Αρχείο ετικέτας ποιηση

Παρουσίαση του Χρήστου Αντισθένη Ζάχου στις εκδόσεις των συναδέλφων στις 9 Μαΐου

Παρουσίαση του  φίλου και συνεργάτη μας Χρήστου Αντισθένη Ζάχου εφ’ όλης της ύλης με εκδοθέντα και ανέκδοτα ποιήματα. Θα διαβάσουν οι ηθοποιοί Χάρης Λογγαράκης και Μαρία-Ειρήνη Φλουτσάκου. Την εκδήλωση θα συνοδέψει μουσικά ο Πάνος Γεωργαλής. Θα προλογίσει η Μαρία Γεωργίου.

Τετάρτη 9 Μαΐου, στις 8 μ.μ. στις Εκδόσεις των Συναδέλφων (Καλλιδρομίου 30, Εξάρχεια)

Η Νόσος της Ποίησης

https://www.facebook.com/events/373588396471666/

 

Ακούστε εδώ και μια συζήτηση του Χρήστου με την Θέκλα Τσελέπη στην εκπομπή «καθόμαστε στο κόκκινο» 105,5FM

*Για δική σας διευκόλυνση, (προσπερνώντας ειδήσεις διαφημιστικά κλπ) ακούστε από το 14 λεπτό κι έπειτα.

 

 

Παρουσίαση του Χρήστου Αντισθένη Ζάχου εφ’ όλης της ύλης, Παρασκευή 23/3 στις 8:00μμ, στο Ιδιώνυμο

Παρουσίαση
του Χρήστου Αντισθένη Ζάχου
εφ’ όλης της ύλης
με εκδοθέντα κι ανέκδοτα ποιήματα
θα διαβάσουν οι ηθοποιοί
Χάρης Λογγαράκης &
Μαρία Ειρήνη Φλουτσάκου
Την εκδήλωση θα συνοδέψει μουσικά
ο Πάνος Γεωργαλής με την κιθάρα του
Θα προλογίσει η Μαρία Γεωργίου
Παρασκευή 23/3 στις 8:00μμ.
Ιδιώνυμο – Κοραή 11Α Κορυδαλλός
(Πλατεία Αγ Γεωργίου)

Τρίτη 1/3/16 στις 9μμ στο Ράδιο Ψαλίδι, «Βραδινές Περιπλανήσεις – Αφιέρωμα στον Κ.Π. Καβάφη»

Τρίτη 1/3 στις 9:00μμ στο Ράδιο Ψαλίδι, οι «Βραδινές Περιπλανήσεις» επιστρέφουν με νέο αίμα και νέα φωνή και σας καλούν σε ένα ηδονικό ταξίδι στα λημέρια της ποίησης του Κ.Π. Καβάφη, ντυμένη με ανάλογα όμορφες μελοποιήσεις του έργου του και όχι μόνο…

Γεμίστε τα ποτήρια σας (ανάψτε τις πίπες σας, δέστε το “ψαγμένο” σας κασκόλ) και Συντονιστείτε στο Ράδιο Ψαλίδι να ταξιδέψετε μαζί μας.

«Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το
πόσο αγαπήθηκες,
όχι μονάχα τα κρεββάτια
όπου πλάγιασες,
αλλά κ’ εκείνες τες επιθυμίες
που για σένα
γυάλιζαν μες στα μάτια
φανερά,
κ’ ετρέμανε μες στην φωνή —
και κάποιο
τυχαίον εμπόδιο τες
ματαίωσε.

Τώρα που είναι όλα πια μέσα
στο παρελθόν,
μοιάζει σχεδόν και στες
επιθυμίες
εκείνες σαν να δόθηκες —
πώς γυάλιζαν,
θυμήσου, μες στα μάτια που
σε κύτταζαν•
πώς έτρεμαν μες στην φωνή,
για σε, θυμήσου, σώμα.»

