Λογοδιάρροια#3

Με αφορμή το πέρασμα του Πάσχα, ως ρηχός άνθρωπος και ‘γω, έχω να πω κάποια πράγματα. Η νηστεία είναι για τον πούτσο. Και έλεγα πιο μικρός “εγώ πιστεύω στο θεό και γι’ αυτό δεν κάνω νηστεία την μεγάλη βδομάδα” αλλά κανείς δεν καταλάβαινε.  Το να μην φας κρέας για 40 μέρες ή για μια βδομάδα, το είπε πουθενά ο Χριστός? Αυτό δεν το έχω δει σε κανένα έργο πάντως. Βλέπω κοιλαράδες χριστιανούς να μιλάνε για νηστεία και σκέφτομαι “καλά ρε μαλάκα που τα πουλάς αυτά?”

Το πιο εξωφρενικό σε αυτή τη προσωπική θυσία του κάθε χριστιανού, είναι ότι μπορεί να χλαπακιάζει με άνεση ότι άλλο γουστάρει σε ανεξέλεγκτες ποσότητες και να συνεχίζει το κήρυγμα. Εγώ τη μεγάλη Παρασκευή γουστάρω να φάω κρέατα, να πιω μπουκάλια σκέτα με λάδι και να πιω γάλα από τα βυζιά μιας αγελάδας…  θα πάω στην κόλαση? Μήπως είμαι άπιστος? Μήπως είναι όλοι για τον πούτσο?

Ακόμα και άτομα που δεν πιστεύουν από καθόλου έως λίγο, φοβούνται για την μεγάλη αυτή θεϊκή  ασέβεια και δεν αγγίζουν το κρέας για μια εβδομάδα. Ας μην αναφέρω και την αποχή από το γαμήσι ή τον αυνανισμό (ως εκεί καταντήσαμε).

Και σαν να μην έφτανε αυτό έχουμε και το πιο απάνθρωπο έθιμο της μαζικής σφαγής των αμνών… γιατί κάθε γιορτή πρέπει να συνοδεύετε από φαγοπότι μέχρι θανάτου. Μα καλά τι συμβολίζει η σφαγή αυτή… μήπως την σφαγή του Ηρώδη? Να μην πω και ‘γω την μαλακία μου δηλαδή? Για το δεντράκι των Χριστουγέννων πάλι… διάβασα πως είναι αντιγραφή από παλιό παγανιστικό έθιμο που αντί για μπάλες, κρεμάγανε κεφάλια ανθρώπων… κάτι σαν το ποδόσφαιρο… πως ήταν άραγε να κλοτσάς κομμένα κεφάλια? Η αντιγραφή θεών είναι συνηθισμένο φαινόμενο… γιατί να μην είναι και τα έθιμα δηλαδή? Βέβαια το ποδόσφαιρο δεν είναι έθιμο, αλλά όπως και να το κάνουμε έχει τη δύναμη να κρατήσει την πλειοψηφία σπίτι της.

Ας αναφερθώ και λίγο στην πλύση εγκεφάλου. Άλλο το να παίζουμε στη γειτονιά ποδόσφαιρο και άλλο το να αποβλακώνονται, να τσακώνονται ή ακόμα και ναι σκοτώνονται για παίχτες-επιχειρηματίες και ομάδες-επιχειρήσεις. Ας μην ξεχάσουμε το euro2004. Χωρίς αυτό, θα βγαίνανε πολλοί στους δρόμους με μπλουζάκια που είχαν την Ελληνική σημαία? Αρχίδια θα βγαίνανε! Να ναι καλά και ο Σάκης…

