Αρχείο ετικέτας Ταινίες

Halloween (2007)

“Halloween” 2007. Το να γυρίσει κάποιος remake αυτό το αριστούργημα του Carpenter, 30 σχεδόν χρόνια μετά, θα ήταν αρκετά ριψοκίνδυνο. Ο  Rob Zombie όμως δεν κώλωσε και διέπρεψε παρά τις κριτικές και τις αναλύσεις του κώλου. Ο Rob Zombie όχι μόνο έδωσε το δικό του στίγμα στην ταινία, αλλά της άλλαξε την Παναγία με την καλή έννοια. Δεν αρκέστηκε στο να γυρίσει απλά τα ίδιες σκηνές ξανά δημιουργώντας ένα απλό αντίγραφο χωρίς νόημα. Ο Daeg Faerch (ο μικρός τα σπάει)  παίζει τον νεαρό Michael Myers που του αρέσουν τα νεκρά ζωάκια. Η μητέρα του (Sheri Moon Zombie) για να συντηρήσει την οικογένεια το έχει ρίξει στο στριπτίζ. Ο γκόμενος της είναι ένα ρεμάλι (William Forsythe) που δεν συμπαθεί ιδιαίτερα τον μικρό. Ο Michael έχει και δύο αδερφές, μία μεγάλη που κλασικά δεν θα ζήσει για πολύ και μία μπέμπα. Όμως δεν αρκείτε στην δολοφονία της αδερφής του… σκοτώνει άλλα τρία άτομα. Όλα αυτά… τη μέρα του Halloween. Ακολουθεί ο εγκλεισμός του σε ψυχιατρείο όπου ο Dr Loomis (Malcolm Mc Dowell) θα τον αναλάβει προσωπικά. Φύλακας στο ψυχιατρείο είναι και ο γνωστός Μεξικανός… Ο μικρός, που δεν βγάζει μιλιά, έχει ως μοναδική διασκέδαση εκεί μέσα να φτιάχνει μάσκες… Ο γιατρός δεν θα βγάλει ποτέ άκρη μαζί του, μέχρι που μία μέρα θα το σκάσει από εκεί μέσα με άσχημες συνέπειες. Στη διάρκεια του εγκλεισμού του ο μικρός θα μεγαλώσει…  θα μεγαλώσει πάρα πολύ. Τον ρόλο του ενήλικου Michael που δεν τρώγεται με τίποτα, αναλαμβάνει ο πανύψηλος Tyler Mane. Εννοείται βέβαια πως δεν πρέπει να χάσετε και το αυθεντικό Halloween του 78 με την μοναδική Jamie Lee Curtis να γράφει ιστορία στα πρώτα της κιόλας βήματα…

House Of 1000 Corpses (2003)

“House Of 1000 Corpses” 2003. Το αριστούργημα του Rob Zombie που ύστερα από χρονοβόρα ταλαιπωρία με τις γαμημένες εταιρίες κατάφερε να την παρουσιάσει στο κοινό. Η οικογένεια firefly τη βρίσκει με περίεργους τρόπους και αποτελείτε κυρίως από serial killers. Μια παρέα που της αρέσει να ψάχνετε, σταματάει στο μαγαζί ενός clown όπου μαθαίνουν για τον μύθο του Dr. Satan. Στο δρόμο μια μουνάρα κάνει οτοστόπ στη βροχή. Την παίρνουν και αμέσως καταλαβαίνουν ότι είναι βαρεμένη. Λίγο παρακάτω ένα λάστιχο σκάει και τη συνέχεια δείτε την επί της οθόνης. Στο σπίτι με τα χίλια πτώματα εμφανίζονται μοναδικοί χαρακτήρες που θα μείνουν στην ιστορία του τρόμου όπως ο Captain Spaulding (Sid Haig), ο πιο γαμάτος clown με τα φοβερά του κοτόπουλα, ο Otis (Bill Moseley) με τις φιλοσοφημένες του φονικές τάσεις, ο αδικοχαμένος γίγαντας Matthew McGrory στο ρόλο του Tiny, η αποκαλυπτική Baby (Sheri Moon Zombie) σύζυγος του Rob Zombie και άλλοι χαρακτήρες που ήρθαν για να μείνουν. Η ταινία μας μεταφέρει σε άλλες εποχές κάπου στο 1977… με Αμερικάνικη γραφική βλαχιά, coca cola, σφαγές, βασανιστήρια, ακρωτηριασμούς, ψυχεδέλεια, έναν ωραίο κώλο και ότι άλλο χρειάζεται για να σου φτιάξει το κέφι. Δεν ξέρω γιατί, αλλά η οικογένεια firefly είναι τόσο συμπαθητική, παρά τις αποτρόπαιες πράξεις της… καμιά σχέση με τις οικογένειες δολοφόνων που έχετε δει ως τώρα! Έχουν ποιότητα! Άσχετο… σε μια συνέντευξη ο Rob Zombie φορούσε μπλούζα “Plan 9 from Outer Space”. Μην πάει και τη χάσετε…

