μου τις γυρίσεις πίσω και να με καρφώσεις με τα σίγματα τα τελικά σου. Εσύ που με αγάπησες, σαν ήμουνα Χριστός και Άχριστο στην εκκλησία με κατηγορούσες. Τι και αν δε με αγαπάς και αν η πόρτα της καρδιάς σου και τα πόδια σου είναι κλειστά. Τι και αν με μαχαίρωσες την ώρα που κοιμόμουν με τη φίλη του ψαρά που δε φορούσε βρώμικες κάλτσες. Εγώ όλα αυτά καθόλου δεν τα βλέπω, γιατί είμαι τυφλός και από σήμερα εγώ καρδιά δεν έχω να σου δώσω. Μόνο πάρε τούτον το σκύλο… της είπε και ο σκύλος έφαγε ένα παιδάκι στο δρόμο που περνούσε. Το αίμα έσταζε από το αμπέλι του ψαρά και ο ουρανός θεσπέσιος φεγγοβολούσε κάτω από το κρεβάτι και μέσα στις καρδιές μικρών παιδιών, την ώρα που το παγωτό τους πέφτει στο χώμα. Εκείνα κλαίνε γιατί λεφτά για παγωτό άλλο δεν έχουν και ο σκύλος τον σκότωσε τον μπάσταρδο, για να τον απαλλάξει από το αυριανό του μαρτύριο. Και το βρέφος φώναξε…
.. . ..
Δεν μου λες κύριε τσιγγάνε… γιατί τα ποντίκια σφυρίζουν στις ακρογιαλιές και τα ψάρια ερωτεύονται το καβούκι τους… να μου πεις ιστορίες παλιές για πολέμους και όμορφες κυρές που τα πόδια τους ήταν πάντα ανοιχτά και ποτέ δεν χρειάστηκε να τρέξουν στην αγορά για ένα αβγό. Και η σαλάτα η σημαιοστολισμένη, κατρακύλησε το βράχο και έσπασε τα αβγά της κότας. Και η κότα πέθανε από καρδιά.
.. . ..
Ήταν πρωί και η γριά ήταν ακόμα ζωντανή και συνάμα πεθαμένη σαν κουνουπίδι πεθαμένο που βρωμάει. Ο σκύλος κατούρησε τη γωνία και ο αφέντης του κουλός και μισόγυμνος, έπλενε τα μούτρα του. Η κοπέλα ρεύτηκε την καρδιά που μόλις έφαγε από τα σκουπίδια και είπε συγνώμη. Συγνώμη γιατί? Αναρωτήθηκε το βρέφος? Για τη ζωή που αρνήθηκε να ζήσει ή για την αγάπη που έκλεισε στο ντουλάπι με τα δημητριακά και τα σπαράγγια? Στο ντουλάπι, χαραγμένο με μαχαίρι κουζίνας έγραφε… δεν θα περάσει ο φασισμός…
Γιώργος Μικάλεφ
ΣΥΛΛΟΓΗ ΖΑΜ 8
Το Zero Artistic Movement κυκλοφορεί την 8η συλλογή του και ,μας την προσφέρει απλόχερα όπως πάντα, με ένα κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο…
http://www.mediafire.com/?l32x37aawk5twkb
ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΣΥΝΘΕΤΙΚΟΥΣ, ΠΟΡΝΟΣΤΡΟΙΚΑ, DR VLADIMHROS ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ
Σάπιου Μύθοι
*με άπλετο σεβασμό στον Αίσωπο και τον Bierce
«Μέρος Πρώτο»
Ο σκύλος κάποτε ρώτησε τον γάτο γιατί πίνει και εκείνος απάντησε… Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να πιω αλλά για κανέναν από αυτούς δεν πίνω. Πίνω μόνο για να ξεχάσω όλους αυτούς τους λόγους που εσύ με τη γαμημένη σκυλίσια ερώτηση σου μου θυμίζεις.
.. . ..
Ένας σκύλος έκανε έρωτα με έναν άλλο σκύλο σε ένα συνεργείο. Ένας ομοφυλόφιλος μυοπόταμος τους κοιτούσε με μια δόση ζήλιας που εκείνος δεν μπορούσε να ερωτοτροπήσει όπως οι σκύλοι και με θρασύτητα απερίγραπτη τους πέταξε έναν κουβά νερό. Τότε οι δύο σκύλοι μετά από μερικά γαμοσταυρίδια, έπιασαν το ομοφυλόφιλο ζώο και του έδειξαν πως κάνουν έρωτα οι σκύλοι.
.. . ..
Στη λίμνη ένα βράδυ μία πάπια φλέρταρε χυδαία με έναν κάβουρα. Την ώρα που ψήθηκε η κατάσταση και ετοιμαζόταν να πάνε στην καβουροφωλιά να βγάλουν τα μάτια τους, ένας μουνουχισμένος κυνηγός, πυροβόλησε τον κάβουρα στο κεφάλι και τον σκότωσε. Η πάπια πέταξε μακριά και παντρεύτηκε έναν Αύγουστο.
.. . ..
Ο μυοκάστορας ένα βράδυ τα έπινε μαζί με τον γάτο. Ο γάτος ρώτησε το συμπότη του γιατί πίνει. Ο μυοκάστορας του απάντησε… δεν μας γαμάς ρε γάτε. Και έτσι έγινε.
.. . ..
Το τσοπανόσκυλο κόντευε να πνιγεί από το σφιχτό κολάρο και ζήτησε από τον γάτο να του το χαλαρώσει. Ο γάτος του ζήτησε να χαμηλώσει το κεφάλι του για να τον βοηθήσει. Τότε ο γάτος έβγαλε ένα σουγιά και του έκοψε το λαιμό.
.. . ..
Ένας μεγάλος αρουραίος ήταν στην παραλία με τον μυοκάστορα και πίνανε μπύρες. Ο τελευταίος ρώτησε τον αρουραίο γιατί πίνει και του απάντησε… πίνω για να ξεχάσω τα υλικά δεσμά αυτού του κόσμου που κρατάνε το πνεύμα μου σκλαβωμένο στους υπονόμους της ύπαρξης. Ο μυοκάστορας κοίταξε τον αρουραίο και κατέβασε την μπύρα του με ευχαρίστηση… το βγάλαμε το μεροκάματο και σήμερα… σκέφτηκε ενδόμυχα…
Γιώργος Μικάλεφ
