The Blair Witch Project (1999)

“The Blair Witch Project” ΗΠΑ 1999. Ο θρύλος μιας μάγισσας (Blair Witch) οδηγεί τρεις φοιτητές (Heather, Joshua & Michael) στη δημιουργία ενός δοκυμαντέρ αναζητώντας τα ίχνη της μάγισσας σε ένα δάσος στο οποίο θα χαθούν τον Οκτώμβρη του 1994. Η ταινία μας προειδοποιεί ότι τα παιδιά δεν βρέθηκαν ποτέ και το μόνο που βρέθηκε ένα χρόνο μετά, ήταν το υλικό που τράβηξαν το οποίο επεξεργάστηκε και μας προσφέρετε να το δούμε. Η ταινία έκανε τεράστια επιτυχία και δημιούργησε ένα θρύλο γύρω από το όνομα της. Στην πραγματικότητα βέβαια ο θρύλος είναι μούφα, η ταινία είναι σκηνοθετημένη και αποτελεί την πιο επιτυχημένη εμπορικά ταινία του ανεξάρτητου κινηματογράφου! Αλλά για να μην σας χαλάσω την πίστη, μπορεί να λένε ψέματα… είχε και συνέχεια η ταινία, αρκετά καλή (αυτή τη φορά όμως γυρισμένη κανονικά).

[Rec] (2007)

“Rec” Ισπανία 2007. Να σας πω πως το σκατό χάιδευε το σώβρακο δεν θα είναι υπερβολή. Μία δημοσιογράφος και ένας εικονολήπτης περνάνε το βράδυ τους σε ένα πυροσβεστικό σταθμό για τα γυρίσματα επεισοδίου της σειράς “while you sleep”. Μια κλήση από μια πολυκατοικία για μια παγιδευμένη γυναίκα δίνει λίγο δράση στο ρεπορτάζ… η γυναίκα όμως θα είναι βουτηγμένη στο αίμα και μέσα στην παραφροσύνη της δαγκώνει έναν μπάτσο. Στη συνέχεια όλοι όσοι βρίσκονται στο κτίριο θα αποκλειστούν εκεί μέσα. Ακολουθούν σκηνές φρίκης, τρόμου, αγωνίας και ένα μυστήριο ξεδιπλώνεται. Την ιστορία την “ζούμε” μέσα από την κάμερα του εικονολήπτη της εκπομπής “while you sleep” και αυτό την κάνει ανατριχιαστικά ρεαλιστική!!! Σκηνοθεσία Jaume Balaguero & Paco Plaza. Αν έχετε πρόβλημα δυσκοιλιότητας δείτε την οπωσδήποτε…

Χαμένος Παράδεισος (2000)

“Χαμένος Παράδεισος” (Stream) Ελλάς 2000. Το θρίλερ αυτό το είχα δει στην tv και μου άρεσε όχι μόνο για τις γυμνές σκηνές αλλά και για την απόκοσμη ατμόσφαιρα. Παίζουν: Πασχάλης Τσαρούχας, Νόνη Δούνια, Κατερίνα Μουτσάτσου, η Χριστίνα Κοντσέτα κ.α. Ο Τσαρούχας έχει πάρει μέρος σε ένα πείραμα για την επιβίωση και τη διαιώνιση του είδους σε περίπτωση πυρηνικής καταστροφής. Η Δούνια και η Μουτσάτσου εγκλωβίζονται εκεί που έχει κατασκηνώσει ο αλλόκοτος άντρας. Εκείνος γίνεται βίαιος και ένα παιχνίδι επιβίωσης ξεκινά. Σε αυτό το παιχνίδι συμμετέχει και μια τρίτη γυναίκα, η οποία κατάφερε να του ξεφύγει. Αρκετά καλή ταινία κατά την άποψη μου, αν και λίγο άγνωστη και δυσεύρετη…

υπάρχει ανεβασμένη ολόκληρη εδώ (δεν ξέρω για πόσο)

I Know What You Did Last Summer (1997)