Candyman (1992)

“Candyman” 1992. Μια ταινία τρόμου που στοίχειωσε πολλούς καθρέφτες βασισμένο σε ιστορία του Clive Barker σε σκηνοθεσία Bernard Rose. Ο Candyman ήταν κάποτε ο γιος ενός σκλάβου που εξαιτίας ενός απαγορευμένου έρωτα με μια λευκή γυναίκα δολοφονήθηκε με φριχτό τρόπο κατά τη διάρκεια του οποίου έχασε και έναν καρπό… Η Helen Lyle κάνει μια εργασία για το πανεπιστήμιο πάνω στου σύγχρονους θρύλους. Το ενδιαφέρον της κινεί ο θρύλος του Candyman στον οποίο αρχικά δείχνει δυσπιστία… εάν σταθείς μπροστά απ’ τον καθρέφτη και πεις πέντε φορές το όνομα του τότε θα τον καλέσεις. Η Helen το τόλμησε και μια σειρά από φριχτούς φόνους θα ακολουθήσει… ανατριχιαστική ταινία που δεν θα ξεχάσω εύκολα…

Maniac (1980)

“Maniac” 1980 ΗΠΑ. Ταινία τρόμου με πολύ αίμα του William Lustig με τον Joe Spinell (Frank Zito) στο ρόλο ενός μανιακού δολοφόνου που αφαιρεί απ’ τα θηλυκά θύματα του τα ρούχα και το τριχωτό μέρος της κεφαλής, προκειμένου να διακοσμήσει τις κούκλες με τις οποίες συγκατοικεί. Η ταινία ξεκινάει με ένα ζευγάρι που κοιμάται στην παραλία. Η κοπέλα κρυώνει και στέλνει τον δύσμοιρο εραστή της να πάει να φέρει ξύλα. Αποτέλεσμα δύο κομμένοι λαιμοί και λογικά ένας ευχαριστημένος κατά συρροή δολοφόνος. Μόνο που δεν είναι ευχαριστημένος και ποτέ δεν θα γίνει. Μια γοητευτική φωτογράφος η Anna (Caroline Munro) που θα τον φωτογραφίσει σε ένα πάρκο, θα του εξάψει το ενδιαφέρον με αποτέλεσμα να έρθει σε επαφή μαζί της… Κλασσικό Splatter διαμάντι! Η αφίσα θυμίζει λίγο το περσινό καλοκαίρι… (το Καλοκαίρι που ένας τύπος έκανε μια βόλτα με ένα κεφάλι σε κάποιο νησί του Αιγαίου)

Dracula (1931)

“Dracula” ΗΠΑ 1931. Η νουβέλα του Bram Stoker σε σκηνοθεσία Tod Browning με τον Θεό Bela Lugosi (τον καλλίτερο δράκουλα όλων των εποχών “children of the night…”) και τους Helen Chandler, David Manners, Dwight Frye και Edward Van Sloan. Το αποτέλεσμα είναι ένα αθάνατο αριστούργημα! Ο Κόμης Δράκουλας ζει στον πύργο του στα Καρπάθια και ο Renfield, νεαρός δικηγόρος, ταξιδεύει ως εκεί και φιλοξενείται από τον Κόμη ο οποίος θέλει να αγοράσει γη στην Αγγλία. Οι χωρικοί τρομάζουν από την πρόθεση του Renfield να επισκεφθεί τον πύργο του Δράκουλα και ύστερα από μια περίεργη διαδρομή φτάνει στο κάστρο όπου τον υποδέχεται ο Κόμης. Στη συνέχεια ο δικηγόρος γίνεται σκλάβος του και μαζί θα ταξιδέψουν ως την Αγγλία μέσω θαλάσσης και μέχρι να φτάσουν το πλήρωμα θα έχει αφανιστεί. Ο Renfield αρκετά τρελαμένος, κλίνεται σε σανατόριο και τρώει μύγες, αράχνες και άλλα έντομα. Ο Κόμης δεν χάνει χρόνο και γνωρίζει τον Dr. Seward, την όμορφη κόρη του Mina, τον μνηστήρα της τον John Harker και τη φίλη της Mina, την Lucy η οποία σύντομα θα βρεθεί νεκρή με δύο σημάδια στο λαιμό… επόμενος στόχος του θα είναι η Mina. Ο προφέσορας Van Helsing, ειδικός σε “περίεργα” θέματα, ερευνά την υπόθεση και ανακαλύπτει πως μυρίζει vampire η ιστορία… Η ταινία είχε και συνέχειες με την κόρη του Δράκουλα “Dracula’s Daughter” 1936 καθώς και με το γιο του Δράκουλα “Son of Dracula” 1943 ή ακόμα και με το σκυλί του “Dracula’s Dog” 1978. Οι συνέχειες και τα remake ή ακόμα και παρωδίες δεν σταμάτησαν ποτέ. Το “Dracula: Dead and Loving it” 1995 με τον Leslie Nielsen έχει τρελό γέλιο. Ένα πιο παλιό cult αριστούργημα είναι το “Nosferatu, eine Symphonie des Grauens” του 1921 του F.W.Marnau με έναν Δράκουλα (Max Schreck) τρομερά απόκοσμο…