Η τηλεόραση είναι όπλο! Είναι ναρκωτικό που δεν παίρνει μεθαδόνη όπως τραγούδησε και ο Λήτης. Κάποιοι έχουν την εντύπωση ότι υπάρχει πολύ ελευθερία λόγου… αρχίδια υπάρχει! Πολλές ψωλόγλαστρες, πουτανομοντέλα, πουστοπανελάκηδες, αυτάκηδες, σκανδαλάκηδες και όλα τα σκατά μαζεμένα σε ένα κουτί μέσα στο κάθε σπίτι να μεγαλώνει ολόκληρες γενιές! Οι ειδήσεις κατάντησαν ένα αστείο πολύ μαύρο, σαν τις κωλότρυπες των τηλεπαρουσιαστριών όταν δεν φωτίζονται από τους προβολείς στο στούντιο. “Ας αλλάξουμε θέμα και κλίμα…” λένε μετά από κάθε κανιβαλισμό με ψεύτικα δάκρυα ή αγανάκτηση, με αίμα νέων ανθρώπων, ακρωτηριασμένα παιδιά σε σχολική εκδρομή. Αποκλειστικές εικόνες… τα τελευταία λόγια του φονιά… η κολεξιόν του πούστη και τα αρχίδια της show biz. Ο δήμαρχος θα μας μιλήσει για τους αλβανούς και θα μας δείξει πώς να φερόμαστε στις όμορφες δεσποινίδες. Θέλω να πεθάνω σε ζωντανή σύνδεση για να μην αμφισβητηθεί ο θάνατος μου. Πίσω από το γυαλί η αποχαύνωση… να μας μεταδίδεται με ακτινοβολία και εγώ να κάθομαι στον πάγκο να τις φτιάχνω για να μορφωθεί ο κόσμος, να διασκεδάσει, να περάσει ο ηλικιωμένος την ώρα του και να δει ο άλλος τη σειρά του… και να μην ξεχνάμε την στρογγυλή θεά… την θεά πουτάνα… “Θέλω να πιάνει μόνο το κανάλι της εκκλησίας…” Μέχρι και προσηλυτισμός από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.

Άσχετο… Ξέρω προσωπικά περιπτώσεις δημοσιογράφων που τα παίρνουν για να λένε ότι μαλακία τους πούνε. Και μιλάω για ραδιόφωνο, για τηλεόραση και για εφημερίδες και θα αποκαλύψω και ονόματα!!! Σας γράφω για πληροφορίες εξακριβωμένες ύστερα από καταγγελίες των αναγνωστών μας. Οι πράκτορες των εκδόσεων μας κυλίστηκαν στα σκατά και στους βούρκους για να σας προσφέρουν ονόματα που θα σοκάρουν!!!!!!!! (πρώτα όμως πρέπει να τηλεφωνήσετε στο 66654454666442542-54066669304-603 και να βρείτε ποιος νεαρός επιχειρηματίας που βγαίνει με πασίγνωστη τηλεπαρουσιάστρια δεν κόβει τα νύχια του. Θα κερδίσετε και μια πούτσα).

Έχω εδώ και αρκετά χρόνια αλλεργία στο ραδιόφωνο. Εξαίρεση αποτελούσαν εκπομπές τοπικές όπως… “επιστροφή στo rock”, “πλανήτης metal”, “hip-hop & rock”. Πρέπει να υπάρχουν και άλλες αλλά δεν τις έχω ακούσει. Ακούω τελευταία και λίγο από το internet κάτι ράδιο κατάληψη και κάτι τέτοια. Αλλά γενικά το ραδιόφωνο δεν το αντέχω. Όλο μαλακίες ακούω κυρίως και γι’ αυτό το έχω κόψει χωρίς να το αρχίσω καν. Τα σουξέ της κάθε μαλακισμένης και του κάθε ξυρισμένου, επιμελώς ατημέλητου ανδρείκελου. Άσχετο… έχεις και τον κάθε μαλάκα να περνάει με το ραλί και να έχει την καψουρομουσική στη διαπασών… ή κανένα μπιτάκι που να μπει ο διάολος μέσα του.

Γιώργος

διαβάστε «λογοδιάρροια#1» & «λογοδιάρροια#2»

*από το τέταρτο τεύχος που θα βρείτε εδώ

η βιβλιοθήκη του κώλου

Εδώ μπορείτε να δείτε και να κατεβάσετε τα βιβλία που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο από τις εκδόσεις «ΤΟ ΚΟΛΟ». Όλα αυτά μπορείτε να τα αποκτήσετε είτε με μια επίσκεψη στη σελίδα μας στο myspace και πατώντας πάνω στα links των pdf βιβλίων τα οποία θέλετε να κατεβάσετε, είτε στέλνοντας ένα email στην παρακάτω διεύθυνση tokolo1984@hotmail.com κάνοντας την παραγγελία σας. Και από εδώ φυσικά, κάνοντας κλικ στο βιβλίο που θέλεται να κατεβάσετε. Προσοχή, από εδώ δεν μπορείτε να κατεβάσετε το περιοδικό.  Όλα τα αρχεία μας, σας προσφέρονται εντελώς δωρεάν αλλά είναι ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ.