Ράδιο Ψαλίδι
Προηγούμενες εκπομπές μπορείτε να ακούσετε εδώ

Δεν τραγουδούν για μας εμάς τα πουλιά …του Γιώργου Μικάλεφ

 

άνθρωποι όμορφα χορεύουν
μέσα στα όμορφα τους ρούχα
ήθος ασπρόμαυρης ταινίας
ηθικόν ακμαίον προς ακμαιότατον
λουστραρισμένη ανθρωπότης
στο κατώφλι του ολέθρου

τα ωραία τα χρόνια τα θαμπά
του κόσμου το κέντρο μια οπή
με ημερομηνία πλήξεως
μέχρι και τα πουλιά την ύμνησαν…
τα πουλιά των ανδρών
γιατί τα άλλα του ουρανού…

δεν τραγουδούν για εμάς τα πουλιά
ούτε για πράγματα ανούσια, νεκρά
το σύγχρονο πολιτισμό τον ανθρώπινο
στα σκατά θα τον εθάψουν
μαζί με τα κουφάρια μας
και δεν επρόκειτο να κλάψουν

κι όταν ούτε σπόρος
από την πούστικη τη ράτσα μας
στη Γη δεν θα υπάρχει
τότε λεύτερα θα πετούν αιώνια
και δεν θα πεθαίνουν στον αέρα
και δεν θα πεθαίνουν τραγουδώντας

Γιώργος Μικάλεφ

Ένα ωραίο πρωινό

Πάει καιρός από τότε που ζήτησα σε κάποιο βιβλιοπωλείο, ποιήματα του Ρώμου Φιλύρα και του Γιάννη Σκαρίμπα. Μου είπαν πως δεν υπάρχει τίποτα. Μετά από πολύ καιρό, βρήκα μόνο ένα (ίσως και το πιο σημαντικό) βιβλίο του Φιλύρα, το “Η ζωή μου εις το δρομοκαϊτειον”. Το πήρα φυσικά. Η έκδοση ήταν σχετικά πρόσφατη, του 2007. Η προηγούμενη, δεν θα ‘ταν το 1920;

Δεν ήμουν ποτέ βιβλιοφάγος και ούτε με ενδιέφερε να γίνω. Εραστής της ποίησης ίσως και των καταραμένων – χρησιμοποιώντας ευρύτερα τον όρο. Ήταν εύκολο να ανακαλύπτω “νέους” παλαιότερους συγγραφείς, κοιτάζοντας με μια πιο προσεκτική ματιά τα βιβλία που είχα διαβάσει.

Μέσα από την επιμέλεια του Γιώργου Σαββίδη στο έργο του Κ. Καρυωτάκη, γνώρισα τον Λεφτέρη Πούλιο, τον Κώστα Σοφιανό, το Χρήστο Βαλαβανίδη και άλλους. Μέσα από την ποίηση του Καρυωτάκη, τον Φιλύρα, τον Poe, τον Baudelaire, τον Verlaine και άλλους. Μέσα από τον Bukowski, τον Hemingway, τον Genet, τον Sartre, αλλά και τον Γιάννη Λειβαδά (όντας μεταφραστής του) και το κουβάρι, όσο έχεις διάθεση να τραβάς, τόσο εκτυλίσσεται.

Ήταν αναμενόμενο λοιπόν να ανακαλύψω πως, πολλοί απ’ αυτούς δεν υπάρχουν στα βιβλιοπωλεία, αλλά ούτε και σε κάποιον εκδοτικό οίκο. Και περισσότερο, οι ελληνόφωνοι ποιητές, χαμένοι ή πεταμένοι στα καλάθια αχρήστων. Έμαθα λοιπόν πού να ψάχνω μπας και βρω τίποτα σημαντικό.

Όταν μιλάς για ποίηση σε αυτό τον τόπο, όλοι θα σου πουν τρία και μόνο ονόματα – λες και όλα ξεκίνησαν και πέθαναν μαζί με αυτούς. Για άλλους, ούτε λόγος. Ή μάλλον, κάτι θα βρουν να σου πουν… η ποίηση δεν πουλάει, δεν φέρνουμε τέτοια βιβλία, γιατί δεν παίρνεις κι εσύ ένα μπεστ σέλερ τσελεμεντέ; Ξέρεις πόσο έχει πουλήσει αυτό; Ή, τι θα έλεγες για εκείνο το άρλεκιν, το διάβασα και είναι κάτα-ΠΛΗΚΤΙΚΌ! Αρκετά με αυτά. Με κούρασα!