“I Know What You Did Last Summer” ΗΠΑ 1997. Από τον συγγραφέα του Scream, σε σκηνοθεσία Jim Gillespie μας έρχεται αυτή η ταινία που κωλολέει. Με βασική πρωταγωνίστρια την καταπληκτική Jennifer Love Hewitt και τους Ryan Phillipe, Freddie Prinze (Scooby-Doo 1&2, Boys & Girls…) και Sarah Michelle Gellar (Sream 2, Scooby-Doo 1&2, The Grudge 1&2…) πώς να μην είναι ένα αριστούργημα νεανικού τρόμου που περιλαμβάνει όλα τα κλισέ του είδους. Μια παρέα παιδιών, ύστερα από γλέντι με αλκοόλ στην παραλία, χτυπάει με το αυτοκίνητο έναν ψαρά. Αποφασίζουν να μην καλέσουν την αστυνομία και να εξαφανίσουν το πτώμα για να μην έχουν μπλεξίματα. Έναν χρόνο όμως αργότερα ένα γράμμα θα θέσει το μυστικό τους σε κίνδυνο. Το γράμμα γράφει “I Know What You Did Last Summer”. Τελικά ο ψαράς ήταν πράγματι νεκρός όταν αποφάσισαν να σβήσουν τα ίχνη του? Η εκδίκηση θα στάζει αίμα. Tώρα που κρυώνει ο καιρός ότι πρέπει για το βράδυ. Την ταινία ακολούθησαν και δύο συνέχειες. Τέλος κάποιες παρωδίες βασίστηκαν σε σκηνές της, όπως το Scary Movie και το Shriek if you know what I did last Friday the 13th…

Children Of The Corn (1984)

“Children Of The Corn” 1984. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Fritz Kiersch βασισμένος στην ομώνυμη ιστορία του άρχοντα του τρόμου, Stephen King. Ένα ζευγάρι, ο Burton και η Vickie ταξιδεύει προς το Seattle διασχίζοντας την Nebraska. Το ράδιο έχει μόνο σταθμούς φανατικά θρησκευτικούς. Ένα ατύχημα θα αλλάξει τα σχέδια τους. Χτυπάνε με το αυτοκίνητο ένα παιδί και λίγο αργότερα ανακαλύπτουν πως ο λαιμός του παιδιού είχε κοπεί με κάποιο αιχμηρό αντικείμενο πριν το χτυπήσουν. Η μοίρα τους επιφυλάσσει μια μακάβρια περιπέτεια σε μία πόλη που οι μεγάλοι λείπουν (?) και τα παιδιά είναι υπό την επήρεια κάποιας ανίερης αίρεσης σε έναν τόπο γεμάτο φυτείες καλαμποκιού. Πρωταγωνιστούν Linda Carrol Hamilton (Terminator1,2,3…), Peter Horton, R. G. Armstrong, Courtney Gains (tales from the crypt), John Franklin (The Addams Family…) και άλλοι. Η ταινία έχει 6 συνέχειες καθεμιά με την δική της ομορφιά και αξίζει πιστεύω να τις δείτε. Είναι ανατριχιαστικό να βλέπεις πόσο φρικιαστικές πράξεις μπορούν να κάνουν μικρά παιδιά και πόσο περίεργη μπορεί να γίνει η συμπεριφορά τους και εσύ να τα κοιτάς και να προσπαθείς να σκεφτείς τι έχουν στο κεφάλι τους… κάτι που σίγουρα δεν θες να ξέρεις. Όταν την είχα πρωτονοικιάσει τότε απ’ το video club, το εξώφυλλο είχε τον ευφάνταστο Ελληνικό τίτλο “Ο Σχιζοφρενής Δολοφόνος Με Το Δρεπάνι”. Προφανώς ο υπεύθυνος δεν είδε καν την ταινία ή απλά το βρήκε πιασάρικο. Η ιστορία του «βασιλιά» εκδόθηκε πρώτη φορά στο Penthouse το 1977 και αργότερα συμπεριλήφθηκε στην συλλογή του, “Night Shift”.

Wolf Creek 2005

“Wolf Creek” Αυστραλία 2005. Δύο Αγγλίδες τουρίστριες κατά τη διάρκεια των διακοπών τους στην Αυστραλία γνωρίζουν έναν ντόπιο και αποφασίζουν να περάσουν μαζί την ώρα τους και πάνε να δουν έναν κρατήρα από πτώση μετεωρίτη στο Wolf Creek. Το αυτοκίνητο όμως έχει άλλη άποψη και τους εγκαταλείπει σε μια ερημιά. Η βοήθεια που τους έρχεται είναι ένας φριχτός τύπος που θα τους κάνει πραγματικά να μαρτυρήσουν. Περιέχει πολύ καλές σκηνές φρίκης και απελπισμένου κυνηγητού. Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα! Στις απέραντες έρημες εκτάσεις της Αυστραλίας έχουν σημειωθεί πάρα πολλές εξαφανίσεις και αρκετές από αυτές οφειλόταν σε κάποια άρρωστα ανθρώπινα χέρια. Ψάξτε στο internet για την πραγματική ιστορία και βρείτε πολλά. Η ταινία είναι του Greg McLean.