Κυκλοφορούν τα βιβλία…

“Η καταγραφή της μη-ζωής” βιβλίο με ποιήματα και κείμενα του Γιώργου Ανώνυμου (Σάπιου). Η πρώτη κυκλοφορία των εκδόσεων. 2007

“Το Βιβλίο Του Κώλου” ποιήματα και 2 ιστορίες τρόμου του Γιώργου Ανώνυμου (Σάπιου). Περιέχει και την ιστορία «Οκάξα» της Ελένης. 2008

“KOLOPOLIC” ποιητική συλλογή του Γιώργου Σάπιου 2009

“Μπουρδολογίες Ενός Σάτυρου” ο τίτλος πιστεύω πως τα λέει όλα. Περιέχει εμπειρίες, ερωτικές ιστορίες, ποιήματα και προβληματισμούς ενός σύγχρονου σάτυρου. Του Μοιχάλη Μοίχου!! 2009

“Η Εξομολόγηση Του Δεσπότη” της Ανοσιοτάτης. Είναι η ιστορία μιας αμαρτωλής που προσπαθεί να σώσει την ψυχή της και καταφεύγει σε έναν δεσπότη να ξομολογηθεί. Όμως η εξομολόγηση θα εξελιχθεί σε… τη συνέχεια κατεβάστε την. 2010

«Images by George & Helen» ένα  άλμπουμ της Ελένης και του Γιώργου με  φωτογραφίες από γκραφίτι σε τοίχους, από τη φύση, από ζώα, από μνημεία και άλλα διάφορα. Είναι το πρώτο της σειράς, θα ακολουθήσουν και άλλα στη συνέχεια. 2010

Κυκλοφορούν ως τώρα 7 τεύχη από το περιοδικό ΤΟ ΚΟΛΟ…

Όπως καταλαβαίνεται και όπως σας έχουμε πει, το περιοδικό από εδώ και πέρα θα κυκλοφορεί όποτε βγαίνει αρκετό υλικό. Μπορείτε να το κατεβάσετε μόνο από τη σελιδα μας στο space όπου θα βρείτε τα links.

Τεύχος #1 Γενάρης 2009

Τεύχος #2 Φλεβάρης 2009

Τεύχος #3 Μάρτης/Απρίλης 2009

Τεύχος #4 Μάιος/Ιούνιος 2009

Τεύχος #5 Ιούλιος/Αύγουστος 2009

Τεύχος #6 Νοέμβρης 2009

Τεύχος #7 Μάρτης 2010 «info»

Από τη σειρά “παραμύθια του κώλου ” κυκλοφορούν και οπλοφορούν…

#1… “a Fairy Tale” ένα παραμύθι της Ελένης γραμμένο στα Αγγλικά. Μια ιστορία για μια παρέα τεσσάρων παιδιών που ήρθαν αντιμέτωποι με την κατάρα μιας νεράιδας. 2008

#2… “Τα 101 Πρόβατα Του Κωλομπαρά” το χριστουγεννιάτικο παραμύθι του Γιώργου Σάπιου. Ένα πρόβατο διαφορετικό από τα άλλα, ένας κακός κωλομπαράς & το θαύμα των Χριστουγέννων. 2008

#3… “Ο Δράκος: Η Μανία Του Λυκανθρώπου” άλλο ένα σάπιο παραμύθι και μια ιστορία ενός περιθωριοποιημένου ατόμου που ξυπνούσε ο λύκος μέσα του. Ένας λύκος διαφορετικός από τους άλλους… ένας πολύ ανώμαλος λύκος… 2009

#4… “Μάνα μπορώ να πάω έξω και να σκοτώσω σήμερα” Μια punk ιστορία αρρώστιας, αγάπης & μίσους με βία, sex, ανθρώπινα τέρατα πληκτρολογημένη από το σάπιο χέρι του Γιώργου Σάπιου. Το τέλος θα σας αφήσει με ανοιχτό το στόμα… 2009

#5… “Ο Μαλάκας Της Παρέας” ένα παραμύθι της Ελένης για έναν δύσμοιρο που το πιάσανε μαλάκα. Θα συνεχίσει άραγε να είναι το θύμα και θα κάνει πραγματικότητα τα όνειρα του ή θα παραμείνει για πάντα ο μαλάκας της παρέας…? 2009