Όταν λοιπόν, μετά από καιρό, ζήτησα ξανά από κεντρικό βιβλιοπωλείο στην Αθήνα για ποιήματα των Σκαρίμπα και Φιλύρα, η απάντηση ήταν η ίδια. Δεν υπάρχουν!

“Πώς γίνεται να μην υπάρχουν;” ρώτησα.

“Δεν γνωρίζω” ήταν η απάντηση.

Προφανώς, οι εκδοτικοί που είχαν τα δικαιώματα, έχουν εδώ και χρόνια κλείσει και κανένας άλλος εκδοτικός δεν έχει πάρει τα δικαιώματα να προβεί σε κάποια νέα έκδοση. Έτσι, δεν υπάρχουν!

“Κακώς”, είπα, “πολύ κακώς!” και αποχώρησα νιώθοντας στο πετσί μου κι ακόμα πιο μέσα, την περιφρόνηση, την αδιαφορία και το αλαζονικό γεμάτο μίσος, βλέμμα του πωλητή.

Ωραία ως εδώ, όλα καλά! Ίσως, αν δεν είχε ασχοληθεί ο Σαββίδης με τον Καρυωτάκη, να μην γνωρίζαμε το έργο του. Κι αν κάπως μαθαίναμε γι’ αυτό, να το ψάχναμε σε κλειστούς εκδοτικούς, σε σούπερ μάρκετ βιβλιοπωλεία και να μας έλεγαν με θρασύτητα: «Δεν υπάρχει!». Ίσως ο κόσμος να χόρτασε από αυτοκτοονημένους ποιητές και να τους καταδίκασε όλους σε έναν αιώνιο θάνατο, χειρότερο από τον βιολογικό. Ίσως κι εγώ να βαρέθηκα να ασχολούμαι με όλα αυτά και να κοιτάξω να πάω με τους άλλους μαζί, ή με αυτούς, ή με εκείνους, ή με εσάς! Ίσως να φωνάξουμε όλοι μαζί – ελάτε λοιπόν, μην ντρέπεστε – ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ! ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ! ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ!!! (συγνώμη Κατερίνα, αλλά ξέρω πως εσύ δεν έγινες ποτέ «ποιητής» όπως το εννοούνε. Ούτε κι εσύ Νικόλα. Εσύ ήσουν Κροκ!).

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: ΟΙ ΚΡΟΚΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΑΝ ΑΚΟΜΑ! ΦΥΛΑΧΘΕΊΤΕ! ! !

Χρήστος

η βιβλιοθήκη του κώλου

Εδώ μπορείτε να δείτε και να κατεβάσετε τα βιβλία που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο από τις εκδόσεις «ΤΟ ΚΟΛΟ». Όλα αυτά μπορείτε να τα αποκτήσετε είτε με μια επίσκεψη στη σελίδα μας στο myspace και πατώντας πάνω στα links των pdf βιβλίων τα οποία θέλετε να κατεβάσετε, είτε στέλνοντας ένα email στην παρακάτω διεύθυνση tokolo1984@hotmail.com κάνοντας την παραγγελία σας. Και από εδώ φυσικά, κάνοντας κλικ στο βιβλίο που θέλεται να κατεβάσετε. Προσοχή, από εδώ δεν μπορείτε να κατεβάσετε το περιοδικό.  Όλα τα αρχεία μας, σας προσφέρονται εντελώς δωρεάν αλλά είναι ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ.

