Αρχείο ετικέτας ανωνυμος

Η ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ

“1. Η ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ”
Θα ‘θελα να σήμαινα κάτι για σένα
Να ήμουν κάτι το ξεχωριστό στη ζωή σου
Να έβλεπες τον εαυτό σου μέσα από τα μάτια μου
Όχι μέσα από τα μάτια που αντικρίζεις
Αυτά τα έχω βγάλει εδώ και χρόνια
Μέσα από τα μάτια του κτήνους
Θα έβλεπες μια πριγκίπισσα της Σελήνης
Που την υπηρετούν ολόκληρες φυλές
Όμως δεν θα μπορέσεις να δεις ποτέ τίποτα
Τίποτα πέρα από τους ορίζοντες τους
Δεν μπορείς να δεις καν το κτήνος
Το κτήνος που γυρνάει έξω από το σπίτι σου
Το κτήνος που ένα χαμόγελο σου του δίνει ζωή
Το κτήνος που το άγγιγμα σου το σκοτώνει
Γιατί ποτέ δεν άγγιξες την καρδιά του
Και ποτέ δεν θα την αγγίξεις γιατί έχει σπάσει

“2. Η ΣΑΡΚΑ ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ”

Οι σάρκες μου θα ταΐσουν τις λάμιες σας
Και το αίμα μου θα ξεδιψάσει τους γιους σας
Μέσα από τις στάχτες των πόλεων θα ανατέλλω ξανά
Μέσα από τα κορμιά των νεκρών θα λυτρωθείτε

“3. ΤΟ ΚΤΗΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ 7 ΖΩΕΣ”

Όλα φαίνονται αλλιώς από ψηλά
Ίσως να είναι ο θεός που με ξεχνά
Γεννιόμαστε και πεθαίνουμε στο χώμα
Και η κόρη μου δεν με γνώρισε ακόμα
Μέσα στη δικιά μου αλήθεια θα λυτρωθώ
Μέσα σε ένα δάκρυ σου θα χαθώ
Και αν μια μέρα πετάξω στον ουρανό
Θα είμαι ο Εωσφόρος που θα πέσω για να σηκωθώ
……………………………………………………………….

Αν με ρωτήσεις τι και πώς
Θα βρεις απάντηση στο φως
Η προσευχή σου εισακούστηκε ξανά
Από ένα κτήνος με καρδιά
Μαζεύοντας τα κομμάτια σου βρήκα κάτι που είχες χάσει
Βρήκα ένα παιδί που του άρεσε να τρέχει μες τα δάση
…………………………………………………………………..

Η ανάγκη μας για δημιουργία χάθηκε
Μέσα στα σχέδια σου για τις ζωές μας
Και εγώ να υπηρετώ ένα κτήνος άλλο
Ένα κτήνος που ζητάει πολλά
Μα τίποτα δικό μου

Γιώργος Ανώνυμος

*η καταγραφή της μη-ζωής

“THE GHOST OF ROBERT IRWIN”

Another night in the hospital
And my mind is growing digital
I think there’s something wrong in here
A lack of pain, a lack of fear
………………………………………….

I could build castles with my head
My paintings were black and sometimes red
Self mutilation was never easy
And the doctors are always busy
……………………………………………

It’s October of 1932
So many things I have to do
But I’m tied on my hospital bed
Talking every day with a brain-dead
………………………………………….

“I am the ghost of Robert Irwin
You can see me only when you are drinking
I am the ghost of Robert Irwin
And my dream is out of sleeping”
……………………………………….

Today my mind was clear to see
A little girl smiling to me
I never thought that it could be
Please Alice set me free
……………………………………….

She was an angel but she was blind
She used to help me with my mind
But now she said I’m going too far
It seems to me another scar
…………………………………………

Now I walk alone the street
And I don’t give no goddamn shit
The priest said that I’m a sinner
But Ethel called me handsome dreamer
………………………………………………….

“I am the ghost of Robert Irwin
You can see me only when you are drinking
I am the ghost of Robert Irwin
And my dream is out of sleeping”
………………………………………………

Veronica always asked for more
She’s just a little fucking whore
About art she doesn’t care
And now I feel only despair
…………………………………………

I watch my life fades away
I’ll bet this is my final day
No one cares what’s in my head
So I send them to the dead
……………………………………..

