Αρχείο κατηγορίας Ποιήματα

#ινφλουένσε

Με τι μπρίο, με τι χάρη
Και με βλέμμα από μοσχάρι
Διαφημίσεις, χορηγίες
Τόσα χρόνια επιτυχίες
Δείχνει κώλο και τρεντάρει
Να χει πράμα να σνιφάρει
Μια δουλευταρού από κούνια
Και οι τεμπέληδες μιλιούνια
Πρότυπο για όλες τις κόρες
Και o tempora o mores

“Στη μνήμη της ποιήτριας Μαρίας Κατσίκα”

Πέρασε μήνας από τον τραγικό επίλογο στη ζωή της Μαρίας. Δεν βρήκα λόγια να τα γράψω, μονάχα μια ζωγραφιά σκάρωσα για τη διαδικτυακή μας φίλη και μάζεψα όσα ποιήματα βρήκα δημοσιευμένα στο διαδίκτυο. Άργησα να μάθω τα νέα, όπως και πολλοί εδώ μέσα φαντάζομαι. Καλό ταξίδι Μαρία.

Μαρία Κατσίκα – Ίαση
http://www.poiein.gr/

Μαρία Κατσίκα – Παροξυσμοί
https://kamiapoihsh.blogspot.com/

Μαρία Κατσίκα – Εκρηκτικοί Μηχανισμοί.
“…Είμαι στίχος
του ποιήματος
που αποκήρυξες…”
https://topicap.blog/

Μαρία Κατσίκα – Στάχτη

Σαν πεταλούδα
παγιδευμένη σε καλειδοσκόπιο
καταστρέφω χρώματα.
Σαν κομήτης
καμωμένος για επανάσταση
αυταναφλέγομαι.

Ανοίγω το στόμα μου •
αναβλύζουν διαμάντια
και πίσσα.
Στο αίμα μου ρέουν
σειρήνες ασθενοφόρων,
προδομένοι έρωτες,
νικοτίνη.

Είμαι στάχτη
του αποτσίγαρού σου.
Τρεκλίζω
πάνω σε τασάκια.
Ονειρεύομαι
να κάψω
την γλώσσα σου.
Βρίζεις και
φεύγεις.

Σαπούνι …του Γιώργου Μικάλεφ

Μέσα σε ξερή πηγάδα
συντροφιά με τον Καιάδα
να ζει κανείς ή να μη ζει
ψόφο σε όλους τους ναζί
να ζουν οι σοβαρές οι τάσεις
που θέλουν ίσες αποστάσεις
σε πηγάδα ή σε κρεμάλα
και ύστερα όλα μέλι γάλα

Των αφεντάδων δεκανίκι
των αφεντάδων και η νίκη
μα όταν ξανά τους χρειαστούν
απ’ τα σκατά θ’ αναστηθούν
κι όταν το φούρνο ξανανοίξουν
μέσα του όλους θα μας ρίξουν
σαπούνι θα γίνουμε για όλες τις χρήσεις
ζήτω η ανάπτυξη και οι επενδύσεις!

«Ίζολα ντι Σπέτζια» …του Γ.Μικάλεφ

τα δουλικά λιάζανε το πρωί
των αρχόντων τα βλαστάρια
πού να βρει χρόνο ο κύριος
πού να βρει χρόνο η κυρία

στο δρόμο ιθαγενείς, με χαιρετούρες
τον κόσμο βάρβαρα ανταριάζουν
οι εξατμίσεις χλιμιντρούν
και άλογα την άσφαλτο βλαστημάνε

το μεσημέρι οι χωριάτες μεθυσμένοι
απ’ το καφενείο αγναντεύουν
ξένα καπούλια να περνούν και αυτοί ξερνοβολάνε
τα μεγαλεία που η ζήση τους χρωστάει

σημαίες πάνω απ’ τα καύκαλα ανεμίζουν
κόκκινα γράμματα «ελευθερία ή θάνατος»
και εγώ νηφάλιος συλλογούμαι
νισάφι πια, γιατί όλοι τους δεν ψοφούνε;

