“Στη μνήμη της ποιήτριας Μαρίας Κατσίκα”

Πέρασε μήνας από τον τραγικό επίλογο στη ζωή της Μαρίας. Δεν βρήκα λόγια να τα γράψω, μονάχα μια ζωγραφιά σκάρωσα για τη διαδικτυακή μας φίλη και μάζεψα όσα ποιήματα βρήκα δημοσιευμένα στο διαδίκτυο. Άργησα να μάθω τα νέα, όπως και πολλοί εδώ μέσα φαντάζομαι. Καλό ταξίδι Μαρία.

Μαρία Κατσίκα – Ίαση
http://www.poiein.gr/

Μαρία Κατσίκα – Παροξυσμοί
https://kamiapoihsh.blogspot.com/

Μαρία Κατσίκα – Εκρηκτικοί Μηχανισμοί.
“…Είμαι στίχος
του ποιήματος
που αποκήρυξες…”
https://topicap.blog/

Μαρία Κατσίκα – Στάχτη

Σαν πεταλούδα
παγιδευμένη σε καλειδοσκόπιο
καταστρέφω χρώματα.
Σαν κομήτης
καμωμένος για επανάσταση
αυταναφλέγομαι.

Ανοίγω το στόμα μου •
αναβλύζουν διαμάντια
και πίσσα.
Στο αίμα μου ρέουν
σειρήνες ασθενοφόρων,
προδομένοι έρωτες,
νικοτίνη.

Είμαι στάχτη
του αποτσίγαρού σου.
Τρεκλίζω
πάνω σε τασάκια.
Ονειρεύομαι
να κάψω
την γλώσσα σου.
Βρίζεις και
φεύγεις.