Κυκλοφορούν τα βιβλία…

“Η καταγραφή της μη-ζωής” βιβλίο με ποιήματα και κείμενα του Γιώργου Ανώνυμου (Σάπιου). Η πρώτη κυκλοφορία των εκδόσεων. 2007

“Το Βιβλίο Του Κώλου” ποιήματα και 2 ιστορίες τρόμου του Γιώργου Ανώνυμου (Σάπιου). Περιέχει και την ιστορία «Οκάξα» της Ελένης. 2008

“KOLOPOLIC” ποιητική συλλογή του Γιώργου Σάπιου 2009

“Μπουρδολογίες Ενός Σάτυρου” ο τίτλος πιστεύω πως τα λέει όλα. Περιέχει εμπειρίες, ερωτικές ιστορίες, ποιήματα και προβληματισμούς ενός σύγχρονου σάτυρου. Του Μοιχάλη Μοίχου!! 2009

“Η Εξομολόγηση Του Δεσπότη” της Ανοσιοτάτης. Είναι η ιστορία μιας αμαρτωλής που προσπαθεί να σώσει την ψυχή της και καταφεύγει σε έναν δεσπότη να ξομολογηθεί. Όμως η εξομολόγηση θα εξελιχθεί σε… τη συνέχεια κατεβάστε την. 2010

«Images by George & Helen» ένα  άλμπουμ της Ελένης και του Γιώργου με  φωτογραφίες από γκραφίτι σε τοίχους, από τη φύση, από ζώα, από μνημεία και άλλα διάφορα. Είναι το πρώτο της σειράς, θα ακολουθήσουν και άλλα στη συνέχεια. 2010

Κυκλοφορούν ως τώρα 7 τεύχη από το περιοδικό ΤΟ ΚΟΛΟ…

Όπως καταλαβαίνεται και όπως σας έχουμε πει, το περιοδικό από εδώ και πέρα θα κυκλοφορεί όποτε βγαίνει αρκετό υλικό. Μπορείτε να το κατεβάσετε μόνο από τη σελιδα μας στο space όπου θα βρείτε τα links.

Τεύχος #1 Γενάρης 2009

Τεύχος #2 Φλεβάρης 2009

Τεύχος #3 Μάρτης/Απρίλης 2009

Τεύχος #4 Μάιος/Ιούνιος 2009

Τεύχος #5 Ιούλιος/Αύγουστος 2009

Τεύχος #6 Νοέμβρης 2009

Τεύχος #7 Μάρτης 2010 «info»

Από τη σειρά “παραμύθια του κώλου ” κυκλοφορούν και οπλοφορούν…

#1… “a Fairy Tale” ένα παραμύθι της Ελένης γραμμένο στα Αγγλικά. Μια ιστορία για μια παρέα τεσσάρων παιδιών που ήρθαν αντιμέτωποι με την κατάρα μιας νεράιδας. 2008

#2… “Τα 101 Πρόβατα Του Κωλομπαρά” το χριστουγεννιάτικο παραμύθι του Γιώργου Σάπιου. Ένα πρόβατο διαφορετικό από τα άλλα, ένας κακός κωλομπαράς & το θαύμα των Χριστουγέννων. 2008

#3… “Ο Δράκος: Η Μανία Του Λυκανθρώπου” άλλο ένα σάπιο παραμύθι και μια ιστορία ενός περιθωριοποιημένου ατόμου που ξυπνούσε ο λύκος μέσα του. Ένας λύκος διαφορετικός από τους άλλους… ένας πολύ ανώμαλος λύκος… 2009

#4… “Μάνα μπορώ να πάω έξω και να σκοτώσω σήμερα” Μια punk ιστορία αρρώστιας, αγάπης & μίσους με βία, sex, ανθρώπινα τέρατα πληκτρολογημένη από το σάπιο χέρι του Γιώργου Σάπιου. Το τέλος θα σας αφήσει με ανοιχτό το στόμα… 2009

#5… “Ο Μαλάκας Της Παρέας” ένα παραμύθι της Ελένης για έναν δύσμοιρο που το πιάσανε μαλάκα. Θα συνεχίσει άραγε να είναι το θύμα και θα κάνει πραγματικότητα τα όνειρα του ή θα παραμείνει για πάντα ο μαλάκας της παρέας…? 2009

#6… «Το Χωριό των Ζωντανών Νεκρών» παραμύθι του Γιώργου Σάπιου με ζόμπι, κουμουνιστές, μπάτσους, αναρχικούς, ζώα και άλλα ωραία που μπλέκουν τη ζωή ενός καλιτέχνη. 2010


 