#6… «Το Χωριό των Ζωντανών Νεκρών» παραμύθι του Γιώργου Σάπιου με ζόμπι, κουμουνιστές, μπάτσους, αναρχικούς, ζώα και άλλα ωραία που μπλέκουν τη ζωή ενός καλιτέχνη. 2010


 

ΛΟΓΟΔΙΑΡΙΑ#2

Ως πότε οι διάδρομοι θα είναι γεμάτοι με πάγκους και γελοία κομματόσκυλα που σαν τους μάρτυρες του Ιεχωβά προσπαθούν να προσηλυτίσουν ψηφοφόρους? Καραγκιόζηδες όλοι τους, ενταγμένα ανθρωπάκια που προκειμένου να ανήκουν κάπου τρέχουν πίσω από ένα κόμμα. Και είναι και οι πρώτες μούρες… βέβαια… είναι σπουδαίο κατόρθωμα να είσαι πρόβατο και να νομίζεις ότι είσαι βοσκός. Άντε και εις ανώτερα… με μια θέση στο κοινοβούλιο. Προς το παρών καθίστε στα θρανία να μαλώνετε στις συνελεύσεις σα μαλάκες και να παίζετε ξύλο για τους τσοπάνηδες σας. Μετρήστε τους ψήφους σας μήπως σας κλέψανε. Πολλά party κάνουν επίσης οι παρατάξεις για να προσελκύσουν και άλλα πρόβατα στο κοπάδι. Δυστυχώς το πετυχαίνουν.

Βέβαια όταν είσαι σε τέτοιες θέσεις μέχρι και θέματα μπορείς να βρεις ή ακόμα και να περάσεις μάθημα χωρίς να γράψεις καν, ανάλογα με τον καθηγητή και τις κομματικές του προτιμήσεις. Άσε που υπάρχουν περιπτώσεις που ο καθηγητής πετάει τα γραπτά αδιόρθωτα στα σκουπίδια και περνάει όποιον γουστάρει. Όμως τίποτα δε μένει κρυφό… Σε άλλες περιπτώσεις καθηγητές χρηματίζονται ή ακόμα και δέχονται στο σπίτι πουτάνες φοιτήτριες που γαμιούνται για να περάσουν το μάθημα (το ίδιο μπορεί να γίνει και με ζιγκολό φοιτητές που τον παίρνουν ή τον δίνουν).

Θυμάμαι από τις εποχές του γυμνασίου ακόμα, με τις καταλήψεις, περιτριγύριζαν σαν τα κοράκια πολλά κομματόσκυλα έξω και μέσα στο σχολείο. Σχεδόν όλοι είχαν κάνει πλύση εγκεφάλου και στα παιδιά τους κάνοντας τα να φωνάζουν απ’ έξω συνθήματα όπως “έχει περάσει”… μετά ακολουθούσαμε με συνθήματα υβριστικά κατευθείαν σε πρόσωπα όπως “άμε γαμήσου τάδε”… ωραίες εποχές. Δυστυχώς όμως και μέσα στις καταλήψεις υπήρχαν και παιδιά που έβαζαν το κόμμα πάνω από τον αγώνα για την παιδία και μαζί με τα μεγάλα βρομόσκυλα προσπαθούσαν να καπελώσουν τους αγώνες μας (όπως γίνεται και σήμερα… σημαίες του κόμματος και το ΠΑΜΕ μπροστά… δεν ΠΑΝΕ στο διάολο λέω εγώ). Θα πρέπει να γνωρίζεις αναγνώστη πως οι καταλήψεις, οι πορείες, οι αποχές και οι άλλες μορφές μαθητικού αγώνα δεν έγιναν και δε γίνονται για χαβαλέ. Κάποιοι (ελπίζω πολλοί) θέλαμε πραγματικά μια παιδία καλύτερη που να μπορεί να μας δώσει γνώσεις και εφόδια για το μέλλον και όχι να μας τροφοδοτεί το μυαλό με κατά κύριο λόγο άχρηστο υλικό. Ένα σύστημα που θα μας βοηθούσε να ανακαλύψουμε τις κλίσεις μας και τις ικανότητες μας και όχι ένα σύστημα αποχαύνωσης και μαζοποίησης. Αλλά όταν το μάθημα επαγγελματικού προσανατολισμού είναι για τον πούτσο ή ανύπαρκτο και διδάσκεται από γυμναστές, τι άλλο να πω…