Now it’s 1938
I can’t feel no more hate
Sleeping in my cold cell
There’s a place for me in hell

Γιώργος Ανώνυμος

*η καταγραφή της μη-ζωής

“ΤΟ ΞΩΤΙΚΟ”

Τον είδαν το βράδυ να περνά έξω από το σπίτι σου
Την πόρτα χτύπησε μα εσύ δεν ήσουν μέσα
Φορούσε κουρέλια και ζητούσε λίγη αγάπη
Και έτσι έφυγε να πάει πάρα πέρα

…………………………………………………….
Τους δρόμους πήρε ψάχνοντας να βρει
Τα ξωτικά που χάθηκαν στην πόλη
Μα πουθενά δεν έβλεπε ψυχή
Για λίγο στάθηκε και κοίταξε εσένα

…………………………………………………
Ήσουν ντυμένη στο χρώμα της βροχής
Και έλαμπες σαν άγγελος του κόσμου
Σε είδε που πετούσες το κλειδί
Μιας καρδιάς που χάθηκε στο δρόμο

………………………………………………
Τον είδαν ξανά να γυρίζει μοναχός
Τώρα πια έψαχνε για μια καινούρια αλήθεια
Μέσα στα μάτια του που ‘καίγαν σαν φωτιές
Είπαν πως είδαν να λάμπει η μορφή σου

…………………………………………….
Τώρα την πόρτα ανοίγει του σπιτιού του
Σε ένα δωμάτιο νεκρό θα ξαποστάσει
Ένας άντρας που γυρεύει την ψυχή του
Και ώσπου να ‘ρθει το πρωί την κυνηγάει

……………………………………………..
Στους δρόμους πια δεν τον βλέπεις να γυρνάει
Έχει χαθεί μέσα σε δικό του κόσμο
Κάποιοι λένε τον είδαν νύχτα να γελάει
Και άλλοι πως πέθανε εδώ και ένα χρόνο

Γιώργος Ανώνυμος

*η καταγραφή της μη-ζωής

SIVA

Siva I can’t burn their corpses any longer
Siva their fleshes can’t make me any stronger
Krishna, I am the other
Jesus, forgive your father
Buddha your nirvana is not enough for me
My vicious circles is the perfect place to be
…………………………………………………..

Blind prophets are rising from the south
Holy words are hiding in her mouth
Christ is sleeping in the woods
Hiding from her wicked moods
……………………………………

All Gods are screaming in his ears
Pain and love are sacred fears
Blood and flesh and rotting hearts
Mystical nights with Crowley’s cards
……………………………………..

Madman’s prophecy is clear
Goat won’t die this year

Γιώργος Ανώνυμος

*η καταγραφή της μη ζωής

SHAMAN’ S PLACE

Inside the mirror I can see
A tyrant coming from the abyss
The river is strange
Don’t let them take me

…………………………………………….
Tell me about the active side of infinity
And I won’t be afraid anymore
Shaman’s herbs make me strong enough
I can live in alternative worlds

…………………………………………..
Animals are walking through the walls
We are flying above them
Watching our figures sleeping on the floor
Are we all dead or just passengers?

……………………………………….
Every day the cocoon fades away
I don’t know, maybe it‘s my fault
The eagle is in my mind
Something always is left behind

………………………………………
Today I can see
I can see what I couldn’t see
Shaman makes me see what is real
But they all disappeared before the fall

Γιώργος Ανώνυμος

*η καταγραφή της μη-ζωής

ΣΤΗΝ Ε ΣΤΗΝ Α ΚΑΙ ΣΤΗΝ Β (Β)

Χιλιάδες σκέψεις, χιλιάδες αφορμές
Και ένα κτήνος να σου ξύνει τις πληγές
Καμία σκέψη, καμία αφορμή
Μόνο παράνοια υπέροχα αγνή

……………………………………………
Μου ‘λεγες άνοιξε τα μάτια σου και κοίτα
Πες μου τι βλέπεις σαν κοιτάς στον ουρανό
Βλέπω εσένα που χάθηκες μια νύχτα
Είσαι ένας άγγελος ψηλά στον ουρανό

………………………………………………..
Τώρα τις βλέπω καθαρά τις ευκαιρίες
Αυτές που μου ‘λεγες πως δεν τις κυνηγώ
Ήρθανε κι άλλες απαίσιες, γελοίες
Και όλες τώρα μου χαράζουν τον λαιμό

……………………………………………….
Δεν φταίω εγώ που πια κουράστηκα να ελπίζω
Σε μια ανοιξιάτικη βροχή θα λυτρωθώ
Δεν φταίω εγώ που πάλι άρρωστος τρεκλίζω
Όπως και να ‘χει σε λίγο θα ‘ρθω να σε βρω

Γιώργος Ανώνυμος

*από την καταγραφή της μη-ζωής