4 ποιήματα από το KOLOPOLIC

Άσπροι τοίχοι
Δυο κρεβάτια
Ύπνος?
Μώλωπες
Σπασμένα δόντια
Σπασμένο κορμί
Γυμνό
Σφουγγάρισμα, επισκεπτήριο…
Ακόμα?
Ματωμένα μαλλιά
Ζώνη με λουριά
Σεισμός και ροχαλητά
Χέρια ραμμένα, δεμένα ψηλά
Αντιπηχτικές, παυσίπονα και χαλασμένο αίμα
Καθετήρας
Ακινησία… πέρασε η βδομάδα
Πρώτα βήματα
Εξιτήριο
Εισαγωγή
Δέσιμο
Τριάντα ράμματα
Καρδιογράφημα
Καροτσάκι στο διάδρομο
Πρώτα βήματα, μπάνιο, εξιτήριο
Τελειώσαμε?
Κόψε…
Ράψε…
Κόψε…
Ράψε…
Κόψε…
Ράψε…

_____________________________

Αλήθεια που να χάθηκε η θάλασσα?
Στον ακάλυπτο δεν βρήκα σταγόνα
Και απ’ την ταράτσα δεν βλέπω τον Χριστό μου
Έψαξα και μέσα στα μάτια σου
Αλλά και εκεί τίποτα
Τίποτα που να με πάρει ο διάολος
Τίποτα

___________________________

Στο διάδρομο του θανάτου…
Τους βλέπω συχνά
Και η καρδιά ματώνει
Υπάρχει και ο φόβος
Πάντα υπάρχει αυτός…
Ο πόνος μιας γιαγιάς
Της γιαγιάς κάποιου
Το σώμα της πρέπει να είχε πεθάνει από καιρό
Αλλά τα μάτια της ήταν ζωντανά
Καθώς περνούσε το διάδρομο με κοίταξε στα μάτια
Τότε είδα…
Είδα τον πόνο όλου του κόσμου εκεί μέσα
Σ’ αυτά τα μάτια
Και εκείνη τον μάζεψε αδιαμαρτύρητα
Και συνέχισε προς το τέλος του διαδρόμου
Τώρα την βλέπω…
…εβδομήντα χρόνια πριν
σε ένα χωριό
κοριτσάκι ευτυχισμένο
και τη ζωή να περνάει από μπροστά της
σαν καλογυρισμένη ασπρόμαυρη ταινία
χωρίς ευτυχισμένο τέλος
με μικρό αλλά φανατικό κοινό

_____________________________

Το πρωί κοιτούσα από το μπαλκόνι
Στα κεραμιδιά, στο ερείπιο απέναντι
Είδα ένα νεκρό περιστέρι
Μου έκλεισε το μάτι και μου είπε
“Ελευθερία ή Θάνατος”
Είδα και ένα ποντικό
Και δυο σερβέτιες

Γιώργος Σάπιος

*από το KOLOPOLIC. κατεβάστε το από εδώ

Ανθολόγιο (τεύχος#4)

Όσο πολύ κι αν προσπαθείς,
όσο μακριά κι αν πέσεις,
στον πούτσο μου θα καρφωθείς
να μην μπορείς να χέσεις!

………………………………………………….
Πάνω ψηλά στον Όλυμπο που ‘χει δυο μέτρα χιόνι,
σε πήδαγα και μου ‘λεγες “Η τρύπα μου κρυώνει”
Κι όταν σου τον εφόρεσα τον πούτσαρο στον κώλο
σου άρεσε που έβλεπες απέναντι στον Βόλο

……………………………………………………
Ο πούτσος μου εχόρευε ζεϊμπέκικο βαρύ
Κι εσύ που τον εκοίταξες τον ήθελες πολύ
Σηκώθηκες λοιπόν, χτυπώντας παλαμάκια
και έβαλες στο στόμα σου τα δυο μου αρχιδάκια