Κάποτε στο δημοτικό κρατούσα τη σημαία. Μετά άρχισα να σκέφτομαι καλύτερα και στο τέλος όταν τελείωσα το λύκειο και πήγα σε σχολή, αηδίασα εντελώς με το σύστημα εκπαίδευσης και τα παράτησα… Τότε ήταν που ξεκίνησα να διαβάζω και να μορφώνομαι πραγματικά. Γιατί η μόρφωση δεν κρύβεται σε κτίρια με κομματικά συνθήματα στους τοίχους, στα ταβάνια, και τα πατώματα, ούτε καν στα βιβλία από μόνα τους. Άμα δεν βάλεις το μυαλό σου να στροφάρει ελεύθερα και αν δεν ανοίξεις τα μάτια, σου η γνώση δεν θα εισχωρήσει στον εγκέφαλο με σωληνάκια. Η απαιδεψιά και η αμορφωσιά δεν καμουφλάρονται με πτυχία… όσα κι αν είναι αυτά.

Ας μην σταυρώσουμε για μια ακόμα φορά τα παιδιά και ας τα ακούσουμε πραγματικά. Μπορεί να έχουν κάτι να μας πούνε. Το σύστημα παιδείας είναι για τον πούτσο. Μην τα κατηγορείται επειδή το κόμμα σας είναι επάνω. Ψάξτε το και δείτε μόνοι σας ή μόνες σας τι είδους μόρφωση και αν προσφέρετε. Και κάτι άλλο… τα βίντεο στα κινητά με ανήλικα να γαμιούνται μέσα στο σχολείο είναι ανάρπαστα. Κοίταξε κανείς μήπως δει το παιδί του σε κανένα? Ορίστε που οδηγεί η σαπίλα της κοινωνίας και των προτύπων που προβάλλονται με δολοφονικό ρυθμό από παντού. Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν ότι έχουν κάποιον να τα ακούσει, ειδικά μέσα στην οικογένεια (στο δρόμο όχι μόνο δεν τα ακούν, αλλά τα πυροβολούν). Να το ακούσει και να του δώσει εκτός από ξύλο ή λεφτά και λίγη πραγματική σημασία. Αλήθεια τι αρχές δίνονται στα παιδιά? Να είναι υπάκουα και να είναι μέσα στα κοπάδια για το καλό τους, να βρουν δουλειά με μέσο, να γλύφουν κώλους και να κερδίζουν λεφτά, πολλά λεφτά και να γαμάνε πολύ… τους άλλους και όλο τον κόσμο. Αυτές οι αρχές τους δίνονται και όποιος έχει αντίρρηση ας μου το πει.  Ας μην την πάρει και αυτή τη γενιά  ο διάολος… Ευτυχώς που κάποια παιδιά τη γλιτώνουν και ευτυχώς που κάποια πρόβατα γεννιούνται μαύρα…

Γιώργος

*από το δεύτερο τέυχος του κώλου

Λογοδιάρροια #1

Μου αρέσει πολύ να βλέπω ψυχαγωγικές εκπομπές τις ώρες εργασίας μου. Έτσι συνδυάζω την εργασία με την χαρά, το παιχνίδι, την λάμψη, τον κοινωνικό προβληματισμό και τα προβλήματα των απλών καθημερινών γυναικών…

Η Μαρία από τον Πειραιά 28 χρόνων, νοιώθει να πνίγεται από τον “τύραννο” σύζυγο της και πατέρα του ενός από τα τρία παιδία της. Μπορεί να τον έχει απατήσει κατ’ εξακολούθηση με άλλους άντρες, αλλά και αυτός πρέπει να καταλάβει ότι έχει αλλάξει και τον αγαπάει. Όταν την έπιασε πρόσφατα με τον καλύτερο του φίλο στο κρεβάτι τους, τόλμησε να την χτυπήσει. Εκείνη τον απείλησε ότι θα πάρει τα παιδιά, θα φύγει και δεν θα τα ξαναδεί. Εκείνος δεν την ξαναχτύπησε. Επιτέλους, βρήκε το κουμπί του.