Frankenstein (1931)


“Frankenstein”
ΗΠΑ 1931. Μία αριστουργηματική μεταφορά της νουβέλας της Mary Shelley από  τον James Whale με τον θρύλο Boris Karloff και τους Colin Clive, Mae Clarke, John Boles και άλλους που σήμερα σίγουρα δεν βρίσκονται εν ζωή. Ο δόκτορας Frankenstein μαζί με τον καμπούρη βοηθό του Fritz (αργότερα Igor) έχουν κλειστεί σε ένα εργαστήριο και κάνουν ανορθόδοξα πειράματα… προσπαθούν να δημιουργήσουν ζωή από νεκρά μέλη με τη βοήθεια του ηλεκτρισμού. Τα νεκρά μέλη τα αρπάζουν από εδώ και από εκεί (καμιά κηδεία, κανένας κρεμασμένος κλπ). Η Elizabeth, η γκόμενα του δόκτορα δείχνει έντονα την ανησυχία της και αποφασίζει να κάνει μια επίσκεψη μαζί με τον φίλο της Victor και τον καθηγητή Dr. Waldman για να αντικρίσουν τα σχέδια του doctora να παίρνουν σάρκα και οστά… “it’s alive, it’s alive… Oh, in the name of God! Now I know what it feels like to be a god…” Στη συνέχεια μας παρουσιάζεται ένα πρώιμος προβληματισμός για την πρόοδο της επιστήμης και το κόστος για να φτάσει κάποιος το Θεό. Το δημιούργημα ήταν κάποτε άνθρωπος ζωντανός και τώρα είναι ένα τέρας που όλοι το φοβούνται… Αργότερα ο James Whale θα γυρίσει το “Bride of Frankenstein” όπου ο δόκτορας θα δημιουργήσει μια σύντροφο για το τέρας και το 1938 o Rowland V. Lee θα μας γνωρίσει το γιο του που θα ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του στο “Son of Frankenstein”. O Whale γύρισε μεταξύ άλλων το “The Invisible Man”. Μέσα στον 20ο αιώνα το τέρας του Frankenstein πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες από το 1910 του Edison μέχρι και τον 21ο αιώνα και μαζί με τον δράκουλα είναι από τις πιο διάσημες μορφές στο cinema του τρόμου.

Last Days (2005)

“Last Days” 2005. Βασισμένος στις τελευταίες μέρες του Kurt Cobain ο Gus Van Sant γύρισε το Last Days. Αρχική ιδέα ήταν να γυρίσει κάτι πιο βιογραφικό αλλά φοβούμενος την μαύρη χείρα, κατέληξε στον Blake. Ο Blake (Michael Pitt) είναι ένας αυτοκαταστροφικός rock star (grunge star) που περιπλανιέται στο δάσος και μετά στο εξοχικό του σπίτι και αδυνατεί να επικοινωνήσει με τον κόσμο γύρω του, απομονωμένος στον εαυτό του, τσακισμένος από την διασημότητα. Συμμετέχει και η Asia Argento κόρη του παμμεγίστου Dario Argento.

Grandma’s Boy (2006)