Lucio Fulci… “Demonia” (1990)

“Demonia” Ιταλία 1990. Από τις τελευταίες ταινίες του Lucio Fulci (Zombi 2/Το νησί των ζωντανών νεκρών) που στις 13 του Μάρτη του 1996 μας άφησε χρόνους. Μια αρχαιολογική αποστολή στην νοτιοανατολική Σικελία, μια αρχαιολόγος στην πρώτη της ανασκαφή, ένα μοναστήρι όπου κάποτε οι καλόγριες του ξέφυγαν από το δρόμο του κυρίου και γαμιόταν και σκότωναν, ένα ένοχο μυστικό που οι ντόπιοι θα κρατήσουν κρυφό με κάθε κόστος… είναι ένα ακόμα cult αριστούργημα του Fulci. Θα δείτε σκηνές απείρου κάλους, όπως αυτή όπου γάτες ξεσκίζουν μια γυναίκα ή αυτή που ένας άντρας γίνεται δύο άντρες με τη βοήθεια δύο δέντρων!!!

 

Jeepers Creepers (2001)

“Jeepers Creepers” ΗΠΑ 2001. Μια ταινία τρόμου γραμμένη και σκηνοθετημένη από τον Victor Salva. Δύο αδέλφια ο Darry και η Trish επιστρέφουν σπίτι ταξιδεύοντας οδικώς. Ο δρόμος είναι αρκετά έρημος. Κάποια στιγμή ένα παλιό φορτηγό κάνει την εμφάνιση του και τους τρομοκρατεί προσπαθώντας να τους βγάλει απ’ το δρόμο. Λίγο μετά το επεισόδιο και αφού το φορτηγό τους έχει προσπεράσει, περνάνε δίπλα από μια εγκαταλειμμένη εκκλησία όπου θα δουν το φορτηγό παρκαρισμένο και τον αλλόκοτο οδηγό του, να πετάει σε έναν μεγάλο σωλήνα όγκους, που μοιάζουν με πτώματα τυλιγμένα σε ματωμένα σεντόνια. Το δίλημμα είναι μεγάλο και αποφασίζουν να γυρίσουν μήπως υπήρχε κάτι ζωντανό εκεί μέσα. Τα προβλήματα δεν θα αργήσουν να έρθουν μετά την ανακάλυψη ενός υπογείου γεμάτο πτώματα… πρωταγωνιστούν Justin Long και Gina Philips. Υπάρχει και συνέχεια που αξίζει να δείτε αν σας ικανοποίησε το πρώτο.

Horror Movies… Η πιο ζεστή συντροφιά. Όταν το σκατό χαϊδεύει το σώβρακο…

Κατά συρροή δολοφόνοι, μανιακοί, τέρατα από άλλους πλανήτες, σχιστομάτικα φαντάσματα, γιγάντια μυρμήγκια, λυκάνθρωποι, βρικόλακες, σατανιστές, δαιμονισμένοι, μωρά δολοφόνοι… με δύο λόγια… ταινίες τρόμου! Κλειδώνεις την πόρτα, κλείνεις τα φώτα και διαλέγεις την πιο ασφαλή θέση. Αν είναι και χέσιμο η ταινία να εύχεσαι να μην χρειαστεί να πας στην τουαλέτα. Ο δολοφόνος μπορεί να είναι μέσα στην ντουζιέρα ή να τον αντικρίσεις στον καθρέφτη και να πάθεις καρδιακό επεισόδιο (αν είναι και ο Candyman τότε είναι που τη γάμησες). Καλά, αν θες να πας και στην κουζίνα τότε ας το καλύτερα. Μπορεί να βρεθείς με όλα τα μαχαιροπίρουνα καρφωμένα πάνω σου ή να βρουν το κεφάλι σου στο ψυγείο.

Είτε βρίσκεσαι σε πόλη είτε σε επαρχία, κινδυνεύεις το ίδιο. Ο Jason μπορεί να σκορπίσει τον θάνατο από μια κατασκήνωση, μέχρι στο Manhattan ή ακόμα και στο διάστημα! Το θέμα είναι, θα πας από την μαχαίρα του Jason ή από τα ζόμπι που στο “Κακό” έτρωγαν τους Αθηναίους?

