«Ίζολα ντι Σπέτζια» …του Γ.Μικάλεφ

τα δουλικά λιάζανε το πρωί
των αρχόντων τα βλαστάρια
πού να βρει χρόνο ο κύριος
πού να βρει χρόνο η κυρία

στο δρόμο ιθαγενείς, με χαιρετούρες
τον κόσμο βάρβαρα ανταριάζουν
οι εξατμίσεις χλιμιντρούν
και άλογα την άσφαλτο βλαστημάνε

το μεσημέρι οι χωριάτες μεθυσμένοι
απ’ το καφενείο αγναντεύουν
ξένα καπούλια να περνούν και αυτοί ξερνοβολάνε
τα μεγαλεία που η ζήση τους χρωστάει

σημαίες πάνω απ’ τα καύκαλα ανεμίζουν
κόκκινα γράμματα «ελευθερία ή θάνατος»
και εγώ νηφάλιος συλλογούμαι
νισάφι πια, γιατί όλοι τους δεν ψοφούνε;

βράδυ, υγρή δροσιά, λίγη γαλήνη… πουθενά
κουνούπια οι άνθρωποι πετούν, για αίμα διψασμένοι
ανήλεο θανάτου χειροκρότημα, βάλσαμο ψυχής, σαν μελωδία
μα τα όνειρα για πάντα δεν κρατούνε

τα δουλικά γυαλίζαν το ξημέρωμα
τα σκούτερ των κυρίων
και το παπί μας αγάπη μου
πάλι μπροστά δεν παίρνει

 

Γ.Μικάλεφ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.