βράδυ, υγρή δροσιά, λίγη γαλήνη… πουθενά
κουνούπια οι άνθρωποι πετούν, για αίμα διψασμένοι
ανήλεο θανάτου χειροκρότημα, βάλσαμο ψυχής, σαν μελωδία
μα τα όνειρα για πάντα δεν κρατούνε

τα δουλικά γυαλίζαν το ξημέρωμα
τα σκούτερ των κυρίων
και το παπί μας αγάπη μου
πάλι μπροστά δεν παίρνει

 

Γ.Μικάλεφ

«Σκατά μέσα σε κάδρα χρυσαφιά» Γιώργος Μικάλεφ

σκατα

ξέχασε τ’ όνομα του
που ‘χε πάππου προς πάππου
στα ιδρύματα των πλουσίων νεκρών

έκοψε χέρια πόδια
αφού ‘χει άλλα εφόδια
δυο αρχίδια σάπια σέρνονται στη Γη

ξέρει και να μιλάει
δεν είχε λέει να φάει
μόνο νερόβραστη τροφή πνευματική

απολιτίκ κουλτούρα
η τέχνη του μαστούρα
για αρθρόποδα και για σπονδυλωτά

έχει δυο μέτρα γλώσσα
φράγκα δεν ξέρω πόσα
μοιάζει με μια μποέμικη κλανιά

σκαλάκια ανεβαίνει
απ’ «έμπνευση» ξεμένει
τι να την κάνεις με καινούρια κουστουμιά

μα όταν θα ψοφήσει
πίσω του τι θα αφήσει
σκατά μέσα σε κάδρα χρυσαφιά

Γιώργος Μικάλεφ

«Μάριος Φλαμπέ» Λιμερίκια του κ*λου

20191008_112648

Ο Μάριος Φλαμπέ από τη Λούτσα
αντί για γκλάβα είχε μια πούτσα
στα νιάτα του μπάτσος είχε γίνει
μα έφαγε κατακούτελα μπουκάλι με βενζίνη
ο μακαρίτης ο Μάριος από τη Λούτσα.

 

Γ.Μικάλεφ

 

*αναρχοκρυφοφαλλοκρατικά λιμερίκια του κώλου

 

Αυτοπυρπολημένα Εγκεφαλικά Κύτταρα

20190126_125128

Ο πόνος μέσα στην ψυχή
τα κόκκαλα που τρίζουν
«πατρίδα» αλυχτάει ένα σκυλί
«γιατί σε διαμελίζουν;»

Τα κύτταρα που ‘χω στο μυαλό
για σένα να καούνε
κι ας είναι λίγα ή πολλά
δε θα μου χρειαστούνε

Μόλις ο ήλιος ξαναβγεί
τ’ άλογο ν’ αρματώσω
στα Σκόπια τη γαλανόλευκη
να πάω να την υψώσω

Τα σύνορα της Ελλάδας μας
οι άκρες του κόσμου όλου
σημαίες θε να βάλουμε
και στην κορφή του θόλου

 

Γιώργος Μικάλεφ

Σεβασμός (σε νεκρό κανίβαλο)

cannibals

Κανίβαλος σαν πέθανε
τις σάρκες του ξεσκίζουν
μα κάποιοι μιλάν για σεβασμό
και τον ελιβανίζουν

Μην κλαίτε, μην οδύρεστε
και πάψτε να θρηνείτε
κάντε στο βόθρο μια βουτιά
να πάτε να τον βρείτε

Χαρά δεν φέρνει ο θάνατος
τράβα μια τζούρα αέρα
πιο καθαρός μου φαίνεται
ομόρφυνε η μέρα

…λιγάκι ε, μη φανταστείς
κανίβαλοι, μυριάδες
με πένες περιττώματα:
«φοβού τους κατσαπλιάδες»

Το δόλιο του πλυντήριο
εις μνήμην θα ξεπλένει
φασίστες απ’ τα αίματα
γυναίκες θα τις γδέρνει

Ο σεβασμός κερδίζεται
δεν είναι άνευ όρων
και η υστεροφημία σου
η βρώμα των βορβόρων

 

Γιώργος Μικάλεφ

 

*Image: Hans Staden, Tupinamba portrayed in cannibalistic feast [public domain]