Ελένη

διαβάστε και άλλα από το ανθολόγιο της Ελένης

*από το τεύχος #4 που μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ

Η ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ

“1. Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ”
Θα ‘θελα να σήμαινα κάτι για σένα
Να ήμουν κάτι το ξεχωριστό στη ζωή σου
Να έβλεπες τον εαυτό σου μέσα από τα μάτια μου
Όχι μέσα από τα μάτια που αντικρίζεις
Αυτά τα έχω βγάλει εδώ και χρόνια
Μέσα από τα μάτια του κτήνους
Θα έβλεπες μια πριγκίπισσα της Σελήνης
Που την υπηρετούν ολόκληρες φυλές
Όμως δεν θα μπορέσεις να δεις ποτέ τίποτα
Τίποτα πέρα από τους ορίζοντες τους
Δεν μπορείς να δεις καν το κτήνος
Το κτήνος που γυρνάει έξω από το σπίτι σου
Το κτήνος που ένα χαμόγελο σου του δίνει ζωή
Το κτήνος που το άγγιγμα σου το σκοτώνει
Γιατί ποτέ δεν άγγιξες την καρδιά του
Και ποτέ δεν θα την αγγίξεις γιατί έχει σπάσει

“2. Η ΣΑΡΚΑ ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ”

Οι σάρκες μου θα ταΐσουν τις λάμιες σας
Και το αίμα μου θα ξεδιψάσει τους γιους σας
Μέσα από τις στάχτες των πόλεων θα ανατέλλω ξανά
Μέσα από τα κορμιά των νεκρών θα λυτρωθείτε

“3. ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ 7 ΖΩΕΣ”

Όλα φαίνονται αλλιώς από ψηλά
Ίσως να είναι ο θεός που με ξεχνά
Γεννιόμαστε και πεθαίνουμε στο χώμα
Και η κόρη μου δεν με γνώρισε ακόμα
Μέσα στη δικιά μου αλήθεια θα λυτρωθώ
Μέσα σε ένα δάκρυ σου θα χαθώ
Και αν μια μέρα πετάξω στον ουρανό
Θα είμαι ο Εωσφόρος που θα πέσω για να σηκωθώ
……………………………………………………………….

Αν με ρωτήσεις τι και πώς
Θα βρεις απάντηση στο φως
Η προσευχή σου εισακούστηκε ξανά
Από ένα κτήνος με καρδιά
Μαζεύοντας τα κομμάτια σου βρήκα κάτι που είχες χάσει
Βρήκα ένα παιδί που του άρεσε να τρέχει μες τα δάση
…………………………………………………………………..

Η ανάγκη μας για δημιουργία χάθηκε
Μέσα στα σχέδια σου για τις ζωές μας
Και εγώ να υπηρετώ ένα κτήνος άλλο
Ένα κτήνος που ζητάει πολλά
Μα τίποτα δικό μου

Γιώργος Ανώνυμος

*η καταγραφή της μη-ζωής

“THE GHOST OF ROBERT IRWIN”

Another night in the hospital
And my mind is growing digital
I think there’s something wrong in here
A lack of pain, a lack of fear
………………………………………….

I could build castles with my head
My paintings were black and sometimes red
Self mutilation was never easy
And the doctors are always busy
……………………………………………

It’s October of 1932
So many things I have to do
But I’m tied on my hospital bed
Talking every day with a brain-dead
………………………………………….

“I am the ghost of Robert Irwin
You can see me only when you are drinking
I am the ghost of Robert Irwin
And my dream is out of sleeping”
……………………………………….

Today my mind was clear to see
A little girl smiling to me
I never thought that it could be
Please Alice set me free
……………………………………….

She was an angel but she was blind
She used to help me with my mind
But now she said I’m going too far
It seems to me another scar
…………………………………………

Now I walk alone the street
And I don’t give no goddamn shit
The priest said that I’m a sinner
But Ethel called me handsome dreamer
………………………………………………….

“I am the ghost of Robert Irwin
You can see me only when you are drinking
I am the ghost of Robert Irwin
And my dream is out of sleeping”
………………………………………………

Veronica always asked for more
She’s just a little fucking whore
About art she doesn’t care
And now I feel only despair
…………………………………………

I watch my life fades away
I’ll bet this is my final day
No one cares what’s in my head
So I send them to the dead
……………………………………..

Now it’s 1938
I can’t feel no more hate
Sleeping in my cold cell
There’s a place for me in hell

Γιώργος Ανώνυμος

*η καταγραφή της μη-ζωής