Η Μαρία από Κηφισιά 26 χρόνων, προβληματίζεται πολύ για τον αν θα πρέπει να κρατήσει τη σχέση της με τον Κώστα, που αγαπιούνται από μικρά παιδιά ή αν θα πρέπει να τον παρατήσει για να κάνει τη ζωή της με τον πλούσιο, ηλικιωμένο αφεντικό της που την φλερτάρει. Ο Κώστας ξόδεψε τις οικονομίες μιας ζωής για να αγοράσει ένα σπιτάκι και να παντρευτούν μες το χρόνο. Το παντρεμένο αφεντικό της, έχει παλάτι στη Μύκονο. Εκείνη είναι τρελά ερωτευμένη με τον δεύτερο και είναι αποφασισμένη να αμαρτήσει.

Το πιο εκνευριστικό είναι ότι όλο και κάποιος ή κάποια αναλαμβάνει την υπεράσπιση της Μαρίας την στιγμή που άλλοι πανελίστες αγανακτούν. Εμείς με τη σειρά μας, αν και έχουμε βάσιμες υποψίες ότι είναι στημένα, πολλές φορές αναρωτιόμαστε για το που βαδίζει η κοινωνία μας (σίγουρα όλοι έχουμε ακούσει πολύ χειρότερα για την Μαρία της δικιάς μας γειτονιάς). “Πουτάνες…” σκεφτόμαστε… Το πιο εκνευριστικό είναι ότι κάποιοι άλλοι μετράνε νούμερα με τις πιασάρικες πουτανοϊστορίες, που τραβούν τον τηλεθεατή με κάποια υπερφυσική δύναμη.

Στη συνέχεια βλέπουμε λαμπερά ζευγάρια που μας τα πλασάρουν σαν πρότυπα που θα έπρεπε να τα ζηλεύαμε! Θα παντρευτούνε ή όχι? Το μεγάλο ζήτημα της ηθικής μας κοινωνίας. Δεν αντέχω να βλέπω τα λαμπερά ζευγάρια της showbiz αλλά τα βλέπω όταν θέλω να βρίσω. Η Ελληνική οικογένεια Beckham λόγου χάρη ή μια γνωστή γυμνάστρια-τραγουδίστρια και celebrity (που είχε δηλώσει ότι ο άντρας που θα παντρευτεί θέλει να βγάζει περισσότερα από αυτή) και πήρε έναν ποδοσφαιριστή. Να τη χαίρεται. Επίσης δεν μπορώ να δεχτώ ως ερωτευμένο και ταιριαστό ζευγάρι την ζουμερή ξεκωλοτραγουδίστρια με τον αγαπημένο της που είναι manager ή ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων ή πάμπλουτος επιχειρηματίας, που έχει την ηλικία του πατέρα της. Σε μια γνωστή περίπτωση, το “παλικάρι” ήταν φίλος με τον πατέρα της! Από τη μία μας προβάλουν τους παραμυθένιους έρωτες τους και από την άλλη προσπαθούν να μας πείσουν πως δεν υπάρχει ο έρωτας και αν υπάρχει έχει ημερομηνία λήξης. Το τεκμηριώνουν και επιστημονικά!

Μας παρουσιάζουν επίσης μέσω της τηλεόρασης και των περιοδικών, ένα πρότυπο άντρα που θυμίζει περισσότερο ανδρείκελο. Πρέπει να είμαστε κουρεμένοι, ξυρισμένοι (παντού), επιμελώς ατημέλητοι, καλοντυμένοι και ευνουχισμένοι με στητά αρχίδια και να δεχόμαστε το κέρατο! Το “cosmopolitan” και άλλα τέτοια %$k@+@* σαν το τηλεοπτικό “sex and the city” προσπαθούν να κάνουν (και πολλές φορές το πετυχαίνουν) πλύση εγκεφάλου σε μικρά κοριτσάκια αλλά και σε μεγαλύτερες ηλικίες. Είναι ελεεινοί.

Ας μη ξεχνάμε και τα περιοδικά με γυναίκες, ακόμα και ανήλικα κοριτσάκια (είδα δεκαπεντάχρονο να ποζάρει λες και έπαιζε σε τσόντα) που πουλάν (οπτικά) το κορμί τους για να γίνουν αντικείμενο θαυμασμού (και αυνανισμού). Μας σερβίρουν την τέλεια γυναίκα με μεγάλα βυζιά, τέλειες αναλογίες, πρόστυχο βλέμμα που ζητάει εσένα και εμένα. Τα ψέματα τελείωσαν. Όχι στον φασισμό της τελειότητας!