Ακόμα και ο ύπνος έγινε επικίνδυνος όταν έχεις να κάνεις με τον Freddy. Ποιος δεν τρόμαξε όταν πρωτοείδε τον «εφιάλτη στο δρόμο με τις λεύκες»? Θυμάμαι τον νεαρό Johnny Depp να τον καταπίνει το κρεβάτι του και έναν πίδακα αίματος να εκτοξεύεται στο ταβάνι! Ίδια μοίρα είχε και ο Kevin Bacon στο πρώτο “Παρασκευή και13” που βρήκε τραγικό θάνατο στο κρεβάτι του, από ένα μαχαίρι που τον διαπέρασε! Δεν το κρατούσε πάντως ο Jason… αν το ήξερε η Drew Barrymore στο “Scream” θα είχε γλιτώσει τον γκόμενο της από το ξεκοίλιασμα! Η τελευταία, ήταν η πρώτη “τρομακτική ταινία” που είδα στον κινηματογράφο.

Ήμουν δώδεκα χρονών και από τότε εθίστηκα άσχημα. Πήγαινα στο video club και νοίκιαζα αποκλειστικά ταινίες τρόμου. Διακόσες δραχμές η κασέτα για τρεις μέρες. Τρέλα!!! Τώρα δύο ευρώ για μία. Είχα δει φοβερές ταινίες όπως “Το Ξύπνημα Των Θρύλων”, “Ginger Snaps”, “Εξορκιστής”, “Hell Of The Living Dead” και αμέτρητες άλλες παλιές και πιο καινούριες.

Με την εξάπλωση του internet, ανοίχτηκαν άλλοι ορίζοντες. Εκεί που περίμενες μια ταινία στον κινηματογράφο ή σε κασέτα στο video club, την κατεβάζεις αμέσως και την βλέπεις ή την παίρνεις από τον “my friend” από την Σενεγάλη. Η συγκίνηση του κινηματογράφου όμως δεν συγκρίνεται (ούτε το ψάξιμο στα ράφια των video club).

Συγκίνηση προκαλεί και η αντίδραση της πλειοψηφίας του θηλυκού πληθυσμού. Το καλοκαίρι είδαμε με μια φίλη το “The Strangers” ή στα Ελληνικά “Κλείδωσες?”. Ήταν και η κοπέλα μου μαζί, αλλά πέρασε την περισσότερη ώρα έξω, και την υπόλοιπη στην αγκαλιά μου με κλειστά τα μάτια και τα αυτιά. Είχα καιρό να δω τόσο καλή ταινία. Αν δεν την έχετε δει, μην χάνετε χρόνο! Θυμάμαι επίσης το “The Texas Chainsaw Massacre”, το remake. Ήταν αρκετά καλό. Τα ουρλιαχτά στην αίθουσα ήταν αρκετά για να σε κουφάνουν. Μες την αρρώστια ξεχώριζε το ιδρωμένο κορμί της Jessica Biel από το “Seven Heaven”. Πολύ καλό ήταν και το “The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning” που είχε αρκετή καφρίλα και εξηγούσε πως και γιατί ξεκίνησαν να σφάζουν. Τον πρώτο “σχιζοφρενή δολοφόνο με το πριόνι” (1974) του Hooper, όταν τον είδα σε κασέτα για πρώτη φορά, έμεινα μαλάκας από το ποσοστό αρρώστιας της ταινίας! Ήταν μεγάλη καφρίλα. Μια οικογένεια μες την παράνοια και ένα κτήνος με δερμάτινη μάσκα (Leatherface) και αμφιλεγόμενα γρυλίσματα!

Ο Tobe Hooper λίγα χρόνια αργότερα μας προσέφερε ένα ακόμα αριστούργημα, το “Eaten Alive” (1977). Ο Hooper κινείται στα ίδια αιματηρά μονοπάτια με τον σχιζοφρενή με το πριόνι. Εδώ δολοφόνος είναι ένας περίεργος ιδιοκτήτης ξενοδοχείου, που έχει για φίλο έναν αχόρταγο κροκόδειλο!

Οι ταινίες τρόμου, είτε τις βλέπετε στον υπολογιστή, είτε στον κινηματογράφο, είτε σε dvd ή όπου αλλού, προσφέρουν ένα μοναδικό συναίσθημα ζεστασιάς που δεν θα το βρείτε αλλού. Είναι ένας ολόκληρος κόσμος με τα καλά του και τα στραβά του, που μας περιμένει να τον εξερευνήσουμε σαν μικρά παιδιά. Από τις νοσταλγικές ταινίες της Hammer, μέχρι τα σύγχρονα remake του “Dracula”. Από τον Hooper και τον “Leatherface”, μέχρι την οικογένεια του Rob Zombie στο “The Devil’s Rejects”. Από το αλλόκοτο “The Blair witch project”, μέχρι το χεσμεντέ “Rec”… ο κατάλογος είναι ατελείωτος. Ευτυχώς έχω και πατζούρια!  Καλό χέσιμο!

Γιώργος Μικάλεφ

*από το πρώτο τεύχος του περιδικού Το Κόλο