“Grandma’s Boy” ΗΠΑ 2006. Αναρωτιέμαι ώρες-ώρες γιατί πολλοί θεωρούν αυτές τις ταινίες καμένες ενώ και αυτοί που το λένε γελάνε? Μας αρέσει το κάψιμο! Ακούστε υπόθεση… ένας τριανταπεντάρης που εργάζεται ως δοκιμαστής video-παιχνιδιών ο Alex (Allen Covert) μένει χωρίς σπίτι, επειδή ο συγκάτοικος του χαλούσε όλα του τα λεφτά για πόρνες. Μετά από ένα περίεργο βράδυ στο σπίτι ενός συναδέλφου που ζει με δύο συγκάτοικους (γονείς) και έχει κρεβάτι αυτοκίνητο, πηγαίνει και μένει με τρεις θεϊκές γκόμενες (τη γιαγιά του που ζει με μια τζαζμένη φίλη της που παίρνει για πρωινό πενήντα χάπια και άλλη μία που είχε πάει και με τον Τσάρλι Τσάπλιν). Εν τω μεταξύ στη δουλειά κάνει την εμφάνιση της ένα θηλυκό πλάσμα, η Linda Cardellini (Freaks & Geeks, Scooby Doo…) και αρχίζει ένας πόλεμος για την κατάκτηση της, μεταξύ του Alex και ενός καθυστερημένου που μοιάζει με τον αδερφό του Bono και νομίζει πως είναι ρομπότ. Ο Dante είναι ένας τύπος που πουλάει διάφορα χορταρικά και αγοράζει ένα λιοντάρι για φύλακα… “Anybody can get past a dog, but nobody fucks with a lion”. Αυτός τους προμηθεύει με διάφορα περίεργα χορταρικά που προκαλούν χέσιμο, σε κάνουν ελάφι ή σε μεταμορφώνουν στο τέρας του Frankenstein. Γενικά είναι ωραία ταινία με έξυπνες ατάκες και γαμάτα αστεία κλπ. Δεν είμαι καλός στις περιγραφές αλλά έχει πολύ γέλιο.

Friday the 13th (1980)

“Friday the 13th” 1980. Το πρώτο Παρασκευή και δεκατρείς σκηνοθετημένο από τον Sean S. Cunningham με τους Betsy Palmer (μάνα του Jason), Adrienne King, Harry Crosby, Laurie Bartram, Mark Nelson, Jeannine Taylor, Robbi Morgan και τον Kevin Bacon σε έναν από τους πρώτους του ρόλους. Η ταινία ξεκινάει στην κατασκήνωση Crystal Lake το 1958… είναι βράδυ τα παιδάκια κοιμούνται και οι ομαδάρχες/ισσες τραγουδάνε το αλληλούια και άλλες επιτυχίες. Ένα ζευγάρι απομακρύνεται από την παρέα και πάνε κάπου ήσυχα να πηδηχτούνε, όμως η μοίρα θα τους τα φέρει αλλιώς… στη συνέχεια μεταφερόμαστε στο σήμερα (1980) και το ημερολόγιο γράφει Παρασκευή 13 Ιουνίου… μια κοπέλα η Annie φτάνει σε μικρή πόλη που ονομάζεται “Crystal Lake” και κατευθύνεται προς την κατασκήνωση. Μπαίνοντας σε ένα μαγαζί για να ζητήσει πληροφορίες βλέπει να ξαφνιάζονται όλοι μόλις ακούνε τον προορισμό της. Ένας οδηγός, ο Enos προσφέρεται να την πάρει μαζί του. Βγαίνοντας από το μαγαζί, ο τρελός του χωριού τη ρωτάει αν θα πάει στην “camp blood” (κατασκήνωση του αίματος) και την προειδοποιεί ότι δεν θα ξαναγυρίσει από εκεί και ότι είναι καταραμένη. Στο δρόμο ο Enos την συμβουλεύει να τα παρατήσει, της λέει για τους δύο φόνους που έγιναν εκεί το 58, ένα χρόνο μετά από τον πνιγμό ενός μικρού παιδιού και για άλλα συμβάντα που κράτησαν την κατασκήνωση κλειστή. Την αφήνει στη διασταύρωση και λίγο αργότερα, ενώ ο Bacon και άλλα δύο άτομα φτάνουν στην κατασκήνωση και συναντούν τους υπόλοιπους, εκείνη μπαίνει σε ένα τζιπάκι που προσφέρεται να την πάρει, με έναν οδηγό που δεν βλέπουμε το πρόσωπο του και λίγο αργότερα της κόβει το λαιμό…

Rambo / First Blood (1982)

“Rambo” ή “First Blood” ΗΠΑ 1982. O Sylvester Stallone στον ρόλο του John Rambo, παρασημοφορεμένου στρατιώτη των ειδικών δυνάμεων, που μετά από τον πόλεμο στο Vietnam, αναζητεί έναν φίλο του που όπως μαθαίνει έχει πεθάνει από καρκίνο (όπως πολλοί άλλοι μετά την επιστροφή τους). Ο Rambo φτάνει μετά σε μια μικρή πόλη όπου θα συναντήσει τον αρχιδοσερίφη (Jack Starrett) ο οποίος δεν θέλει περιπλανώμενους (αλήτες) στην πόλη του και τον συλλαμβάνει όταν βλέπει ότι δεν είναι υπάκουος. Στο αστυνομικό τμήμα θα του φερθούν απάνθρωπα και θα του θυμίσουν τι τράβηξε στον πόλεμο ως κρατούμενος. Στη συνέχεια θα το σκάσει και θα ξεκινήσει αντάρτικο… σκηνοθεσία Ted Kotcheff, βασισμένο στη νουβέλα του David Morrell “First Blood” (1972)