Υπάρχουν τώρα πολλά κοριτσάκια καθώς και μεγαλύτερες γυναίκες, που ζηλεύουν τη δόξα και θαυμάζουν αυτά τα πρότυπα (αν και πολλές φορές τα κατηγορούν). Κάνουν τα πάντα για να τους μοιάσουν, εμφανισιακά τουλάχιστον και προσπαθούν να βρουν έναν καλό, κοινωνικά αποδεκτό γαμπρό που θα έχει ένα καλό πορτοφόλι για να τις κάνει πριγκίπισσες. Και κάτι άλλο που τις περισσότερες φορές συνδέεται και με τα παραπάνω… οι γυναίκες ωριμάζουν πιο γρήγορα από τους άντρες με αποτέλεσμα να αναζητούν από μικρές έναν άντρα που να μπορεί να τους προσφέρει περισσότερα σε όλους τους τομείς από ότι ένα ανώριμο αγόρι της ηλικίας τους. Αυτή η μεγάλη και ιστορική, επιστημονική ανακάλυψη έχει αλλού τις ρίζες του… στην συντηρητική κοινωνία μας που από τα παλαιά χρόνια ένας καλός γαμπρός για την κόρη, ήταν ένας ώριμος και σοβαρός κύριος με αρκετά λεφτά (βλέπε Ελληνικές ταινίες και γύρω σου).

Οι θανατηφόρες γκόμενες είναι πλαστικές. Ένα ψέμα. Το μακιγιάζ έχει εισχωρήσει στον εγκέφαλο τους. Αν κάποιος θέλει τέτοια γκόμενα ας παραγγείλει μια πλαστική κούκλα. Μπορεί ακόμα να αγοράσει ένα πλαστικό μουνί σκέτο ή έναν πλαστικό κώλο. Θα του ‘ρθει σίγουρα πιο οικονομικά! Αν ζητάς αγάπη και έχεις αγάπη για να δώσεις, πρέπει να κοιτάξεις αλλού και όχι σε διακοπές στην Μύκονο για να γαμήσεις ή να σε γαμήσουν. Η αγάπη είναι ο μεγαλύτερος θησαυρός.

Υπάρχει και κάτι το καλό στο να βλέπεις όλα αυτά… καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι όλος αυτός ο όμορφος κόσμος που μας παρουσιάζουν (και που οι περισσότεροι θα ήθελαν να μπουν) είναι ψεύτικος. Οι πραγματικές γυναίκες δεν είναι τα ξεκωλάκια που βλέπουμε στο χαρτί, στο γυαλί και στον δρόμο. Δεν είναι αυτές που ποζάρουν σε καλλιτεχνικές πόζες (στα τέσσερα λόγου χάρη) με την καλοχτενισμένη κωλοχωρίστρα τους σε κοινή θέα. Ούτε η μουνάρα που κοιτούσαμε να περνάει στον δρόμο επιδεικνύοντας προκλητικά τα προσόντα της  και ο περήφανος μαλάκας από δίπλα. Αυτές οι “γυναίκες” είναι απλά προϊόν αυνανισμού.

Οι πραγματικές γυναίκες είναι αυτές που όταν μας κοίταζαν, εμείς κοιτούσαμε τα αφηνιασμένα καπούλια της Μαρίας που βάφεται το πρωί σαν να πηγαίνει στα μπουζούκια. Μπορεί να μην είναι τέλειες, να μην κάνουν αποτρίχωση μόλις ξυπνήσουν, μπορεί να έχουν παραπάνω κιλά, να μην μας κάνουν ότι βλέπουμε στις ταινίες, το πρωί να ξυπνάνε άβαφες και αν είναι ποτέ δυνατόν να χέζουν… αν υπάρχει αγάπη όμως, στις κωλότριχες θα τα χαλάσουμε? Ανοίξτε τα μάτια σας. Η χοντρούλα στη γωνία σε γλυκοκοιτάζει! Ίσως να ξέρει καλύτερα να αγαπάει από την μουνάρα που σου θυμίζει τη Φαρμάκη και που θέλει να σου ρουφήξει το αίμα και να σε καταντήσει μουνόδουλο!

*Τα ονόματα και οι καταστάσεις είναι φανταστικά και ουδεμία σχέση έχουν με τηνπραγματικότητα που ζείτε.

Γιώργος

*από το κολο#1